Amsterdam viert dit jaar de 750ste verjaardag. Op de langste dag van het jaar is ringweg A10 daarom omgetoverd in een langwerpig festivalterrein. Halverwege verrijst een heus bos op het asfalt.
is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincies Utrecht en Flevoland.
De afgelopen decennia moesten bossen geregeld wijken voor asfalt, nu is het een keer andersom. Aan de zuidkant van de ringweg rond Amsterdam prijken op deze zaterdag 750 grote en 7.500 kleine bomen. Ze staan in grote houten plantenbakken en blijven slechts een dag. Maar toch.
Dat er exact 750 bomen zijn geplaatst, is geen toeval. Met het festival Op de Ring, waarvan het bos deel uitmaakt, viert Amsterdam de 750ste verjaardag. Op de langste dag van het jaar, met mogelijk het langwerpigste festival aller tijden: 15 kilometer lang, op het asfalt van Ringweg A10, die tussen vrijdagavond en zondagmiddag grotendeels is afgesloten.
De meer dan 200 duizend mensen die een kaartje wisten te bemachtigen, krijgen concerten voorgeschoteld, er is een rave, een picknick, een hardloopwedstrijd en er kan zelfs worden getrouwd: twintig stellen schuiven op de Ring een ring om elkaars vinger.
Vanwege de hitte moest het festivalprogramma wel worden aangepast. De temperatuur van het asfalt kon oplopen tot 50 graden, zo werd gewaarschuwd.
Het bos vormt op deze warme dag een welkom toevluchtsoord voor zwetende bezoekers. Ze fotograferen elkaar met de klaver, de klaprozen en de korenbloemen die onder de bomen zijn gezaaid. Ze vleien zich neer tegen de plantenbakken en schenken koffie uit een meegebrachte thermoskan. Ze leggen hun peuter er even te rusten. Ze steken een joint op. Maar vooral vertellen ze elkaar allemaal hoe groot het verschil is. ‘Voel je hoe koel het hier is?’
Zo ziet directeur Hannah Hendrikx van De Gezonde Stad het graag. De stichting, die zich tot doel stelt Amsterdam gezonder en groener te maken, is een van de initiatiefnemers van het eendaagse verjaardagsbos op de ring. ‘Dit maakt duidelijk wat groen voor je kan doen’, zegt ze. ‘We weten uit onderzoek dat bomen de gevoelstemperatuur met 15 graden kunnen verlagen.’
De 750 grote bomen – meer dan 100 verschillende soorten, van Acer campestre (veldesdoorn) tot Zelkova serrata (Japanse schijniep) – zijn een geschenk van stichtingen en bedrijven aan de stad. Na het festival zullen ze een paar maanden doorbrengen op een ‘bomencamping’ in de buurt. In november, wanneer het plantseizoen begint, krijgen ze een definitieve plek in de stad.
Hendrikx wijst naar de klaprozen die onder een van de bomen zijn geplant. Er zoemen twee bijen omheen, die de bloemen een paar uur nadat ze hier op de snelweg zijn geplaatst al hebben gevonden. ‘Het is ook goed voor de biodiversiteit.’
Even verderop zoekt ook landschapsarchitect Bruno Doedens de schaduw van de bomen op. Hij is de geestelijke vader van dit bos. Vannacht heeft hij niet geslapen, zegt hij, omdat hij aanwijzingen moest geven toen vijftig man de bomen naar de snelweg brachten. ‘Ze moeten een beetje ontspannen staan, niet op een rijtje in ieder geval. Het is hier geen kwekerij.’
Doedens deed eerder in Leeuwarden een soortgelijk project. Bij zijn wandelende bos verplaatsten meer dan duizend bomen zich in honderd dagen door de binnenstad van Leeuwarden. Vrijwilligers brachten de bomen op gezette tijden naar nieuwe locaties. ‘Kijk nou hoe de hoofden van de mensen overal net boven de bloemen uitkomen. Dat ziet er heel feestelijk uit. En hoe mensen reageren. Dat is toch prachtig?’
Toch had hij ook graag dingen anders gezien. Dat 8 meter brede looppad in het midden, dat beide kanten van het bos van elkaar scheidt? Nee, dat is niet hoe hij het zich aanvankelijk had voorgesteld. ‘Maar goed, het was nodig vanwege de veiligheid en de crowdcontrol. Dus dit is het maximaal haalbare. Dat is begrijpelijk.’
Belangrijker vindt Doedens het dat zijn boodschap overkomt. Hij hoopt met zijn projecten ‘een perspectiefverschuiving’ te bewerkstelligen, waardoor mensen gaan beseffen dat ze meer in balans met de natuur moeten leven. Daartoe probeert hij het onmogelijke mogelijk te maken. ‘Als bomen kunnen wandelen, kunnen wij veranderen.’
De kunstenaar heeft nog een beetje hoop dat ook deze bomen – voordat ze een definitieve plek in de stad krijgen – als een groen legertje door de stad zullen trekken, net als destijds in Leeuwarden.
‘We voeren gesprekken met de gemeente, maar die is voorzichtig’, zegt Doedens. ‘Ik hoop dat ze na vandaag toch zeggen: natuurlijk moeten we dit doen, de bomen staan toch al in die bakken, het is alleen nog een kwestie van oppakken en verplaatsen. Ja, dat kost geld, maar je krijgt hierna nooit meer zo’n kans om 750 bomen door de stad te laten wandelen.’
Tegen half drie komen er mannen in zwart over het asfalt gemarcheerd. ‘Alle mensen in het bos’, roept een van hen, ‘het is tijd om het terrein te verlaten. Kom uit de bomen. Iedereen moet nu naar buiten.’
De horecapunten zijn dicht, de podia leeg en de security veegt de A10 leeg. De eerste helft van het feest is voorbij, ook voor de man die zich achter de vangrail in de bosjes verstopte, wordt gesnapt en met een schuldbewust gezicht ‘Even uitrusten’ mompelt.
Straks komen de mensen die een kaartje hebben voor het middag- en avondprogramma. En ook zij zullen verkoeling zoeken in het bos.
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant