is politiek verslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft over veiligheid, diplomatie en buitenlands beleid.
Overeenstemming over een nieuwe Navonorm van 5 procent zal op de Navotop de gevaarlijke kloof tussen bondgenoten over Oekraïne niet kunnen wegpoetsen.
De Russische aanval donderdagnacht met 450 drones en 45 raketten op Oekraïne was volgens Moskou een antwoord op Oekraïnes ‘terroristische’ drone-aanval op Russische vliegbases. Het bevestigt wat Oekraïeners al wisten: er valt voor Rusland weinig meer te ‘escaleren’, want nu al wordt de bevolking dagelijks en met steeds grotere aantallen drones en raketten gebombardeerd.
De slachtoffers, zoals de oma die met dochter en kleinzoon deze week werd weggevaagd in Pryloeky, zijn statistieken. Hetzelfde geldt voor de executies door Rusland van krijgsgevangenen, het stelen en ‘russificeren’ van Oekraïense kinderen, en de systematische marteling van gevangenen. De misdaden tegen Oekraïne zijn zo structureel dat ze, in en buiten de media, steeds minder worden gezien.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Dat Rusland een aanval op legitieme militaire doelen ‘terrorisme’ noemt, terwijl het zelf terreur zaait, is de orwelliaanse omkering van de betekenis van woorden die Rusland allang typeert. Dramatisch is hoe vaak president Donald Trump er in meegaat. De woorden ‘Russische agressie’ krijgt hij niet uit zijn strot: beide partijen hebben schuld en sancties moeten wellicht beide ‘vechtende kinderen’ treffen. Niet de oorlog is beëindigd, zoals Trump beloofde, maar Vladmir Poetins diplomatieke isolement en de Amerikaanse hulp aan Kyiv.
Zo is Trump, omringd door minzaam buigende Europeanen, hard bezig een fatale historische blunder te begaan. Blijkbaar zien Europeanen, gezien hun militaire afhankelijkheid, geen alternatieven voor het paaien en (hopen zij) bijsturen van Trump. Ondertussen raakt alles besmet met die orwelliaanse omkering van de werkelijkheid – inclusief de Navo. Voor veel Europeanen is Poetins Rusland een grote dreiging, maar Trump ziet Poetin ook als slachtoffer (van Obama en Biden). President Volodymyr Zelensky’s rol op de Navotop is precair omdat de Amerikaanse leider van de vrije wereld het meer heeft op autocraten.
Onderwijl doen alle Navo-dignitarissen alsof alles normaal is. Zo kan de Navotop de duurste uitvoering ooit worden van De nieuwe kleren van de keizer. Liever dan vol overtuiging meedoen aan dit surrealistische theater, moeten Europese landen beseffen hoe hoog de inzet in Oekraïne is.
Alleen Patriots kunnen de ballistische raketten tegenhouden, waarvan Rusland er steeds meer heeft. Onlangs zei buitenlandminister Marco Rubio dat de VS geen Patriot-luchtafweersystemen hebben en dat de Europeanen ze niet willen afstaan. Op zijn beurt vroeg de Duitse defensieminister Boris Pistorius deze week de VS en anderen meer Patriots te sturen. Berlijn heeft al een kwart van zijn Patriots geleverd en kan er geen meer afstaan. Ook Nederland vindt dat het verder geen Patriots kan missen. Over andere Europese landen met vergelijkbare systemen zwijgen we liever helemaal.
Zowel in het voornemen van Navolanden om 5 procent van het bbp aan defensie te gaan uitgeven, zonder dat de militaire hulp aan Oekraïne structureel omhooggaat en wordt vastgelegd in ‘bindende’ afspraken, als in hun blijvende terughoudendheid Oekraïne de hoogste prioriteit te geven in de verdediging van Europa, schuilen fundamenteel onjuiste keuzes waarvoor de Oekraïners nu al bloeden terwijl de finale rekening later wordt gepresenteerd. Iets om bij stil te staan als de Navo deze maand haar eigen collectieve defensie viert – zonder het eens te zijn over die van Oekraïne.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant