Op de avond van doelen en subdoelen bereikte Oranje dinsdag vrijwel alles wat het voetbalhart begeerde. Een makkelijke zege op Malta (8-0) in de WK-kwalificatiereeks, Memphis Depay als gedeeld topscorer aller tijden van het Nederlands elftal.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Op de soms tureluurs getikte Maltezers na waren er louter blije gezichten te zien in de Euroborg, in de voor de meeste internationals laatste wedstrijd van het seizoen. Memphis Depay had al na een kwartier twee keer gescoord, uit een strafschop en met een kiezelhard schot, en bracht zijn totaal derhalve op 50 treffers, uit 102 interlands. Precies evenveel als de eindbalans van Robin van Persie.
Ja, er is altijd discussie over de kwaliteit van Depay in Oranje. Vooral op sociale media gaat het los, met een drek die geregeld werkelijk smerig is en misschien ook iets zegt over de mentale stand van het land. Depay heeft nu eenmaal aanhang en roept afkeer op. Is hij geen eigenheimer in het land van bloemkool en spruitjes? Heeft hij niet te veel onbelangrijke doelpunten gemaakt? Te weinig uitgeblonken in beslissende fases van eindtoernooien?
Het zal allemaal wel. Feit is dat hij qua cijfers tal van grootheden uit het verleden, van Cruijff en Bergkamp, van Kluivert tot Van Nistelrooij, allang gepasseerd was. In veel meer interlands, het zij gezegd. Hij was na het laatste EK een tijdje niet opgeroepen door bondscoach Ronald Koeman, die nochtans vertrouwen in hem hield. Dat gebeurde op grond van hun gezamenlijke verleden, vanwege de prestaties van Depay bij Corinthians in Brazilië, en ook omdat jonge spitsen als Brian Brobbey of Joshua Zirkzee geblesseerd zijn of geen overweldigende indruk maken. De spitspositie is veelbesproken in het Nederlands elftal, dat dit jaar vooral in twee duels met Spanje liet zien tegen de wereldtop aan te schurken.
Koeman ziet vooralsnog geen betere spits en hij heeft gelijk. Depay is sterk in de combinatie, technisch in de kleine ruimte, hij kan schieten en is belangrijk in de groep. En ja, hij was niet altijd volledig fit of in topvorm als het erom ging. Maar zie ook: openingstreffer tegen Finland, afgelopen zaterdag (uitslag 0-2), waardoor het duel makkelijker werd dan verwacht. Eerste en tweede goal tegen Malta, waardoor de nummer 169 van de wereld al na een kwartier was gevloerd. Hij kreeg bij zijn wissel in elk geval een ovationeel applaus van het publiek, dat zijn staat van dienst op waarde schatte.
Het andere doelpunt voor rust kwam van de voet van aanvoerder Virgil van Dijk. Hij had in de voorbeschouwingen kond gedaan van zijn vreugde om terug te keren in Groningen, waar zijn loopbaan een beslissende wending nam tussen 2010 en 2013. Als een kind met de snoepkraam in zicht, rende hij het veld op bij de warming-up. Met een ziedend schot maakte hij de 3-0. Zichtbaar ontroerd vierde hij zijn treffer.
Het publiek was blij met de wedstrijd van Oranje in de provincie, zoals ze dat noemen als interlands ergens anders zijn dan in Amsterdam of Rotterdam. In de jaren tachtig van de vorige eeuw had het Nederlands elftal met 3-0 gewonnen van Cyprus en IJsland, toen nog in het Oosterpark. De Euroborg was dinsdag uitverkocht, het oranje van de toeschouwers paste op een vreemde wijze mooi bij het felle groen van de stoelen. De wave rolde geregeld door het stadion.
Wie rond de Euroborg wandelt, waant zich op een nondescript industrieterrein in het oosten van Bulgarije, maar op de tribunes, waarvan er eentje is genoemd naar de familie Koeman, is het gezellig en sfeervol. Het volk zit dicht bij het veld en kan de spelers soms bijna horen ademen of aanwijzingen geven aan collega’s. Voor zomeravondvoetbal was het te kil in Groningen, maar het uitgangspunt was hetzelfde: winnen en lekker voetballen. Want ja, het verschil tussen profs van Liverpool en Barcelona enerzijds en veredelde amateurs van Sliema Wanderers of Floriana is erg groot.
De vraag bij zo’n wedstrijd is alleen: hoe hoog valt de uitslag uit? In een onderzoekje ging 68 procent van de supporters uit van minimaal 4-0. Bingo. Het Nederlands elftal deed zijn best en voetbalde meestal aantrekkelijk, al haalde de snelle 3-0 de lucht een beetje uit de wedstrijd. Het tempo ging wat omlaag, na rust begon het wisselen en miste Oranje ook best veel kansen. Tot de weer snelle en doeltreffende slotfase. Xavi Simons, Donyell Malen, de laatste binnen twee minuten na zijn invalbeurt, Noa Lang, opnieuw Malen en Micky van de Ven (zijn eerste goal als international) scoorden.
Koeman had het basiselftal op vier plekken gewijzigd ten opzichte van de zege in Helsinki, ook vanwege de dreiging van schorsingen. Maar goed: de tweede zege in de reeks van acht duels is binnen, op weg naar het WK in de Verenigde Staten, Canada en Mexico. De meeste spelers hebben vakantie, op een viertal na. Tijjani Reijnders, Nathan Aké, Denzel Dumfries en Stefan de Vrij doen nog mee aan het WK voor clubs in de Verenigde Staten, met Manchester City en Internazionale.
De snel afgewerkte kwalificatiereeks gaat verder in september, als Oranje eerst Polen ontvangt en uit speelt tegen Litouwen. Alleen de nummer één van de groep plaatst zich rechtstreeks. Het Nederlands elftal, zo gaf Koeman aan, is het aan zijn stand verplicht als eerste te eindigen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant