is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Op de toiletten van het kantoorgebouw waar de Volkskrant is gevestigd (evenals de redacties van andere DPG-merken zoals Nu.nl, Het Parool, Trouw en radiozenders Q-Music en Joe) klinkt sinds eige tijd muziek.
Het betekent dat als je een van de behoeftes doet – of een ander meditatief of contemplatief moment met jezelf beleeft – je daarbij gezelschap krijgt van de muziek die gedraaid wordt op Q-Music of Joe. Dat is dan in het gunstigste geval. Want het kan ook gebeuren dat je, terwijl je je broek naar beneden trekt, midden in een gesprek valt tussen Marieke Elsinga en Mattie Valk.
Daarnaast is het ook goed mogelijk dat je tijdens een wat serieuzere en langere sanitaire pauze een reclameblok meekrijgt, dat voor een groot deel bestaat uit advertenties van Tui en Jumbo. En dat voor die prijs. Plons.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Nu valt er wat te zeggen voor muziek in toiletten. Het helpt sommige mensen ontspannen, biedt de nodige afleiding en een prettige bijkomstigheid is dat je de toiletgeluiden van andere mensen niet hoeft te horen. Fijne wc-geluiden zijn bijvoorbeeld rustige klassieke muziek, het geluid van een klaterende waterval, loungemuziek die je ook in de kleedkamer van de wellness hoort of een op maat gemaakte playlist van Spotify zoals Soothing Songs to Help You Poop, met daarop onder andere de track Constipation Relief.
Maar in dit geval gaat het alleen om de muziek van Q-Music en Joe. Het bedrijfsmatige idee achter dit initiatief zal zijn om medewerkers van DPG kennis te laten maken met andere, zoals je dat noemt, ‘mediamerken’. Maar eigenlijk neigt het meer naar corporate indoctrinatie. Een toiletbezoek lijkt me daar de tijd noch de plaats voor. Andersom worden Coen en Sander toch ook niet gedwongen mijn columns te lezen als ze aan het poepen zijn? (Als dit wel zo is, Coen en Sander: welkom.)
De meningen op de werkvloer zijn verdeeld. In de mail werd een petitie gedeeld met een oproep enkele van deze toiletten weer stil te maken. In de petitie werd gesproken over ‘neurodiverse collega’s’, ‘inclusieve en toegankelijke werkomgeving’ en een ‘prikkelvrij toilet’ – termen die niet bij iedereen in even goede aarde vielen. Een kort bericht met: ‘Sommige mensen hebben er geen last van, andere wel, misschien daarom maar niet doen. Bovendien: laat ons gewoon met rust’, was volgens mij afdoende geweest.
Ik ben niet iemand die snel petities ondertekent – zeker niet als het gaat om toiletmuziek terwijl de wereld welig fikt. Hoofdzaken bijzaken, etc. Maar ook ik heb principes. Een daarvan is dat ik nooit – onder geen enkel beding, onder geen enkele omstandigheid – de stem van Frank Lammers wil horen terwijl ik mijn penis vasthoud. Dus ik heb getekend. In kapitalen. Twee keer.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant