Zij die nog geloven in de kracht van herhaling hadden hun televisie zaterdagavond ongetwijfeld niet afgestemd op RTL 4, waar het elfde seizoen van De beste kijkers van start ging.
Een programma dat het midden houdt tussen Dit was het nieuws en DWDD-rubriek De tv draait door, en met die lama-eske invloeden waaraan het op televisie nog altijd onmogelijk ontsnappen is: naast presentator Ruben Nicolai zaten teamleiders Tijl Beckand en Jeroen van Koningsbrugge klaar voor wat in alles overkwam als een routineklus. Even reageren op de televisiehoogtepunten van de afgelopen week, even schaterlachen, even doen alsof wat we hier neerzetten geen routineklus is.
Waar ik recycling doorgaans zou aanmoedigen, maakt het De beste kijkers vaal, ongeïnspireerd. Nicolai liet zijn teamcaptains ‘de strijd met elkaar aangaan’ door hen en hun teams (aan de kant van Beckand: Daphne Bunskoek en Frank Evenblij, team Van Koningsbrugge: Caroline Tensen en Luuk Ikink) te testen op hun kennis over al eerder uitgezonden televisie – aan de hand van omschrijvingen werden programma’s geraden (hints: duo, schaterlach, hysterisch, antwoord: Joling en Gordon over de vloer), en de teams mochten, spannend, gokken naar de afloop van bepaalde fragmenten.
Als anderen keihard lachen kan de schijn ontstaan dat iets écht grappig is, het is dat psychologische effect waarop dit soort panelshows drijft. Maar laat je niet misleiden: alles wat het niet grappige De beste kijkers toch een beetje grappig maakt, ligt búíten De beste kijkers, namelijk bij de fragmenten die worden opgedist.
Caroline Tensen hield het niet meer na een fragment uit RTL 5-programma St. Willebrord, het mirakel van Brabant waarin een vrouw die haar zonnebril kwijt is die vervolgens terugvindt op haar hoofd. Ha, ha, ha! Beckand grapte over de programmatitel Ik houd van Holland, die zowel een ‘slogan van de PVV kon zijn als een documentaire over Kim Holland’.
Hilariteit alom, maar deze televisierecensent werd steeds neerslachtiger: niet omdat ik moest toezien hoe een zestal BN’ers mijn ambt probeerden af te pakken, maar omdat ik zaterdagavond, primetime, feitelijk naar een herhaling zat te kijken, een liefdeloos format dat teert op origineler materiaal, en bij vlagen aanvoelde als een reclameblok voor RTL: Tijl Beckand mocht lachen om de grapjes die Tijl Beckand eerder had gemaakt in Het perfecte plaatje op reis en De moeite waard?!, de lachsalvo’s uit de ene televisiestudio echoden in de andere televisiestudio.
Het voelt een beetje gratuit om de voormalige Lama’s belachelijk te maken, maar ach, het meeste wat zij doen is ook gratuit. Daarom: het is die laconieke gemakzucht die types als Beckand, Van Koningsbrugge en Nicolai in programma’s als De beste kijkers tentoonspreiden die televisie de das om gaat doen, waardoor het medium aanvoelt als een raar soort circle jerk.
RTL, het kan beter, heus, met een beetje durf – laat televisie toch niet aan zichzelf ten onder gaan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant