In de wereld van het voetbal zijn de wonderen de wereld nog niet uit. Het kleine Telstar uit IJmuiden speelt komend seizoen op het hoogste niveau, een rentree na 47 jaar afwezigheid. Willem II degradeert na de 1-3-nederlaag in Tilburg.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Telstar uit IJmuiden, de club van vis en staal, brak zondag met een oerschreeuw los uit de marge van het betaald voetbal. De club, opgericht in 1963 en genoemd naar een toenmalige satelliet, lanceerde zichzelf op zelden vertoonde wijze naar het ereplatform van het Nederlandse voetbal.
‘Het besef is er nog niet helemaal’, zei technisch manager Peter Hofstede, waarmee hij het algehele gevoel verwoordde.
Als totale underdog begonnen aan het seizoen, en nu naar de eredivisie: het is ongekend. Na de 1-3 in Tilburg maakten spelers koprollen, vielen ze elkaar om de hals, en overgoten ze trainer Anthony Correia met water. Ze trokken een T-shirt aan met een tekst over de promotie, met dat ene woord: eredivisie.
Het bleek jammer genoeg onmogelijk om de zeshonderd meegereisde supporters meteen van dichtbij te bedanken, omdat de in het zwart geklede verliezende jeugd uit Tilburg dat verhinderde. Pas later, toen het thuispubliek was afgedropen, gebeurde het alsnog.
Telstar was in 1978 gedegradeerd, met Louis van Gaal nog als speler, en profileerde zich de laatste jaren vooral als cultclub. Gezelligheid kende geen tijd. De club van de minibegroting, van bijna-faillissementen, van een stadionnetje.
Is IJmuiden klaar voor de eredivisie?
De club die nooit meer in de eredivisie werd verwacht, promoveert. Daarmee krijgt IJmuiden minstens een jaar eredivisievoetbal. ‘Maar waar moet het geld vandaan komen?’
Het elftal vocht zondag als leeuwen – Witte Leeuwen, zoals de bijnaam luidt – gesteund door tien bussen vol supporters. Dat gebeurde aan de hand van een debutant als hoofdtrainer in het betaald voetbal: Anthony Correia, die zijn hele leven als prof bij Telstar had gevoetbald.
Telstar kende het beste seizoen in jaren, met goed voetbal bovendien. Gespeeld met het hart, met een plan, met tal van opgepoetste spelers uit de tweede divisie en anderen die belust waren op revanche. Zevende in de eindstand van de eerste divisie, en in de play-offs gewonnen van ADO Den Haag, FC Den Bosch en Willem II. Na de 2-2 in IJmuiden en de 1-3 in Tilburg degradeert Willem II, na één seizoen in de eredivisie.
Nieuwe namen van promovendi: Ronald Koeman junior, de doelman, de zoon van de bondscoach. Routinier Mitch Apau, die in de nacht voor de wedstrijd vader werd van een zoon; meteen na afloop belde hij even naar huis. Guus Offerhaus, Mees Kaandorp, Tyrese Noslin en Tyrone Owusu, Danny Bakker, Devon Koswal, Nils Rossen. En natuurlijk Youssef El Kachati, de spits die de verpersoonlijking is van het elftal. Hard werken, geloven in je kans.
Maar ja, luidt de kritiek, wat moet de eredivisie nu met Telstar, nadat eerder al Volendam en Excelsior waren gepromoveerd? Het enige antwoordt luidt dat het voetbal heeft gewonnen, niet het stadion, of het aantal supporters, de begroting of het aantal personeelsleden op kantoor. Telstar was simpelweg beter dan Willem II.
Natuurlijk, als het stof is neergedaald moet er zo veel gebeuren: het kunstgras meteen uit het stadion halen, een trainingsaccommodatie vinden, nieuwe spelers aantrekken, anderen laten gaan, de begroting verhogen naar meer dan de huidige 4 miljoen euro, de lichtmasten verbeteren, de gemeente Velsen geruststellen. Maar eerst is het feest in IJmuiden en omstreken, met maandag een huldiging op Plein 1945.
Op de zondag van de promotie is het al na twaalf minuten 0-2. Daarop scoort Willem II één keer, en vervolgens blijft het grote Tilburgse offensief uit. Druk zetten, aanvallen? Dat kunnen ze helemaal niet in Tilburg. Ze hebben het hele seizoen achteruitgelopen, ze hebben nooit een achterstand omgebogen in een overwinning.
Sterker, de betere kansen zijn voor Telstar en de 1-3 slaat alle hoop weg onder het bestaan in de eredivisie van Willem II. Een hoekschop van Jeff Hardeveld, doorgekopt door Devon Koswal en ingekopt door Mees Kaandorp, de man van de dag, van twee goals en twee assists.
Het is vaak spannend, de finale van de play-offs: Go Ahead - RKC, ADO - Excelsior, vorig seizoen NAC - Excelsior. Nu: Willem II, de ploeg zonder vertrouwen, die speculeert op een bevlieging van een individu. Telstar: het team met een plan, met een idee, ingericht naar de kwaliteiten van de eigen ploeg en de tegenstander, spelend in 3-5-2, met telkens opkomende verdedigers. En uiteindelijk alle ballen op El Kachati, de spits.
Ja, er is verbazing, verbijstering in het stadion, na de snelle 0-2, na twee prachtige doelpunten. Eerst de lange aanval, met de plotse diepe bal van Rossen, de rust van Owusu en het koelen afronden van Kaandorp. Even later de geweldige omschakeling, met de lange pass van Noslin, de voorzet ineens van Kaandorp, de controle en afronding van El Kachati, het roofdier in de spits.
Kijk hem tekeergaan, deze spits, de passie waarmee hij voetbalt, de woede waarmee hij op het gras slaat als een actie mislukt. Het straatvoetbal. Hij is 25 jaar en maakt pas deze zomer zijn grote transfer naar elders. Moeten Nederlandse clubs zich dat trouwens aantrekken? Jazeker. Ze hebben geslapen, zoals wel vaker.
Hoewel het ook zo kan lopen, in een carrière. In de winterstop vertrok topschutter Zakaria Eddahchouri naar Deportivo la Coruña en stond zijn adjudant El Kachati op. Negentien goals in de reguliere competitie, vijf in de play-offs. ‘Ik heb altijd geloofd in mezelf en in mijn kwaliteiten’, zei hij na de 2-2 van afgelopen donderdag in Velsen.
‘Ik kom van ver, daaruit haal ik mijn kracht. Ik weet dat ik kan scoren, maakt niet uit bij welke club of in welk systeem. Ik kan uitblinken, en dat hoop ik ook bij mijn volgende club te laten zien.
‘Ik moest na een periode bij Sparta een stap terugdoen naar de amateurs. Voor spelers kan zoiets een mentale kwestie zijn. Ik heb me daar altijd overheen kunnen zetten. Met dank aan mijn familie en andere dierbaren. Uitgaan van eigen kwaliteiten, zelfverzekerdheid: dan kom je waar je hoort te zijn en ga je misschien een fantastische stap maken.’
Hij voorspelde dat hij het goed ging afmaken bij Telstar, hetgeen geschiedde. Ze zullen hem missen. Hij was ook de gangmaker.
‘Ik probeer altijd een goede sfeer te houden, zonder negativiteit. Ik had één missie: de play-offs halen. Toen dat was gelukt, wonnen we wedstrijd na wedstrijd. Niemand had kunnen dromen dat wij de finale zouden halen.
‘Weet je wat het is: de wedstrijden volgen elkaar zo snel op dat je geen besef hebt van wat we allemaal aan het doen zijn. Dat moment zal ooit wel komen, dat we tegen elkaar zeggen: hé gasten, wat we toen hebben geflikt, is ongelooflijk.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant