De 24-jarige Nederlander begon sterk aan de op zondagochtend verreden hoofdrace door bij de start vanaf de vijfde gridpositie op te rukken naar de derde plaats, achter polesitter Arvid Lindblad en de als tweede gestarte Sebastián Montoya. De situatie stabiliseerde vervolgens tot het tijd was voor de pitstops.
Na negen ronden boog de Nederlander af naar de pits om zijn zachte banden te wisselen voor harde exemplaren. Montoya volgde een ronde later, alvorens Lindblad na de twaalfde ronde de pits opzocht. Nadat laatstgenoemde terug was op de baan, reden de drie weer in dezelfde volgorde, al lagen zij op dat moment negende, elfde en twaalfde in de race doordat een aantal rijders dat op de zachte band was gestart nog naar binnen moest komen, net als de coureurs op de alternatieve strategie - starten op de harde band, gevolgd door een stint op het zachte rubber.
Halverwege de race waren het de coureurs op de alternatieve strategie - die dus nog de verplichte pitstop moesten maken - die vooraan reden: Jak Crawford leidde de wedstrijd voor Alex Dunne, Oliver Goethe, Dino Beganovic en Gabriele Mini. Lindblad, Montoya en Verschoor lagen daar echter vlak achter op de posities zes, zeven en acht.
Nadat Lindblad het gat naar Mini had gedicht, had de Brits-Zweedse coureur wat moeite om de Italiaan te passeren, waardoor het gat met Montoya en Verschoor iets slonk. Vervolgens maakten de rijders op een alternatieve strategie één voor één hun pitstops, zodat Lindblad na 25 ronden weer terug was in leidende positie. Zijn voorsprong op Montoya en Verschoor was op dat moment drie seconden.
In ronde 26 werd er een gele vlag gezwaaid voor Rafael Villagómez, die zijn auto met een technisch probleem aan de kant moest zetten. De coureur van Van Amersfoort Racing kon op aanwijzing van de stewards zijn auto echter achteruit laten rollen naar een plek achter de vangrail, waardoor er een safety car op dat moment nodig was.
In de ronden die volgden, knokten Crawford en Dunne, die op de softs een aanvallende laatste stint konden rijden, zich naar de vierde en vijfde plaats. Zij reden rondetijden die een klap sneller waren dan wat de coureurs in de top-drie op de harde band konden laten zien. Vier ronden voor het einde had Crawford het gat naar Verschoor dichtgereden en leek het een kwestie van tijd dat de Amerikaan de derde plek van de Nederlander zou overnemen.
Met nog drie ronden te gaan parkeerde Leonardo Fornaroli zijn wagen echter aan de kant omdat zijn linkervoorwiel niet goed was gemonteerd. Dit leverde een safety car op tot aan de finish, waarmee de top-drie opgelucht adem kon halen. Lindblad kwam dus als winnaar over de streep, voor Montoya en Verschoor.
Op zaterdag behaalde Verschoor nog een spectaculaire overwinning in de sprinrace. De coureur uit Benschop viel bij de start terug van de vijfde naar de achtste plek, waarna hij aan het einde van de eerste ronde ook nog een plek verloor aan Lindblad. De race was op de helft toen hij een plek won door een opgave van Joshua Duerksen en tegelijkertijd op agressieve wijze opzij zette. Verschoor zag in de nasleep van dat duel Pepe Martí langszij komen.
In de achttiende ronde verscheen de safety car op de baan na een botsing tussen Mini en Montoya. Verschoor greep dat moment aan voor een pitstop voor verse banden. Hij kwam daarna als tiende terug de baan op. Met nog zeven ronden te gaan werd het veld weer losgelaten en vocht Verschoor zich op indrukwekkende wijze naar voren. Drie ronden voor het einde greep hij de leiding om die daarna niet meer af te staan.
Het dubbele podium in Barcelona en een slecht weekend voor Browning betekenen dat Verschoor in het kampioenschap naar de tweede plek klimt. Bovendien staat hij nog maar drie punten achter op klassementsleider Dunne, die achter Crawford vijfde werd in de hoofdrace. De Formule 2 heeft nu een pauze van een maand. De volgende ronde vindt in het laatste weekend van juni plaats op de Oostenrijkse Red Bull Ring.
Source: Motorsport