In de afgelopen jaren is het tweede stoeltje bij Red Bull uitgegroeid tot een soort gifbeker – in eerste instantie felbegeerd, maar uiteindelijk giftig. Coureurswissels midden in het seizoen zijn bijna een gewoonte geworden, eerder een kwestie van wanneer dan van of. En hoewel de namen veranderen, blijft het moeilijk om het theoretisch potentieel van de auto volledig te benutten. Dat geldt des te meer wanneer het referentiepunt aan de andere kant van de garage Max Verstappen is, die het er eenvoudig - of op zijn minst haalbaar - laat uitzien om snel te rijden met de auto.
Het is een moeilijke vergelijking – zo moeilijk dat Red Bull zelf, zoals ‘coureursadviseur’ Helmut Marko vaak benadrukt, niet verwacht dat de tweede rijder Verstappen evenaart of verslaat. De taak van de tweede coureur is om binnen een acceptabel tijdsverschil te blijven en punten te scoren voor het constructeurskampioenschap. En toch lijkt zelfs dát meestal een onmogelijke opdracht. Om die reden zette Red Bull Liam Lawson al na twee Grands Prix aan de kant, en verving hem door Yuki Tsunoda – die vijf maanden eerder nog geëvalueerd en afgewezen was.
Foto door: Sam Bagnall / Motorsport Images via Getty Images
Wederom dus een nieuw gezicht op de tweede stoel, zij het eerder dan verwacht – en gezien de omstandigheden is het moeilijk om de wissel anders te zien dan als een tijdelijke oplossing. Een die niet werkt, want Tsunoda's score van tien punten in zeven races is duidelijk niet wat het team voor ogen had. Lawson probeert ondertussen het zelfvertrouwen te hervinden dat hij in enkele maanden bij Red Bull is kwijtgeraakt.
Een kans bij Red Bull is jaren Tsunoda's droom geweest, dus het bijbehorende enthousiasme en optimisme bij zijn eerste verklaringen waren begrijpelijk – tot het punt dat hij benadrukte hoe hij zich in de simulator (een hulpmiddel in Milton Keynes dat al langer kampt met correlatieproblemen) goed voelde in de RB21 en hoopte op een podiumplek in Suzuka, zijn eerste race in de auto.
De realiteit haalde die verwachtingen echter snel in. Eenmaal in de RB21 stuitte hij op dezelfde moeilijkheden als zijn voorgangers: een auto waarvan de balans op de limiet onvoorspelbaar verandert en die slechts een heel kleine afstellingsmarge heeft waarbinnen hij goed functioneert. Hoewel het klopt dat hij in de laatste drie races niet over de nieuwste updates beschikte – als gevolg van zijn crash in de kwalificatie in Imola, de eerste race van de triple-header – geven de trends toch veelzeggende inzichten.
Foto door: Sam Bloxham / Motorsport Images via Getty Images
Lawsons korte optreden bij Red Bull bracht twee hoofdproblemen aan het licht: tegenvallende prestaties en grote moeite om het volledige potentieel van de auto te benutten. Het is geen verrassing dat zijn snelste kwalificatieronden zelden in de laatste poging kwamen, omdat het nerveuze en onvoorspelbare karakter van de RB21 zich juist dan manifesteert – wanneer de coureurs het hardst pushen.
Daar worstelt ook Tsunoda mee. In de kwalificatie is het cruciaal om alles uit de auto te halen, maar hoe dichter je bij de limiet komt, hoe groter het risico op fouten – zoals te zien was in Jeddah en Imola. De crash in Imola is het meest veelzeggend, juist omdat die – zoals Tsunoda zelf toegaf – veroorzaakt werd door het onderschatten van de onvoorspelbaarheid van de RB21. Een incident dat volgens hem met de Racing Bulls-auto nooit zou zijn gebeurd, omdat die toen al aanvoelde als een tweede huid.
"In de afgelopen jaren bij Racing Bulls wist ik wat er ging gebeuren – ik hoefde er nauwelijks over na te denken", zei hij. "Ik reageerde instinctief en reed snel. Ik denk dat dat soort dingen met de tijd moeten komen. Ik geloof dat het incident in Imola me heeft doen inzien hoeveel ik nog moet begrijpen van de Red Bull. Waarschijnlijk onderschatte ik hoe belangrijk het is om bepaalde details echt goed te kennen."
Foto door: Red Bull Content Pool
Het is geen geheim dat de Racing Bulls-auto snel is voor een middenveldteam, maar bovendien ook relatief vergevingsgezind. Dat valt vooral op wanneer de imponerende rookie rookie Isack Hadjar ermee rijdt. Aan de andere kant van de garage worstelt Lawson: niet zozeer met vertrouwen opbouwen, maar met het ontgrendelen van snelheid en alles bij elkaar krijgen.
Als je naar de data kijkt – zelfs als je Bahrein buiten beschouwing laat, waar Lawson een DRS-probleem had – dan bedraagt het gemiddelde kwalificatieverschil met Hadjar ongeveer drieënhalve tiende. Alleen in Saudi-Arabië was Lawson sneller, maar toen scoorde hij geen punten. De Nieuw-Zeelander blijft herhalen dat hij vertrouwen heeft in de auto, maar moeite heeft met het leveren van een foutloze prestatie.
Het enige weekend waarin dat enigszins lukte was in Monaco, waar hij zijn eerste punten scoorde. Zelfs daar bedroeg het verschil met zijn teamgenoot nog zo’n twee tienden. "In Monaco zijn we vanaf de vrije trainingen beter geworden en kwamen we in een goede positie voor de kwalificatie", zei hij. "Maar ik zou niet zeggen dat ik me dat weekend anders voelde. Het was niet alsof er ineens iets klikte bij mij. Dat gevoel was er eigenlijk het hele seizoen al – alleen hadden we nu eindelijk een probleemloos weekend, het eerste van het seizoen."
Foto door: Peter Fox / Getty Images
Zoals Lawson zelf toegaf, is kwalificeren dit jaar niet zijn sterkste kant – en de resultaten bevestigen dat. Maar er is een probleem: dat gemiddelde verschil van drie tienden is enorm in het dicht opeengepakte middenveld. Zelfs met goed racetempo is inhalen lastig, want het is moeilijker geworden om op de baan posities goed te maken. Het is duidelijk dat er een forse stap vooruit nodig is – zeker nu zijn toekomst allesbehalve zeker lijkt.
Toch is er een interessante statistiek: kijkend naar de snelste rondetijden (met Bahrein buiten beschouwing voor Lawson en Imola voor Tsunoda), bedraagt het verschil tussen hen slechts twee tienden – dat is kleiner dan het verschil tussen Lawson en Hadjar. Dat is niet helemaal verrassend, aangezien Lawson sinds de wissel vier keer voor Tsunoda is gestart, wat aantoont hoe lastig de Red Bull-auto te hanteren is.
Het is een kwestie van aanpassen of verdwijnen. Tsunoda's moeilijke kwalificatiesessie in Spanje is daar een goed voorbeeld van: hij klaagde het hele weekend over gebrek aan grip, verdwaalde in afstellingswijzigingen om het probleem op te lossen en was op het cruciale moment de langzaamste van het veld.
Paradoxaal genoeg vertonen de situaties van Lawson en Tsunoda enkele overeenkomsten, maar ze verschillen wezenlijk. Een kwalificatierondje aan elkaar rijgen is voor beiden de grootste uitdaging, maar waar Lawson worstelt met het foutloos uitvoeren ervan, is Tsunoda nog niet zover dat hij instinctief weet wat de auto gaat doen. Met het oog op Canada onthulde Tsunoda dat hij in de simulator iets nieuws gaat proberen, in de hoop op een verbetering. "Het is iets wat we gaan proberen", zei hij. "Ik kijk ernaar uit en hoop dat het verschil kan maken. Slechter kan het in ieder geval niet – dus we zullen zien."
Source: Motorsport