Home

In het digitale prachttijdperk zie je mensen constant emoties uitdrukken terwijl de bron ervan verhuld blijft

is redacteur van de Volkskrant.

De man zat tegenover mij in de metro. Eerst keek hij nog verbaasd, toen begon zijn gezicht te verstarren tot het pure beklemming uitdrukte. De uitdrukking hield een paar minuten aan. Toen zag ik de mondhoeken geleidelijk omhooggaan, een glimlach verschijnen en uiteindelijk zelfs een brede lach. Toen ontstond er ook nog beweging in zijn schouders en niet lang daarna begon hij te schudden van het lachen.

Ik vroeg me af wat er was gebeurd. Had die man een existentieel probleem helemaal doordacht en uiteindelijk geconcludeerd dat hij zich geen zorgen hoefde te maken, omdat het leven een tragikomische affaire is?

Snel berispte ik mezelf. Analoge oen, kijk nou eens wat er uit zijn oren steekt! Draadloze oortjes die, hoogstwaarschijnlijk, in verbinding staan met een veelgebruikt apparaat. Zo oogt nu iemand die in het openbaar vervoer opgaat in een podcast, wie weet wel eentje van deze krant. Onlangs hoorde ik van een Volkskrant-podcastfan dat hij in de trein was vergeten uit te stappen.

Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

In minder welvarende landen zie je nog weleens mensen met radiootjes over straat lopen. Als je een sportcommentator hoort schreeuwen, snap je waarom het gezicht van degene met het radiootje spanning uitdrukt. Vroeger zag je dat ook nog in Nederland. In het digitale prachttijdperk zie je mensen constant emoties uitdrukken terwijl de bron ervan verhuld blijft.

Jaren geleden was ik in een karaokebar in Japan. Voor de monitor trokken mensen die duffe nummers zongen de gekste bekken. De bron van de gekke bekken ontdekte ik toen ons Nederlandse groepje áchter de monitor plaatsnam. We zongen een hoogstberoerde versie van het wereldberoemde Nederlandse nummer Una Paloma Blanca, dat op de Japanse monitor niet vergezeld ging van beelden van een witte duif, maar van pornografische beelden in een luchtballon.

Stel je voor dat iemand in de trein naar een Una Paloma Blanca-podcast luistert. Kun dan zien dat hij met rode oortjes luistert, ook al zijn draadloze oortjes wit?

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant columns

Previous

Next