In ‘Sirens’ speelt Julianne Moore een steenrijke vrouw die een cultachtige aanbidding van haar personeel verwacht. Het verhaal gaat alle kanten op; het is niet uitgesloten dat we naar een moordmysterie kijken.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
Wat echt een onverdraaglijke gedachte zou zijn: dat geluk te koop is. Misschien verklaart dat onze liefde voor drama over steenrijke mensen die ondanks hun zeezicht toch ten onder zullen gaan. Het liefst aan een duister geheim dat zich niet laat uitwissen door al het geld van de wereld.
Van Big Little Lies tot The White Lotus tot het recente Deense Reservatet, en eigenlijk alles waar Nicole Kidman in speelt (nu weer in Nine Perfect Strangers) wordt de schone schijn langzaam afgepeld.
Sirens, een vijfdelige serie van Molly Smith Metzler, past naadloos in dit subgenre, met ditmaal de geweldige Julianne Moore in het type rol dat vaak bij Kidman terechtkomt.
Moore speelt Michaela ‘Kiki’ Kell, een vrouw getrouwd met de steenrijke Peter Kell (Kevin Bacon), een man die zijn familiekapitaal alleen maar ziet groeien. Kiki steekt al dit geld in een wellnessimperium en in het beschermen van roofvogels (zoek er zelf een metafoor bij). Zij wordt bijgestaan door haar persoonlijke assistent Simone DeWitt (Milly Alcock), die het enorme huishouden van het schitterende huis met harde hand aanstuurt.
De orde der dingen begint te wankelen als op een dag Devon (Meghann Fahy, bekend van het tweede seizoen van The White Lotus), de oudere zus van Simone, arriveert. In eerste instantie om haar zus erop te wijzen dat ze de verantwoordelijkheid moet nemen voor de zorg van hun dementerende vader (Bill Camp). Maar al snel krijgt ze het gevoel dat haar zus in een soort cultsituatie opgesloten zit, met Kiki als leider.
In die eerste afleveringen gaat Sirens alle kanten op. De cult lijkt ook iets van een heksenkring te hebben; er is sprake van een verdwenen echtgenote, dus is het niet uitgesloten dat we naar een moordmysterie kijken. Maar het bereikt nooit helemaal dat punt van The White Lotus op zijn best, waar drama en satire elkaar perfect in balans houden.
Het wordt ook steeds duidelijker dat de relatie tussen de drie vrouwen in hoge mate bepaald wordt door de manier waarop geld, of de afwezigheid van geld, en macht verstrengeld zijn. De twee zussen komen uit Buffalo, een plaats in de staat New York, maar krijgen het advies om in deze wereld te spreken van ‘upstate New York’, dat precies het juiste chique patina heeft.
Sirens komt er in vijf afleveringen nooit helemaal uit wat voor serie het wil zijn, maar het is ook al snel duidelijk dat de drie hoofdrolspelers aan elkaar gewaagd zijn met Fahy en Alcock (House of the Dragon) als twee sterren van de toekomst.
Als er al een les in Sirens verborgen zit: zorg nooit dat je afhankelijk wordt van andermans geld, al biedt dat – voor even – het mooiste uitzicht van de wereld. Een beetje een dunne les na de eindeloze glamourparade die Sirens ook is.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
★★★☆☆
Tragikomedie
Vijfdelige serie gebaseerd op toneelstuk Elemeno Pea van Molly Smith Metzler
Met Julianne Moore, Meghann Fahy, Milly Alcock
Te zien op Netflix
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant