Raoul du Pré is politiek commentator en chef van de politieke redactie.
Even probeerden de coalitiepartners het ‘plan-Wilders’ klein te houden, maar gewoon nee zeggen, zat er niet in. Nu moeten ze er toch iets mee.
Je moet het ‘m nageven: het is in zeker opzicht knap gedaan. Deze maandag is het twee weken geleden dat Geert Wilders reageerde op cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek waaruit bleek dat het kabinet-Schoof in het jaar van zijn aantreden nog lang niet de beloofde ‘grip op migratie’ kreeg. Het migratiesaldo kwam in 2024 uit op een plus van 130 duizend mensen.
Dat is – vooral vanwege de woningnood – een probleem waar inmiddels vrijwel de gehele Tweede Kamer iets aan wil doen. Een probleem bovendien dat ook dit kabinet niet gaat oplossen, omdat het zich vrijwel volledig concentreert op het asielbeleid, terwijl de groei in de praktijk vooral zit bij de arbeidsmigranten. Maar die categorie is in deze coalitie een te heikel thema, vanwege de vrees bij vooral de VVD en de BBB om de werkgevers in de eigen achterban te ontrieven.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Het leek dus even interessant te kunnen worden toen Wilders aankondigde dat hij met nieuwe voorstellen zou komen. Maar na een week nadenken, bleek zijn groots gepresenteerde ‘tienpuntenplan’ toch weer als vanouds geheel in het teken te staan van de asielzoekers – de enige groep immigranten die in het afgelopen jaar wél zienderogen slonk, vooral vanwege het feit dat in Syrië het regime ten val kwam.
Het plan bleek bovendien te bestaan uit opgewarmde ideeën die hij in de afgelopen twintig jaar al eerder lanceerde. Dat ze zelfs bij het aantreden van het zelfbenoemde ‘meest rechtse kabinet ooit’ het hoofdlijnenakkoord niet haalden, kwam omdat de coalitiepartners er nog wél enig belang aan hechten dat Nederland zich niet volledig onttrekt aan de internationale rechtsorde.
Bovendien zijn zij niet uit op het creëren van maximale chaos rond de asielopvang. Wilders wel, getuige alleen al zijn voorstellen om onmiddellijk te stoppen met het bouwen van asielzoekerscentra en alle statushouders veertien weken na het verkrijgen van hun verblijfsvergunning onverbiddelijk op straat te zetten. Op de vraag waar de gemeenten dan met al die mensen naartoe moeten, kwam geen overtuigend antwoord.
Dat hadden VVD, NSC en BBB vorige week natuurlijk gewoon duidelijk kunnen maken: ‘Sorry Geert, gaan we niet doen, laten we elkaar wel serieus blijven nemen.’ Maar de angst voor Wilders’ toorn en zijn vermogen om kiezers te mobiliseren, zit diep ingebakken in deze coalitie. Dus liet BBB-leider Caroline van der Plas weten dat met haar ‘altijd overal te praten valt’ en zei Dilan Yesilgöz dat de PVV zelf een beetje moet opschieten met het asielbeleid. Aan de VVD zal het niet liggen, moest kennelijk de boodschap zijn.
Zo is het eind van het liedje dat de coalitieleiders deze maandag bijeen komen om het er serieus over te gaan hebben. Dat wordt dus toch onderhandelen, elkaar weer de maat nemen voor elke camera die binnen bereik komt en intussen met elkaar de indruk wekken dat het asielprobleem, van alle kwesties die het kabinet zou moeten oplossen, de allerhoogste prioriteit heeft. Geert Wilders spint van tevredenheid.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant