De 19-jarige Fransman is het uithangbord van de nieuwe zienswijze van Paris Saint-Germain. De club gaat niet meer voor de grootste sterren, maar voor de grootste talenten, om die vervolgens te polijsten.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Misschien is het een geluk voor Paris Saint-Germain dat coach Luis Enrique geen bijgelovige Fransman is. Voor de Champions League-finale tegen Internazionale moest de Spanjaard kiezen tussen BB of DD: Bradley Barcola of Désiré Doué.
De initialen BB hebben in Frankrijk voor eeuwig een magische klank, dankzij actrice en zangeres Brigitte Bardot. Bradley Barcola had bovendien de gewonnen bekerfinale tegen Stade Reims een week eerder opgeluisterd met twee doelpunten en een assist.
Maar Désiré Doué gaf de assists bij die twee treffers. Désiré klinkt bovendien als ‘verlangen’, en Doué betekent ‘begaafd’.
Beide spelers zijn razendsnel en behendig, potentiële troonopvolgers van de in Parijs lange tijd immens populaire Neymar en Kylian Mbappé. Barcola (22 jaar, 11 interlands) heeft meer ervaring, Doué (19 jaar, 1 interland) beschikt over iets meer puur talent.
Enrique koos met Doué voor het avontuur, schreven de Franse media nadat de opstelling bekend was gemaakt. Maar al binnen twintig minuten bleek dat eigenlijk onzin: Doué was een wonder van techniek, zoals altijd, maar ook van efficiëntie.
The Guardian beschreef het als volgt: ‘Als je op deze avond Doué ziet, is het alsof iemand Neymar acht uur lang heeft gekookt tot alle franje en fratsen verdwenen zijn, en hem vervolgens fris, gezuiverd en gesteven het veld op heeft gestuurd. Dit is een Neymar zonder de waanzin, de overmatige eetlust, een Neymar na een therapiesessie.’
Doué is ook het uithangbord van de nieuwe zienswijze van Paris Saint-Germain. De club gaat niet meer voor de grootste sterren, maar voor de grootste talenten. Enrique is de energieke, werklustige coach die ze verder kneedt, die er een team van maakt. Wie niet mee wil, krijgt een vermaning of een tijdelijke verbanning, zoals de meest gelauwerde aanvaller Ousmane Dembélé overkwam. Toch houdt hij de relatie goed.
In de finale joeg Dembélé, van origine ook een buitenspeler, als gelegenheidsspits vanaf de eerste minuut Inter-doelman Yann Sommer als een bezetene op. Kunstig was zijn doortikhakje op het Portugese smeermiddel Vitinha, tijdens diens waanzinnige dribbel van achteruit naar voren, in aanloop naar het tweede doelpunt van Doué.
Die laatste overtrof met die goal de enige andere tieners die doel troffen in een Champions League-finale: Patrick Kluivert namens Ajax in 1995 en de Braziliaan Carlos Alberto Gomes voor Porto in 2004. Prompt werd hij door diverse media gekatapulteerd als onderdeel van een nieuwe tweestrijd. Na Messi versus Ronaldo en Mbappé versus Haaland is er een fonkelnieuw affiche: Doué versus Yamal.
Dat gaat wat ver, Lamine Yamal (die volgende maand 18 wordt) was op zijn 16de al belangrijk voor Europees kampioen Spanje en tovert inmiddels al jaren voor Barcelona. Doué wordt dinsdag 20 jaar en scoorde pas in maart zijn eerste doelpunt in het Parc des Princes. Hij had voor de bekerfinale in acht wedstrijden niet gescoord of een assist gegeven. Van vergelijkingen met anderen wil hij ook niets weten, zei hij bij zijn komst naar Parijs, afgelopen zomer. ‘Ik probeer mijn eigen pad te volgen.’
Dat pad begon op zijn 5de bij Stade Rennais, waar zijn rendement de afgelopen jaren nog niet buitensporig was. Vorig seizoen maakte hij vier doelpunten en gaf hij vijf assists. Twee jaar geleden viel hem tegen Lyon de schande te beurt om gewisseld te worden na kort daarvoor te zijn ingevallen. ‘Sommige dingen moet hij sneller begrijpen’, stelde Rennes-trainer Bruno Génésio toen.
Bij Doués vertrek naar PSG, voor 50 miljoen euro exclusief bonussen, zei Génésio dat het kwartje inmiddels was gevallen. ‘Hij leest het spel heel goed. Technisch gezien is hij compleet. Buiten het veld is hij een droom: rustig, kalm, met leiderschapskwaliteiten. Maar hij vraagt ook nog om advies. Hij is zowel zorgeloos als gewetensvol in zijn werk. In zijn hoofd is hij al een prof.’
Verhit was de strijd om Doués handtekening, vooral Bayern München bood fikse concurrentie. Toch liet PSG-trainer Enrique hem in zijn eerste maanden nauwelijks starten, mede vanwege de Olympische Spelen, waar Doué onderdeel was van de zilveren equipe van bondscoach Thierry Henry. Enrique polijstte hem op het trainingsveld.
Doué is geen speler die alleen maar wil aanvallen, hij maakt gemiddeld ruim drie tackles per wedstrijd; tegen Inter gooide hij er ook al gauw eentje uit. Na afloop had hij lovende woorden voor de coach die hij lachend gadesloeg toen die in de feestvreugde een ander shirt aantrok. Daarbij was al net zo’n sixpack zichtbaar als bij de 35 jaar jongere Doué na diens tweede doelpunt.
‘Hij is hier twee jaar en heeft geschiedenis geschreven. Het is een plezier om met hem te werken: tactisch, mentaal, maar ook om hoe hij als mens is. Hij is gewoon ongelooflijk voor mij, ik heb er geen woorden voor.
‘Hier hebben geweldige spelers gespeeld, en hun is dit niet gelukt. Wij hebben als collectief een ongelooflijke kracht getoond, dat is gewoon geweldig.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant