Hoe kijkt de generatie van 2000 terug op de jaren die hen gevormd hebben en wat verwachten ze van de toekomst? Mara van der Rol: ‘Ik ben echt een huismus geworden.’
Uit wat voor gezin kom je?
‘Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 was. Ik woonde sindsdien vooral bij mijn moeder. Nu woont mijn vader één minuut bij mij vandaan, met mijn stiefmoeder en hun twee kinderen. Ik denk dat mijn vader en moeder niet bij elkaar pasten, dus het is goed dat het zo is gegaan. Ze hebben nu allebei iemand gevonden die veel beter bij ze past.
‘Ik zie de kinderen van mijn vader met mijn stiefmoeder echt als mijn broertje en zusje, ik zou nooit halfbroertje of halfzusje zeggen. Mijn zusje is nu 14, dus we kunnen steeds meer dingen samen doen. Laatst gingen we naar een concert van Tyler, The Creator. Ze vertelt me alles wat ze uitspookt, dat vind ik mooi. Ze zoekt me ook op als we allebei uit zijn in de stad.
‘Het is soms lastig dat zij met z’n vieren een gezinnetje zijn. Ook al ben ik dichtbij, ik ben toch ouder en woon niet bij ze in huis. Ik denk dat iedereen die als eerste uit huis gaat dat heeft.
‘Voor mijn broertje en zusje is het fijn dat hun ouders bij elkaar zijn, dat gun ik ze ook.
‘Mijn moeder en haar vriend hebben net een huis gekocht, hier in de buurt. Ze heeft het huis waar ik in ben opgegroeid verkocht. Dat is best emotioneel, ik heb toen ik 5 was de muren onder geklad met krijt en op het balkon staat nog steeds ‘Mara is 10 jaar’. Maar mijn moeder was toe aan een nieuwe start, en dat gun ik haar enorm.
‘Ik ben op mijn 18de uit huis gegaan, om de band tussen mij en mijn moeder goed te houden. Dat heeft ons goed gedaan, we zijn nu heel close. Als we niet allebei onze eigen plek hadden gehad, was dat wel anders geweest.
‘Ik was een moeilijke puber. Mijn vriendinnen en ik zaten altijd in een parkje te drinken met keiharde muziek aan. Ik gedroeg me verschrikkelijk, maar ik heb het wel leuk gehad in die tijd.
‘Mijn omi, de moeder van mijn moeder, voelt als mijn derde moeder. Ze komt uit Amerika en is zo liefdevol. Haar vader was communist in de Verenigde Staten in de jaren zestig. Hij werd de bak ingegooid, toen is mijn omi als tiener in haar eentje naar Nederland gereisd. Hier heeft ze de vader van mijn moeder ontmoet en zo heeft ze een hele familie hier opgebouwd. Hoe bizar is dat? Ik ben echt trots op haar.’
Wat doe je voor werk?
‘Ik werk bij de klantenservice van verzekeraar FBTO, en ik heb sinds kort mijn eigen kledingwebshop. De webshop kost wel veel tijd, en ik werk al dertig uur bij FBTO. Kijk, tegenwoordig heeft iedereen een webshop. Dus om klanten te krijgen, moet je bijvoorbeeld vaak live gaan op TikTok. Daar heb ik niet altijd zin in na een lange werkdag.
‘Ik wil graag een succesvol ondernemer worden. Ik zou zo graag zelf groot willen worden, weet je wel? Mijn hele familie is ondernemend, mijn tante heeft een winkel gehad en mijn vader en stiefmoeder hebben een coffeeshop. Zij kunnen me helpen en ze geloven in me. Ik heb dat steuntje in de rug nodig.’
Mara van der Rol wordt 25 op 30 juli.
Woonplaats: Leeuwarden
Hoe volwassen vind je jezelf op een schaal van 1 tot 10? ‘8. Ik ben volwassen, maar zet me ergens neer met muziek en een microfoon en ik pak die microfoon. Het hoeft niet allemaal zo serieus.’
Voel je jezelf onderdeel van een generatie? ‘Ja. Ik voel me echt een gen Z’er, maar door mijn zusje af en toe ook een boomer. Van mijn broertje en zusje mocht ik laatst niet ‘skibidi rizzler’ zeggen. Daar ben ik te oud voor, blijkbaar.’
Waar ben je over 7 jaar? ‘Dan woon ik aan de Spaanse kust met mijn vriend en een kindje. Met een goedlopende webshop, of iets anders waar ik gelukkig van word.’
Hoe ben je veranderd sinds je puberteit?
‘Vroeger was ik vrij onzeker. Nog steeds wel een beetje, maar ik ben er nu trots op dat ik gevoelig ben. Als ik over mijn gevoelens praat of een grens aan moet geven, word ik snel emotioneel. Dat wordt vaak gezien als zwakte, maar ik ben het als iets moois gaan zien. Ik geef blijkbaar om mijn eigen gevoel. Als tiener vond ik het vreselijk dat ik zo gevoelig was, ik denk dat ik daardoor zo’n moeilijke puber was. Ik probeerde mijn gevoelens en mijn gedachten te verbergen.’
Hoe doe je dat nu?
‘Als ik mijn gedachten niet opschrijf, kan mijn hoofd het niet aan. Ik moet alles op lijstjes zetten, anders vergeet ik het. Ik heb ADD, daar heb ik inmiddels een stuk minder last van dan vroeger. Maar als ik ’s nachts wakker word en bedenk dat ik nog iemand moet appen, moet ik het nog steeds meteen halfslapend op een lijstje in mijn telefoon zetten. Ik zet sowieso mijn dromen meteen in mijn telefoon als ik ’s nachts wakker word. ’s Ochtends moet ik dus eerst in mijn notities kijken wat ik ’s nachts allemaal heb bedacht en nog moet doen. Ik heb laatst een TikTok gemaakt over die notities, die ging mooi viraal.’
Post je veel op TikTok?
‘Af en toe. Ik vind het grappig om mezelf voor schut te zetten, met een random dansje ofzo, en het is lekker om je creativiteit kwijt te kunnen.
‘Ik vind TikTok zo grappig, ik kan er echt van in een deuk liggen. Ik denk dat ik wel een paar uur per dag kijk. Als ik ‘s avonds in bed lig, ga ik even scrollen om tot rust te komen.
‘Ik zou wel minder op mijn telefoon willen zitten, maar het gaat gewoon niet. Zo verslaafd eigenlijk, hè? Ik ben opgegroeid zonder mobiele telefoons en iPads enzo, wat een heerlijk leven was dat eigenlijk. Lekker buiten spelen, voor mijn gevoel is dat allemaal weggezakt. We zijn alleen maar bezig met die telefoon. Ik doe het zelf ook natuurlijk, maar het is wel jammer. Ik merk dat het me soms tegenhoudt om naar buiten te gaan en dingen te doen. Ik zit liever op de bank een film te kijken en ondertussen op mijn telefoon te kijken. Misschien hoort het bij mijn leeftijd, dat ik lekker knus thuis wil zijn.’
Hoe vaak zie je je vrienden?
‘Niet zo vaak. Ik ben echt een huismus geworden. Misschien omdat ik nu zo veel te doen heb, met mijn werk en webshop. Ik vind het fijn om thuis te zitten en alles een beetje te relativeren. Ik kijk veel films en series, eigenlijk alles wat op Netflix staat, behalve actiefilms.
‘Iedereen heeft ineens zijn eigen leven. Mijn beste vriendin heeft een kindje. Een andere vriendin studeert nog en werkt in een kroeg. Een andere vriendin is zoekende. Ik ben redelijk vroeg begonnen met werken en op mezelf wonen, ik ben ontzettend snel gegaan. Dat is ook niet altijd even goed, want ik ben wel erg volwassen voor iemand die nog maar 25 is.’
Zou je later kinderen willen?
‘Ja, heel graag. Ik wil het soort liefde voelen dat mijn moeder voor mij voelt. Nog wel even wachten, maar ik ben zo benieuwd hoe mijn kind eruit zal zien. Het lijkt me heel bijzonder om een kind een mooi leven te kunnen geven. Ik zou maximaal twee kinderen willen, ik wil mijn aandacht goed kunnen verdelen. Als je meer kinderen hebt, vergeet je er soms eentje. Dat wil ik niet, ik wil dat ze zich gelijk voelen.’
Waar maak je je zorgen over?
‘Over waar de wereld heen gaat. Ik zat vandaag op TikTok te scrollen, toen zag ik een filmpje uit India. Een arm, klein meisje ging bij iemand zitten om eten te vragen. Daar kan ik zo van schrikken, we hebben het zo goed hier. Ook al heb je soms geen geld te makken, er is hier wel een basis. Zo’n kind in armoede vind ik dan zo sneu en heftig om te zien. Je kan er dan ook niks mee. Je kan wel doneren, maar wie zegt dat het naar de goede plekken gaat? Ik vind het ook echt verdrietig hoe het in Amerika gaat, dat bijvoorbeeld het recht op abortus wordt ingeperkt.’
Wat zijn je dromen voor de toekomst?
‘Een selfmade ondernemer zijn en ooit verhuizen naar het buitenland. Ik heb altijd al reislust gehad, de neiging om ergens heen te gaan en daar te blijven. Ik weet niet of dat over tien of dertig jaar moet gebeuren, maar in ieder geval ooit. Ik wil alles zien en ontdekken. Ik denk dat dat bij mijn omi vandaan komt. Zij heeft heel Europa gezien, en haar reis van de VS naar Nederland vind ik zo inspirerend. Landen ontdekken is prachtig, zien hoe het daar anders is dan hier.’
Waar ben je trots op?
‘Ik ben net een halfjaar gestopt met roken. Ik heb negen jaar gerookt. Ik moet heel eerlijk zeggen, ik stopte niet eens voor mijn gezondheid. Maar vooral zodat ik wat geld kon sparen. Het is zo duur, ik kocht twee keer per week een pakje van 14 euro. Daar koop ik nu nieuwe schoenen van.’
25 in 25
In de serie 25 in 25 vragen we jongeren geboren in 2000 hoe ze zijn geworden wie ze zijn en hoe ze hun toekomst zien. Meedoen? Mail een korte omschrijving (opleiding/woonplaats/bijzonderheden) naar: 25in25@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant