Tennis De vraag was lange tijd of het mannentennis waardige opvolgers kan voortbrengen van Federer, Nadal en Djokovic. In Parijs gaven Jannik Sinner en Carlos Alcaraz zondag het antwoord.
De mannenfinale van Roland Garros is drie uur en negen minuten onderweg als Jannik Sinner, de nummer 1 van de wereld, drie matchpoints krijgt. De droomfinale lijkt na vier sets voorbij te zijn. Sinner is te stabiel, Alcaraz juist iets te onstuimig, de Italiaan is tot dat punt nét iets beter.
Maar twee uur en twintig minuten later is het toch de Spanjaard die zichzelf met een laatste briljante winner tot kampioen van het toernooi kroont. Dat doet hij na een bloedstollende vijfde set en een beslissende tiebreak waarin hij tennis speelde „van een andere planeet”, aldus Eurosport-commentator Kristie Boogert.
De vraag was lange tijd of het mannentennis waardige opvolgers zou voortbrengen van Roger Federer, Rafael Nadal en Novak Djokovic, het drietal dat zoveel onvergetelijke finales speelde tegen elkaar. Zondag in Parijs gaven Alcaraz en Sinner het antwoord door vijf uur en negentwintig minuten op topniveau met elkaar te strijden om ieder punt. Steeds weer werd verdediger aanvaller, en werd de even daarvoor dominante speler weer in de verdediging gedrukt.
De verwachtingen waren al hooggespannen. De nummer één tegenover de nummer twee. De man die het hele toernooi nog geen set had verloren (Sinner) tegen de titelverdediger die hun laatste vier onderlinge ontmoetingen had gewonnen (Alcaraz). Een contrast in speelstijlen en in persoonlijkheden, een rivaliteit met als kenmerk dat bijna elke onderlinge wedstrijd lang, spannend en intens is. Dit was de eerste keer dat de twee elkaar troffen op het hoogste podium: de finale van een grandslam.
Het werd de langste Roland Garros-finale ooit, alle verwachtingen werden met gemak overtroffen. De eerste game duurde al elf minuten. De rally’s waren lang, met prachtige winners, maar ook onnodige fouten aan beide kanten. Sinner moest al snel meerdere breakkansen wegwerken, de spanning zat er meteen goed in. Dat was in de rest van de partij niet anders.
Het tempo lag ongelofelijk hoog, met rake, harde klappen over en weer. Beide spelers waren agressief, probeerden de rally’s te dicteren en de ballen ‘vroeg’ te nemen. Het was de eerste twee sets Sinner die het stabielst was, de minste fouten maakte en de controle hield over de harde slagen van zijn tegenstander.
Alcaraz begon agressiever, maar was ook slordiger. Zijn befaamde dropshot, waarmee hij normaal gesproken zoveel punten weet te winnen, ging vaak mis of viel te ver achter het net om dodelijk te zijn. Dat was ook de verdienste van de Italiaan: die is zo snel dat Alcaraz gedwongen is de dropshot heel kort te spelen, met alle risico van dien.
Toen Alcaraz de tweede set in de tiebreak verloor en in de derde set direct zijn servicegame inleverde, lag het voor de hand dat Sinner de finale eenvoudig en vlot zou beslissen. Maar dat was buiten de vechtlust van de Spanjaard gerekend, die zichzelf met gebalde vuist oppepte voor de servicebeurt van zijn tegenstander.
Het hielp: hij brak de service van Sinner niet één, maar twee keer. De dramatiek van de derde set was daarmee nog niet voorbij, want Alcaraz moest zijn service óók weer inleveren toen hij op 5-3 serveerde voor de set. Om vervolgens juist met gemak de servicegame van de Italiaan te winnen, en daarmee de derde set.
In de vierde set leek het dan toch voorbij. Alcaraz kreeg drie matchpoints te verwerken bij een 5-3 achterstand. Juist op die penibele momenten toonde de Spanjaard hoezeer hij zijn zenuwen onder controle heeft. Juist dan speelde hij zijn beste, zijn dominantste tennis, in opperste concentratie.
Daarbij had Alcaraz het publiek op zijn hand en daar speelde hij mee door gewonnen punten uitbundig te vieren. Het gaf hem de energie om ook in de servicegame van Sinner scherp te zijn. De Italiaan serveerde voor de wedstrijd, maar liet zich afbluffen. Uiteindelijk vond Alcaraz via een tiebreak de vluchtroute naar een vijfde set.
Lang nadat Sinner op zijn bankje was gaan zitten, stond Alcaraz de setwinst nog te vieren.
Ook de vijfde set was lang en vol drama. Alcaraz ging door waar hij gebleven was en brak direct de service van Sinner, die het fysiek moeilijk begon te krijgen. De wedstrijd leek definitief in het voordeel uit te vallen van de nummer twee van de wereld, maar kreeg toch nog een laatste spannende wending.
Alcaraz slaagde er niet in de wedstrijd uit te serveren. En wéér ging de set naar een tiebreak. Het was een passend slot van een wedstrijd waarin beide spelers vrijwel niet voor elkaar onder deden.
In de tiebreak was het Alcaraz die een niveau haalde dat moeilijk te bevatten was. Alles wat hij probeerde, lukte. De winners vlogen Sinner om de oren, die opeens weinig meer in te brengen had. 10-2 werd het. Dat Alcaraz de finale besliste met een winner uit bijna geslagen positie, kon symbool staan voor het verloop van een van de mooiste grandslamfinales uit de geschiedenis.
De thriller kon zondag en maandag op uitzinnige reacties rekenen van mensen uit de tenniswereld en daarbuiten. Rafael Nadal, veertienvoudig winnaar op het Court Philippe-Chatrier, was een van de eersten die op sociale media reageerde. „Wat een finale, ongelooflijk!” Hij feliciteerde beide mannen met de geweldige strijd die ze hadden geleverd. Alcaraz was met zijn 22 jaar en 34 dagen welgeteld één dag ouder dan toen Nadal in 2008 op Wimbledon zijn vijfde grandslamtitel behaalde.
In zijn overwinningsspeech sprak Alcaraz over de comeback die hij moest maken, iets wat hem niet eerder gelukt was. „Toen ik me slecht voelde en geen kracht meer had, probeerde ik aan Rafa [Nadal] te denken, en aan alle comebacks die hij heeft gemaakt.”
Ook tennislegende Billie Jean King liet op X van zich horen. „Na een epische wedstrijd van cinematografische proporties is Carlos Alcaraz uiteindelijk de kampioen”, schreef zij. De Australische elfvoudig grandslamwinnaar Rod Laver was „nog steeds aan het nagenieten van die ongelooflijke mannenfinale,” schreef hij. „Mijn hart gaat uit naar Jannik Sinner, die in zijn nederlaag echte klasse liet zien.”
Terwijl Alcaraz en Sinner in Parijs de finale speelden, maakte de selectie van het Spaanse voetbalelftal zich in München op voor de finale van de Nations League tegen Portugal. Een uur voor de wedstrijd stond een groepje spelers om een telefoon heen om hun landgenoot te zien tennissen.
Ook in Zeist klonken enthousiaste ‘oeh’s’ en ‘ah’s’. Het Nederlands Elftal, dat zich daar voorbereidt op het WK-kwalificatieduel tegen Malta van dinsdagavond, had een groot scherm opgehangen om naar de wedstrijd te kijken. De spelers waren op door de KNVB gepubliceerde beelden zichtbaar onder de indruk.
Voetbalclub Real Madrid zei trots te zijn op de prestatie van hun stadsgenoot. “Gefeliciteerd, beste @carlosalcaraz, met je tweede opeenvolgende Roland Garros-titel, je vijfde Grand Slam, behaald op zo’n spectaculaire manier. Alle Madridistas zijn blij en trots op dit briljante succes van een van hun eigen mensen.”
Alcaraz zelf ontkende overigens in een interview met het Britse TNT Sports dat deze grandslamfinale weleens de beste tenniswedstrijd aller tijden zou kunnen zijn. „Er zijn betere finales geweest”, vond hij. „Maar ik ben al blij dat onze wedstrijd en namen de geschiedenis van de Grand Slams, van Roland Garros in zullen gaan. De discussie [over de beste tenniswedstrijd ooit], die laat ik aan anderen.”
Source: NRC