DEN HAAG - Anglaya was pas zeventien jaar oud en druk bezig met haar rechtenstudie, maar besloot toen al om de eerste school voor cheerleaders in Den Haag op te richten. Nu ze twintig is, is ze nog steeds bijna elke dag als coach bij de dansschool te vinden. 'Als ik moet kiezen tussen rechter zijn of WK-cheerleader, dan kies ik cheerleaden.'
Tijdens een gesprek over haar studie wordt al snel duidelijk dat Anglaya haar leven heeft gewijd aan cheerleading. 'Dit is heel slecht om te zeggen, maar school was altijd echt mijn laatste prioriteit. Cheerleaden gaat voor', zegt ze lachend.
Hoe Anglaya de cheerleading school, haar werk, studie en stage combineert, kan ze verklaren. 'Tijdens de tentamenweken slaap ik even niet, maar daarbuiten gaat het eigenlijk wel goed', vertelt ze. 'Ik moet nog één cijfer terugkrijgen en dan ben ik afgestudeerd.'
Het lijkt voor de studente allemaal van een leien dakje te gaan, maar de school begon nogal amateuristisch. 'Het was echt niet fraai. We stonden met maar vier mensen op een grasveldje te trainen onder de lantaarnpalen', blikt ze terug.
'Ik heb me wel gelijk ingeschreven bij de Kamer van Koophandel', gaat ze verder. 'Ik wilde gewoon zo graag een cheerleader-school in de buurt hebben, ik wilde meteen goed beginnen.'
Anglaya droomt groot. 'Mijn team is vorige week derde geworden tijdens het Europees kampioenschap en de meiden die ik op dit moment train, gaan volgende week naar Duitsland', vertelt de studente trots.
Voor nu hoopt ze vooral dat de meiden van haar team het zo ver mogelijk schoppen. 'Ik zou het wel heel erg gaaf vinden als ooit het team dat ik coach internationaal kampioen wordt. Dat is wel echt het doel.'
Source: Omroep West Den Haag