De lezersbrieven, over het levensmotto van Dieuwertje Blok en haar partner, de (niet zo grote) kloof tussen stad en platteland, natuurvergunningen, saaie verkiezingsdebatten en een roep om minder dedain voor andere kiezers.
Woensdag las ik in de Volkskrant een aangrijpend interview met Peter de Bie. Hij sprak, naast zijn euthanasiewens, vooral over zijn vrouw Dieuwertje. Haar te moeten missen was een schier onmogelijke opgave voor De Bie. Drie maanden na haar overlijden ging hij terug naar zijn ‘Dieuw’. Haar adagium was: ‘Denk warm.’ ‘Als je leeft volgens deze wet ga je je vanzelf warm voelen’, memoreert De Bie. Ach, samen met de miljoenen kijkers van het Sinterklaasjournaal weten wij maar al te goed wat er bedoeld wordt.
Terug naar de werkelijkheid. Wat als alle mensen, inclusief politici, eens ‘warm’ zouden denken? Al is het maar een minuutje. Laat zien dat het je menens is met de wereld en haar bewoners. Hang een wit lint op tijdens de Navo-top in Den Haag voor een liefdevolle, dus vreedzame, samenleving.
Willie Lek-Ruijsink, Gouda
Uit nieuw SCP-onderzoek blijkt dat er helemaal geen ‘kloof’ is tussen stad en plattenland, terwijl dit toch altijd een ‘dankbaar onderwerp was voor de politiek en talkshow-tafels’, aldus de krant.
Hier had het de Volkskrant gesierd als ze ook eens de hand in eigen boezem zou steken. Ik lees nu al jaren in de krant dat die tegenstelling er is; analyses, hoofdredactionele commentaren, interviews waarin boeren tegenover stadsmensen werden gezet, columns en ga zo maar door. Nu schrijft de krant doodleuk dat die kloof er niet is.
Maarten Kools, Amsterdam
In het artikel over de natuurvergunning van Schiphol las ik dat Nederland ‘verplicht’ is de natuur te beschermen. Dat klopt natuurlijk, maar door die woordkeuze lijkt het net alsof Brussel ons die plicht zomaar oplegt. Dit versterkt het bekende, maar onjuiste, beeld van een EU die ons van alles voorschrijft.
De werkelijkheid is dat we die verplichting zelf zijn aangegaan. Als lid van de EU heeft Nederland de verdragen waarin dit staat zelf ondertekend. Het is dus geen bevel van bovenaf, maar een gezamenlijke afspraak waar we bewust voor hebben gekozen.
Een formulering als: ‘Nederland heeft zich, als onderdeel van de Europese Unie, gecommitteerd aan het in goede staat houden van de natuur’, zou daarom veel beter passen. Die zin maakt duidelijk dat het om een eigen actieve keuze gaat.
Anton Beerda, Apeldoorn
De brieven in de Volkskrant over de kabinetsval geven blijk van scherpe observaties, verontwaardiging en teleurstelling, gevoelens die velen in Nederland delen. Maar laten we onszelf ook een spiegel voorhouden: wie zijn wij dat we denken precies te weten wat goed is voor het land, of wat de ‘juiste’ stem is?
De kloof tussen politici en burgers, maar ook tussen burgers onderling, groeit deels door dit morele superioriteitsgevoel. De ene kiezer wordt afgedaan als onwetend, de ander als naïef of elitair. Daarmee vergeten we dat iedereen zijn keuzes maakt vanuit oprechte zorgen, waarden en ervaringen.
De democratie is geen wedstrijd om gelijk te krijgen, maar een systeem waarin we proberen elkaar te begrijpen en samen een weg vooruit te vinden. Dat vraagt om minder dedain en meer nieuwsgierigheid.
André Budding, Lopik
Diederik Samsom bepleit een inhoudelijke verkiezingscampagne met navenante media-aandacht. Maar hij noemt dat ‘de allersaaiste verkiezingscampagne ooit’. En dat vind ik nu helemaal niet (en hijzelf ook niet echt, denk ik).
Wat zou het geweldig zijn om eens werkelijk inhoudelijke gesprekken te zien over onderwerpen die er toe doen. Dat er wordt doorgevraagd op gratuite stellingnames en ondoordachte uitspraken. Dat een poging wordt gedaan om te verhelderen hoe de grote problemen van Nederland aangepakt zouden kunnen worden. Ik kijk ernaar uit!
Marion Wetzels, Dieden
In Oekraïne is de wapenproductie gedecentraliseerd. Grote fabrieken zijn te kwetsbaar voor Russische aanvallen: ‘Liever duizenden kleine wapenfabriekjes.’ Hier te lande kiest men bij defensie voor superkazernes, voor militaire vliegvelden ver onder de zeespiegel. Eh...
Frank Hoek, Zeist
Na invoering van de regel om voetbalsters, schrijfsters, leraressen voortaan voetballers, schrijvers en leraren te noemen, vraag ik mij af waarom een vrouwelijk synoniem voor kerel moet worden gevonden. Of we gooien de nieuwe regel overhoop en we houden ons aan de vrouwelijke vormen, óf we noemen een geweldige vrouw ook een kerel. Er bestaat trouwens een woord voor zowel vrouw als man: een kanjer...
Paula Berckenkamp, Andelys (Fr.)
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant