Hoe zou de NOS-hoofdredactie vrijdagochtend wakker zijn geworden? Of waren ze donderdagnacht, vlak na de eerste Israëlische raketinslagen in Iran, al wakker gebeld?
Schokkend wereldnieuws, maar normaliter misschien niet iets om de hoofdredactie voor te wekken. Maar nu was er een complicatie: geen enkele buitenlandcorrespondent was op zijn standplaats. Iedereen zat in Nederland, voor de correspondentendagen van NOS.
NOS-adjunct-hoofdredacteur Wilma Haan was er donderdagochtend bij Spraakmakers-item ‘Het Mediaforum’ op Radio 1 nog naar gevraagd: de wereld staat in de fik, wringt het dan niet dat de correspondenten nu niet op hun post zijn?
Ja, zei Haan. Maar als het nodig is, kunnen ze terug, of wordt er een ander gestuurd. Maar, zei ze erbij, de lat om te gaan rijden ligt tijdens de correspondentendagen al net wat hoger.
Rijden leek me in dit geval sowieso geen optie. Maar voor welke oplossing was er dan gekozen?
Over de auteur
Yasmina Aboutaleb is tv-recensent voor de Volkskrant.
Presentator van dienst Simone Weimans sprak in het Achtuurjournaal vrijdagavond van ongekend zware aanvallen van Israël op Iran. Net toen de moed me in de slippers zakte (want: hoeveel slecht nieuws uit het Midden-Oosten kan een mens aan?), nam Weimans de verwarde, moedeloze kijker aan de hand.
In deze uitzending zouden ze een aantal vragen over het conflict beantwoorden, beloofde ze: waarom doet Israël dit? Waarom nu? Wat zijn de consequenties voor Iran en de regio? En waar past Trump in dit verhaal?
Dat alles met hulp van – inderdaad – de correspondenten. ‘Die trouwens allemaal hier zijn, op de redactie’, zei de presentator, zonder verdere toelichting. Je zou bijna denken dat ze gevlucht waren.
Enter: Nasrah Habiballah. Achter haar de televisieschermen van de NOS-redactie, die even later ook bij de andere Midden-Oostencorrespondent, Daisy Mohr, te zien waren. En VS-correspondent Rudy Bouma kwam in beeld, die nog druk bezig was met het indoen van zijn oortje. Alsof ze op een rijtje stonden. Toch was dat niet zo. ‘Even switchen’, verklaarde Weimans het gehannes.
Aan tafel bij Nieuwsuur, waar de analyses over het steeds verder escalerende geweld verder gingen, verscheen Sjoerd den Daas. ‘Amerika-correspondent, nu even in Nederland’, introduceerde de presentator hem.
Olaf Koens was flink chagrijnig dat het hem niet gelukt was om naar Israël te vliegen, vertelde de Midden-Oosten correspondent van RTL Nieuws vanuit een pikdonker Istanbul bij Humberto. Niet vanwege de correspondentendagen, maar omdat Israël het luchtruim had gesloten. Hij moest het doen met beelden van de skyline van Tel Aviv op een scherm.
Koens vertelde over tien jaar geleden, toen hij als correspondent in Tel Aviv woonde. Ieder appartement in Tel Aviv had een schuilkelder. Aangelegd voor een eventuele Iraanse raketaanval. Dat leek toen nog ver weg. Zo ver, dat de correspondent zijn eigen schuilkelder vooral gebruikte als rommelhok en kinderspeelgoedopslag.
Eigenlijk, zei Koens, was het maar beter dat hij nu niet in Israël was. Anders had hij nu waarschijnlijk in een schuilkelder gezeten. Die opmerking wierp onwillekeurig ook de vraag op hoe het met de schuilkelderdichtheid in Gaza zit.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant