De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid beïnvloedt. Deze week: na bijna twintig jaar wordt het ‘metalen monster’ van Florence afgebroken.
Meteen even de vakantiefoto’s erbij gepakt. Florence, 2018. En verdraaid, daar staat-ie in de verte, links van de hoge toren van het Palazzo Vecchio: een gele hijskraan. Heb ik er toen aandacht voor gehad of op gescholden, zoals je dat doet wanneer je een buitenlandse stad bezoekt en de gevel van de kathedraal waarop je je zo had verheugd ineens in de steigers staat? Ik kan het me niet herinneren. Ik heb in elk geval niet geprobeerd de kraan buiten beeld te laten; hij staat er gewoon. Blijkbaar vond ik dat-ie bij het uitzicht hoorde.
En dat was ook zo. Al bijna twintig jaar lang kun je er moeilijk omheen: het ‘metalen monster’, zoals de inwoners van openluchtmuseum Florence de hijskraan noemen, die sinds 2006 op een plein tegenover de Galleria degli Uffizi staat opgesteld. Het ding had aanvankelijk de taak om zware bouwmaterialen te verplaatsen tijdens de verbouwing en uitbreiding van het wereldberoemde museum, maar kreeg door de jaren heen steeds minder te doen.
Toch bleef de kraan staan. Er waren allerlei redenen om hem niet weg te halen, waarvan de meeste te maken hadden met geld en vergunningen op elk mogelijk gemeentelijk niveau. Uiteindelijk stond het gele monster nagenoeg werkeloos over de stad heen te staren, meer dan 60 meter hoog en beeldbepalend voor de Italiaanse renaissancestad. Het leidde tot ergernis, schouderophalen en – uiteraard – een Instagramaccount voor de kraan, die inmiddels symbool was gaan staan voor de labbekakkerige Italiaanse bureaucratie.
De pagina Gru in Florence (bijna vierduizend volgers) is volledig gewijd aan de gele hijskraan (gru is Italiaans voor kraan). ‘Het ware meesterstuk van het Uffizi’, vermeldt de biografie van het metalen monster, en: ‘Je kunt me niet níét fotograferen.’ Over beeldvorming gesproken.
Wat volgt is een groot aantal toeristische foto’s en filmpjes waarop Gru in al zijn spetterende geelheid – soms zonnebloem, dan weer oker – het belangrijkste onderwerp is, en hier en daar zelf ironisch commentaar levert bij de beelden. ‘Hobby: je foto’s verpesten’, staat er bij een foto van een mooi renaissancedoorkijkje met zicht op de hoge toren waarvan de spits wordt gekruist door de kraan. ‘Bedankt iedereen die naar me komt kijken’, staat er bij een andere foto. ‘Ik hou van al mijn fans.’
De pagina werd al lange tijd niet bijgewerkt. De laatste foto is van december 2021. Afgelopen week schreef een bezoeker: ‘Blij te horen dat het tijdperk ten einde is gekomen.’ Want wat blijkt: het gele monster wordt afgebroken.
Op dinsdag kwam het nieuws naar buiten (onder meer via de Britse krant The Guardian) dat na een oproep van de getergde Uffizi-directeur Simone Verde, zelf ook helemaal klaar met Gru, een aantal Florentijnse ondernemers de handen ineen heeft geslagen. 180 duizend euro hebben ze opgehoest voor de verwijdering van de kraan én de bouw van een passender, minder in het oog springend exemplaar dat de laatste werkzaamheden voor het museum moet gaan verrichten (suggestie: renaissancekunstenaar Leonardo da Vinci ontwierp in de 15de eeuw een hele mooie van hout).
Op 16 juni gaat het gebeuren. Dan begint na bijna twee decennia de ontmanteling van Gru, culminerend in een groots afscheid op 21 juni op het museumterras in de aanwezigheid van niemand minder dan de Italiaanse minister van Cultuur.
‘Florence heeft lang gewacht op dit moment’, zei Verde een tikkie gezwollen tegen de correspondent van The Guardian. ‘Het metalen monster wordt weggehaald en de oogverblindende schoonheid van Florence kan eindelijk intact en ongeschonden terugkeren.’ Geen krokodillenkranen bij de museumdirecteur.
Die gaat nog spijt krijgen, wat ik je brom.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant