DEN HAAG - Last van zijn geweten had Ibrahim duidelijk niet op de avond dat zijn buurman Arie overleed. Nog diezelfde nacht brak hij bij Arie in en haalde de kostbare spullen uit het huis. 'Alles is vastgelegd door de videodeurbel. U bent te zien op beelden van de woning van de overleden meneer', houdt de rechter Ibrahim voor. 'In uw huis is een koffer vol met elektronica aangetroffen.'
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter.
Ibrahim is een Marokkaanse man van bijna 50 uit Den Haag. Hij is duidelijk trots op zijn afkomst, want hij draagt een shirt van het land in de rechtszaal. Hij is verslaafd aan crack, maar gebruikt ook andere middelen. Ook op de avond van het overlijden van Arie.
Op de videobeelden van de deurbel is te zien dat Ibrahim die nacht de woning in gaat en met spullen als een Macbook, dure pennen en een fototoestel weer vertrekt.
'U wist toch dat uw buurman overleden was', vraagt de rechter aan Ibrahim. 'Klopt, ik heb gezien dat hij naar buiten werd gebracht', is het veelzeggende antwoord.
Ibrahim herkent zichzelf op de beelden, maar beweert dat hij geen idee meer heeft van wat hij heeft gedaan. Hij was onder invloed van drugs en vermoedelijk ook een psychose, zegt hij zelf.
Ibrahim praat in de rechtszaal graag en veel en lijkt zich achter zijn drugsverslaving te verschuilen. 'Ik heb die dag blijkbaar ook gebeld met Marokko en Frankrijk met allerlei rare verhalen. Mijn zusje is zelfs gaan kijken of het wel goed met me ging. Ik heb geen idee wat er is gebeurd. Ik ben zelfs een paar dagen opgenomen geweest.'
Dat laatste klopt. Agenten die een paar dagen na de inbraak huiszoeking doen bij Ibrahim vinden de gestolen spullen terug. Omdat hij flink in de war is, laten ze hem opnemen bij Parnassia.
De rechter wil weten of hij veel crack gebruikt. 'Ik probeer er al heel lang vanaf te komen. Ik heb vijftien jaar aangeklopt voor hulp, maar telkens word ik afgewezen.'
Sinds de inbraak bij de overleden buurman in oktober vorig jaar heeft Ibrahim wel wat hulp. 'Ik heb begeleiding en wat werk. Ik ben acht uur per week een beetje aan het hovenieren.'
'Maar weet u', richt hij zich tot de rechter, 'ik heb wel een beetje een dingetje. Ik kan niet met meerdere mensen tegelijk werken, met hiërarchie, dan gaan dingen kapot.'
'Ik mag het hier eigenlijk niet zeggen natuurlijk, maar vroeger brak ik in voor de kick, dat is nu overgenomen door de crack. Ik ben eigenlijk helemaal niet zo opgevoed. Mijn vader heeft me geleerd hard te werken.'
'Is een werkstraf voor u uitvoerbaar', wil de officier van justitie weten. 'Ik ben heel snel beïnvloedbaar. Kom ik bij een zooitje terecht dan gaat het ook weer snel mis. De helft van de tijd gaat het goed, maar daarna gaat het weer mis.'
'Een andere smaak is de gevangenis', houdt de rechter hem voor. 'Het is linksaf of rechtsaf.' Ibrahim reageert geschrokken: 'Oh jeetje, doe dan maar linksaf.'
Omdat de rechter niet vast kan stellen of Ibrahim echt heeft ingebroken of dat de deur van Arie zijn huis misschien wel open was blijven staan, krijgt hij een taakstraf van zestig uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden.
De rechter geeft hem ook nog een opdracht mee: 'Houdt u goed aan de afspraken met de reclassering.'
De namen in dit verhaal zijn gefingeerd
Source: Omroep West Den Haag