Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
‘Nee, ik voel me geen Nederlander’, zei de taxichauffeur, die 34 jaar geleden vanuit Turkije naar Nederland was gekomen. Hij had net verteld over zijn drie kinderen, de oudste wilde geneeskunde gaan studeren. Ze wilden niet meer met hem barbecueën in het park: ‘Ze willen shoppen.’
‘Denk je dat je je ooit een Nederlander zult voelen?’, vroeg ik. Hij vermoedde van niet. Hij had het hier heel erg naar zijn zin, dat was het niet, maar Turkse mensen zijn warm, en Nederlanders, tja, minder warm. ‘Maar ik kan niet langer dan twee weken in Turkije zijn, dan word ik helemaal gek’, zei hij. ‘Dan móét ik echt terug naar Nederland!’
‘Nou, dan ben je een Nederlander’, zei ik, en had meteen spijt; alsof ik ook maar enig idee heb over wat Nederlanderschap inhoudt. En ook: alsof ik erover ga. Ik wilde alles terugnemen maar toen hadden we de bestemming bereikt.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.