Al sinds 2021 waren er verhalen dat er een Formule 1-film zou komen. Met de aankondiging dat Brad Pitt de hoofdrol zou spelen en producent Jerry Bruckheimer, regisseur Joseph Kosinski en scenarioschrijver Ehren Kruger - alleen ook betrokken bij Top Gun: Maverick - verantwoordelijk zouden zijn, waren de verwachtingen ook hooggespannen. Dat nam alleen maar toe doordat componist Hans Zimmer de muziek zou verzorgen en het feit dat het productieteam veel vrijheid kreeg om opnamen op locatie te maken.
Ook Lewis Hamilton was betrokken bij het project als medeproducent. In die rol was het aan de zevenvoudig wereldkampioen vooral om het productieteam te wijzen op het authentiek houden van alle aspecten van de Formule 1, zoals hoeveel er getraind moet worden om mee te rijden maar ook de hoeveelheid toeren en de versnellingen die de coureurs gebruiken door bepaalde bochten. En inderdaad, op veel momenten lijkt het geluid te kloppen met wat we op het beeld zien - iets waar Netflix met Drive to Survive nog iets van kan leren. Dat betekent echter niet dat het altijd helemaal accuraat is, want dat is ook niet het geval. Zo zijn kenmerken van de F2-auto waarmee de opnamen gemaakt zijn ook terug te zien in de film, waaronder het stuur en de vlammen bij het terugschakelen.
Naast Hamilton schitteren ook de andere coureurs op het grote doek, zij het - vanwege de timing van de opnames - de coureurs van 2023. Max Verstappen krijgt zo nu en dan schermtijd, net als Charles Leclerc, Hamilton, Lando Norris en Fernando Alonso. Ook hebben enkele teambazen een leuke cameo gekregen in de film, waaronder voormalig Haas F1-teambaas Günther Steiner in de rol van zijn leven.
Foto door: Glenn Dunbar / Motorsport Images
Toch rijst op een gegeven moment in de film de vraag waar de credits zijn gebleven voor Flavio Briatore, die op een gegeven moment duidelijk als inspiratie diende - autosportfans zullen snel doorhebben waarom. Dat laatste is ook de samenvatting die Esteban Ocon eerder aangaf: "Echte racefans gaan het tof vinden, maar ze gaan ook zeker opmerkingen hebben bij dingen die misschien niet honderd procent kloppen." Dat is ook in deze film het geval, waardoor er af en toe een oogje toegeknepen moet worden. Zo is op sommige momenten duidelijk dat de beelden niet helemaal bij het circuit passen waar op dat moment op gereden wordt, ook al is dat gelukkig beperkt dankzij de toegang die het productieteam had gekregen tot de verschillende circuits.
Daarnaast kent de F1-film ook de nodige clichés, wat ook al begint bij het verhaal zelf: een voormalig F1-coureur, Sonny Hayes (gespeeld door Brad Pitt) in dit geval, die jaren later terugkeert om een team in nood te helpen en het op te nemen tegen opkomend talent in de vorm van zijn teamgenoot, Joshua Pearce (gespeeld door Damson Idris). Ook in de film zelf wordt nog benadrukt dat Hayes nog in de tijd van Ayrton Senna en Michael Schumacher heeft geracet - iets wat dan maar voor lief genomen moet worden, omdat het simpelweg niet geloofwaardig is. Het is dan wel de vraag wat de doelgroep is voor deze film, want dat lijkt iets meer gericht op het aanspreken van een breder publiek om nieuwe fans van de sport te verwelkomen dan het bedienen van de echte diehards.
Foto door: Erik Junius
Ondanks dat soort zaken en clichés biedt 'F1: The Movie' genoeg vermaak om de speelduur van 2 uur en 35 minuten zo voorbij te laten vliegen. Actie, humor en drama wisselen elkaar af terwijl het voor de autosportfan een feest van herkenning is en deze blij zal zijn om te zien dat echte beelden van F1 gemixt zijn met CGI om zo alsnog zeer fraaie beelden te leveren, zonder dat het meteen onrealistisch aandoet. De camerabeelden aan boord van de APXGP-bolides zijn zeer fraai en zouden wel mogen dienen als toekomstige inspiratie voor de Formule 1 zelf - al zullen die systemen in de tussentijd een stuk kleiner moeten worden om dat haalbaar te maken. Ook de muziek van Hans Zimmer is weer van zeer goede kwaliteit en geeft de film ook de juiste sfeer mee.
Al met al is F1: The Movie een prima film over de Formule 1, maar wel duidelijk met een Hollywood-sausje om een breder publiek aan te spreken. De echte diehard F1-fan kan ondanks de belofte van een zo authentiek mogelijke ervaring een lijst bijhouden van zaken die niet helemaal kloppen met de echte wereld, maar bij die lijst moet dan ook één regel gereserveerd blijven: het is een film, geen documentaire.
Source: Motorsport