Johannes Pietsch – beter bekend als JJ – won het Eurovisie Songfestival met zijn pop-operaliedje Wasted Love. De mix van klassiek en pop is hem met de paplepel ingegoten. Wie is JJ? En hoe kijkt hij terug op zijn deelname?
is popredacteur van de Volkskrant.
De Oostenrijkse zanger Johannes Pietsch (JJ) neemt zijn grote, glimmende Songfestivaltrofee overal mee naartoe, sinds hij het ding vorige week won in Basel met zijn pop-operaliedje Wasted Love. Maar, demonstreert hij aan tafel op het kantoor van zijn platenlabel, hij kan hem uit elkaar schroeven. ‘Dan rol ik ’m tussen mijn kleren in mijn koffer, zodat hij niet kapotgaat’, zegt de 24-jarige countertenor stralend.
Een countertenor inderdaad, want vóór dit mediacircus zong Pietsch in de Weense Staatsopera. Begin dit jaar zong hij daar nog in Die Zauberflöte. Van de Staatsopera naar het Eurovisiepodium, voor de vrolijke Pietsch leek het niet zo’n rare stap. ‘Het eerste songfestival dat ik keek was in 2014, toen Conchita Wurst voor Oostenrijk won’, zegt hij. ‘Sindsdien is het een droom om ook zo’n impact te maken als zij op mij had.’
Pietsch proefde bovendien al eerder aan de pop. Vier jaar geleden deed hij mee aan de Oostenrijkse televisietalentenjacht Starmania. Dat blijkt overigens een vruchtbare kweekvijver voor Songfestivalinzendingen: ook Conchita Wurst deed mee aan dat programma alvorens Oostenrijk te vertegenwoordigen op het Songfestival.
Toen een stukgelopen liefde genoeg inspiratie had losgemaakt, besloot Pietsch dat het tijd was. Zijn Starmania-connecties kwamen daarbij van pas: medekandidaat en oud-Songfestivaldeelnemer Teodora Špirić (Teya) schreef mee aan Wasted Love.
In het lied schakelt Pietsch soepel heen en weer tussen pop en duizelingwekkende operahoogten. De mix van pop en klassiek is hem met de paplepel ingegoten. ‘We hadden thuis ieder weekend karaokefeestjes’, zegt hij. Daar leerde hij pop zingen, Because of You van Kelly Clarkson bijvoorbeeld.
Die uithalen zijn misschien voor andere jongens wat hoog gegrepen, maar voor Pietsch een eitje dankzij zijn uitzonderlijke bereik. ‘De ochtend na de karaoke zette mijn vader klassieke muziek op.’
Het liefst zou Pietsch met zijn liedjes de opera naar het domein van de popmuziek brengen en daardoor ook zijn leeftijdgenoten wat meer in contact brengen met de muziekvorm. Het is tenslotte een fantastische dramatische vertolking van emoties.
De interesse in klassiek is er wel bij leeftijdgenoten, ziet Pietsch. ‘Veel mensen van mijn leeftijd luisteren klassieke muziek tijdens het studeren, en er zijn Mozart-remixes die populair zijn.’
Pietsch stond bij de bookmakers van meet af aan in de top 3 van de grootste kanshebbers voor de winst. In het begin maakte hij zich daar niet zo druk over. ‘Ik probeerde vooral ook een beetje te genieten.’
‘Naarmate de repetities vorderen, werd iedereen wel heel enthousiast’, vervolgt Pietsch. ‘Toen wilde ik ook echt winnen.’
Dat lukte. Met een torenhoge score van de jury, die vaak technisch knappe nummers beloont, en de stemmen van het publiek, steeg Oostenrijk uiteindelijk ruim boven de nummers 2 en 3 uit.
Na de winst was er iemand zo verstandig om eten voor Pietsch te halen. Dat at hij, hongerig na een urenlange finaleshow, op een hotelvloer op met zijn team. ‘Beneden bleek later een enorm feest te zijn’, zegt Pietsch. ‘Daar waren Claude, Erika Vikman van Finland en een deel van de Zwitserse delegatie. Het was een goede avond, om 6 uur ’s ochtends moesten we gaan omdat het hotelpersoneel al begon schoon te maken.’
Het leven is echt anders na een Songfestivalwinst, merkt Pietsch. ‘Mensen doen nu dingen voor me. Dat is cool, maar ook raar. Een Uber bestellen bijvoorbeeld, dat doen andere mensen opeens voor me. Terwijl ik dat natuurlijk prima zelf kan.’
Luister hieronder naar onze podcast Culturele bagage. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant