Suus (10) en Adit (11) interviewen demissionair buitenlandminister Caspar Veldkamp in aanloop van de Navo-top, waar ze als eerste kinderen ooit verslag van doen. Eerder kregen ze al de Amerikaanse minister Marco Rubio voor hun microfoon. Volgende week hopen ze op Trump.
is verslaggever binnenland van de Volkskrant.
De beveiliging is stellig: kinderen zijn hier niet welkom. Even lijken Suus (10) en Adit (11) te stranden in de hal van het ministerie van Buitenlandse Zaken, maar als blijkt dat ze een afspraak hebben met ‘M’ – zoals de demissionair minister hier wordt genoemd – mag het duo toch door de draaideur naar binnen.
De jonge journalisten doen in aanloop naar de Navo-top verslag van de voorbereidingen van de grootste veiligheidsoperatie in de Nederlandse geschiedenis. Ze leggen in onlinevideo’s uit wat de alliantie doet, wilden van demissionair premier Dick Schoof weten of hij liever in de Tweede Kamer is of bij de luchtmacht, en vroegen Navo-baas Mark Rutte of hij zich, net als veel kinderen, zorgen maakt over wat er in de wereld gebeurt.
Vandaag vertelt Veldkamp of hij helemaal klaar is voor de top. En of de val van het ‘karbinet’ – zoals Suus dat noemt – problemen oplevert. De minister ontvangt de kinderen in zijn werkkamer, waar hij eerst nog wat ‘presentjes’ laat zien die hij ‘af en toe krijgt van ministers en zo’.
Op tafel staat een gebruikte geel-blauwe ‘Caspar-mok’. Daarop staat zijn voornaam in het Oekraïens geschreven, legt hij uit. Dan haalt hij iets uit de kast en laat het de kinderen zien: ‘Met deze kogel hebben ze in Oekraïne een drone uit de lucht geschoten.’
Adit is deze warme vrijdagmiddag meer geïnteresseerd in die andere oorlog, waarover in zijn klas veel wordt gesproken. Als de camera draait wil hij weten of er tijdens de Navo-top ook aandacht voor Israël, Gaza en het Midden-Oosten zal zijn.
Formeel niet, luidt het antwoord. De bijeenkomst draait immers vooral om Europese veiligheid. Maar, zegt de minister, het is ‘onvermijdelijk’ dat er in de wandelgangen wel over gepraat wordt.
De video’s die Suus en Adit maken zijn onderdeel van de ‘Navo door Nederland’-tour die de ministeries van Buitenlandse Zaken en Defensie de afgelopen maanden organiseerden. Met een podcast, theatershow en gamewedstrijd wordt geprobeerd zoveel mogelijk Nederlanders over de top te informeren.
Dat levert ook kritiek op. Want waarom moeten daar kinderen voor worden ingezet? En riekt dat niet naar propaganda? Het onderwijs wordt gebruikt om het ‘dominante, eenzijdige narratief van het ministerie te normeren’, schrijft bijvoorbeeld hoogleraar Ewald Engelen in een kritisch bericht op sociale media.
Onzin, zegt Tako Rietveld. Hij begeleidt Suus en Adit en nam het initiatief voor het project. De ‘kindercorrespondent’, zoals hij zichzelf noemt, werkte jarenlang voor het Jeugdjournaal en vond het ergerlijk dat er zo weinig naar jongeren wordt geluisterd. Zijn stichting probeert daar verandering in te brengen. Vaak zelfstandig, soms met partners als Unicef, sportkoepel NOCNSF en nu dus het ministerie.
‘Maar altijd volkomen onafhankelijk’, zo benadrukt hij. ‘Ze mogen alles vragen. Ook als dat schuurt.’
Suus en Adit zijn de eerste kinderen ooit die verslag doen van een Navo-top. Gek, vindt Adit. Hij noemt hun aanwezigheid ‘heel belangrijk’, omdat kinderen nu eenmaal op een andere manier naar de wereld kijken. ‘Onze vragen zijn anders en beter. Ze leveren andere inzichten op.’
Volgende week hopen ze Donald Trump te treffen. Niet om hun middelvinger op te steken of boe te roepen, zoals sommige klasgenootjes van Suus zouden doen als ze de Amerikaanse president konden spreken. Wel om te vragen waarom hij geen wapens meer naar Oekraïne stuurt en wat zijn plannen zijn met de Navo. Minister Veldkamp heeft nog wel een tip: ‘Een heel klein beetje brutaal zijn.’
Dat zal de twee weinig moeite kosten. Tijdens een bijeenkomst voor ministers van Buitenlandse Zaken op het Navo-hoofdkwartier in Brussel slaagden ze erin de aandacht te trekken van de Amerikaanse Marco Rubio, die de verzamelde internationale pers compleet negeerde en alleen hen te woord stond.
Of hij die dag vrienden zou gaan maken, vroeg Suus. Een volmondig ‘ja’ volgde, al moest Rubio toegeven dat de ‘oude vrienden’ de laatste tijd af en toe van mening verschillen. ‘Maar daar komen we wel uit. Dat hoort erbij, als je vrienden bent.’
Dat Adit drie talen (Hindi, Engels en Nederlands) spreekt, kwam die dag goed van pas. De leerling uit groep 8 leest twee boeken per dag en maakt meerdere podcasts. Hij weet ontzettend veel over de Navo, bijvoorbeeld dat IJsland geen eigen leger heeft en dat de alliantie al 76 jaar bestaat.
Na al die jaren is het trouwens wel tijd voor een naamsverandering, vindt hij. Want kunnen de letters ‘N’ en ‘A’ van ‘Noord-Atlantische’ niet beter weggehaald worden, zodat ‘Verdragsorganisatie’ overblijft? ‘Dan kunnen meer landen mee doen, zodat het overal veilig wordt.’
Of er iets is waar hij geen zin in heeft, wil Suus ten slotte nog van minister Veldkamp weten. Daar hoeft hij niet lang over na te denken: de gepantserde auto waarmee hij die dagen naar zijn werk moet. Liever stapt hij zoals altijd op zijn oude fiets.
Suus en Adit zien vooral op tegen het lange wachten. Dat haar klasgenootjes die dagen waarschijnlijk lekker gaan zwemmen, vindt Suus niet erg. ‘Veel plezier, wij doen iets veel coolers.’
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Wilt u belangrijke informatie delen?
Mail naar tips@volkskrant.nl of kijk op onze tippagina.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant