Hoe noem je een vrouwelijke kerel zonder dat het negatieve associaties oproept, vroeg lezer Oscar Meulenkamp zaterdag op de brievenpagina’s van de krant. Volkskrant-lezers reageren.
Oscar Meulenkamp weet het zeker: ze bestaan echt, geweldige vrouwen, en snakt naar een vrouwelijk synoniem voor ‘kerel’. De term roept een warm, stoer, loyaal en positief beeld op, en het is jammer dat het vrouwelijke equivalent ontbreekt of vaak een bijsmaak heeft. Laten we proberen daar verandering in te brengen.
‘Kerin’ is een elegante, vanzelfsprekende verbuiging van kerel, zonder negatieve ladingen het geeft een vrouwelijke twist zonder iets in te leveren. ‘Ze is echt een kerin: nuchter, sterk en trouw.’ Klinkt vertrouwd, maar is nieuw. Denk aan: heldin, godin, dus waarom geen kerin?
Peter Jansen, Zutphen
‘Meid, wijf, kenau, ik weet het niet’, schreef Oscar Meulenkamp. Merel Baldé, beter bekend als zangeres Merol, stelde eerder ‘jongevrouw’ voor. Maar wat te denken van ‘merel’, Merel?
Wilfried Dierick, Nijmegen
Kerel is een positief woord voor man. Wat denken jullie van ‘kerla’, als vrouwelijke vorm. Je ziet gelijk de associatie met kerel en die uitgang -la doet meteen vrouwelijk aan.
Jan Kolkman, Oud Beijerland
Wie bedenkt of weet een vrouwelijk synoniem voor ‘kerel’? Ik, namelijk een stevige tante.
Harry Bleeker, Amsterdam
Waarom halen we de stoere ‘joffers’ niet van stal? In een hedendaagse ongewenste vertaling ‘melden met pit’.
Hans Boom, Zoetermeer
Een goed Nederlands woord om vrouwen in de leeftijd tussen meisje en volwassen aan te duiden en waar briefschrijver Oscar Meulenkamp al jaren naar zoekt, bestaat volgens mij wel. Mijn kapper gebruikt het. Hij spreekt mij namelijk aan met het woord ‘meis’. (‘Ach meis, dat wil je niet weten.’)
Als hij dat doet voel ik mij een bejaarde Joop ter Heul, want qua leeftijd heb ik al lang geen recht meer op die betiteling. Maar ik laat het me heerlijk aanleunen: ik vind het een vrolijk woord.
Een term voor de ‘vrouwelijke kerel’ heb ik ook in de aanbieding. In het dialect van mijn Brabantse geboorteplaats Budel spreekt men over een ‘vrommes’ (vrouwmens). Je hoort het aan het woord: iemand die op zo’n manier wordt aangeduid is geen watje.
Nu mijn voorstel. Een jonge vrouw op weg naar de volwassenheid is een meis, meervoud meizen. (Spiksplinternieuw woord, maar taal ontwikkelt zich nu eenmaal.) Een vrouwelijke kerel is een vrommes, meervoud vrouwvolk.
Hoe jonge mannen en mannelijke kerels aangeduid willen worden zoeken ze lekker zelf uit. Ze mogen toch al zo weinig tegenwoordig.
Tiny Rutten, Veldhoven
Oscar Meulenkamp vroeg om suggesties voor mogelijke termen voor vrouwelijke kerels. Hierbij een paar suggesties.
1) Gewoon ‘kerel’. De beste vriendin van mijn partner en vooral haar vriend stellen dit bijzonder op prijs. Ik begroet haar altijd met ‘Van der Wal, kerel, wat zie je er goed uit’ (naam gefingeerd). Succes verzekerd.
2). ‘Knakster’ (afgeleid van Knakker).
3). ‘Dudine’ (afgeleid van het Engelse ‘dude’).
4). ‘Boebine’ (afgeleid van het Duitse ‘bube’).
5). ‘Kanjer’ (mijn partner vindt dit erg aardig).
6). ‘Blokine’ (afgeleid van het Engelse ‘bloke’).
Verder nog: ‘Pakster’ (van aanpakken), ‘Doenster, ‘Bratty’, ‘Geflaan’ (geen flauwe kul aanpakken) of ‘Nizemoge’ (niet zeuren, moet gebeuren).
Ik hoop bijgedragen te hebben.
Bas Langenburg, Vierhouten
Wat dachten we van het woord ‘vrouw’ als equivalent voor kerel? Merkwaardig dat niemand nog op dat idee is gekomen. Of heeft het woord ‘vrouw’ soms een negatieve connotatie? En zo ja, dat maakt wel heel veel duidelijk.
M.S. Willemse, Vierakker
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant