Een opsteker voor Taylor Swift: de artiest heeft de rechten van haar eerste zes albums terug. Daarmee komt er een einde aan een jarenlang machtsspel tussen de zangeres en muziekmagnaat Scott ‘Scooter’ Braun.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
In een brief geadresseerd aan haar fans schrijft Swift vrijdag dat ‘tranen van puur geluk’ haar sinds de deal op willekeurige momenten overvallen. Swift verloor de albumrechten al in 2019, toen haar eerste platenlabel Big Machine ze van de hand deed aan mediatycoon Scooter Braun. Dat Swift de rechten niet zelf had, is niet ongebruikelijk bij een contract tussen platenmaatschappij en artiest. Het opnemen van een album is een forse investering die betaald dient te worden door een label.
Volgens Swift ging het echter mis toen Braun het platenlabel – inclusief de rechten van haar werk – overnam. De inmiddels zeer succesvolle (en rijke) Swift aasde toen al enige tijd op de rechten op haar eigen werk, maar werd tijdens de onderhandelingen op een zijspoor gezet. Zij zou aan het lijntje zijn gehouden terwijl de megadeal met Braun gesloten werd.
Braun streek als gevolg daarvan de inkomsten van de eerste zes studioalbums van Swift op en mocht beslissen wat er met het materiaal gebeurde. Daarbij verweet de zangeres hem dat hij haar creatief onder druk zette. Zo zou hij Swift ervan hebben weerhouden bepaalde nummers te gebruiken in haar in 2020 verschenen documentaire Miss Americana.
De bad blood tussen Swift en Braun dateerde echter al van voor het rechtendispuut. Volgens de artiest fungeerde de mediamagnaat als stokebrand, in een langlopende vete tussen haar en rapper Kanye West. Die vond z’n oorsprong in de uitreiking van de MTV Video Music Award in 2009. Tijdens de uitreiking rukte Kanye de microfoon uit de handen van de piepjonge Swift, die op dat moment op het podium haar dankwoordje deed.
Een bericht gedeeld door Taylor Swift (@taylorswift)
Het debacle veroorzaakte een schokgolf in de muziekwereld. Als ‘man achter Kanye’ zou Braun de rapper in de jaren erna tot een pestcampagne hebben aangezet tegen Swift. In oktober 2020 deed Braun de rechten weer van de hand. Hij verkocht ze aan investeringsmaatschappij Shamrock Capital – opnieuw buiten Swift om.
De invloed van de eigenaar van mastertapes reikt ver. Wie opnamen van nummers wil gebruiken – bijvoorbeeld voor samples, verzamelalbums, commercials of gebruik bij liveshows – moet daarvoor toestemming krijgen. Streamingplatforms dragen daarnaast geld af aan de beheerders van de opnamen. Swift liep daardoor lange tijd forse inkomsten mis: ook het supersuccesvolle album 1989 viel buiten haar eigen beheer.
De afgelopen jaren zal de zangeres echter nog weinig van die inkomstendelving hebben gemerkt. De artiest bedacht een slimme manier om zich aan het rechtenspelletje te onttrekken. Ze besloot de albums opnieuw op te nemen en uit te geven – ditmaal onder het beheer van label Republic Records (dat haar wel eigendom over haar mastertapes had gegeven).
In 2021 volgde de eerste heruitgave, die van het album Fearless, dat al in 2008 was verschenen. Daarna volgden nog drie nieuwe versies, waaronder dus die van 1989, dat Swifts doorbraak bij het grote publiek betekende. Swifties stapten uit loyaliteit massaal over op de zogenoemde Taylor’s Versions van de albums. De oorspronkelijke versies zakten daardoor al snel weg op de streamingdiensten, zoals Spotify.
De voorbije maanden keken de Swifties reikhalzend uit naar de Taylor’s Version (TV) van Reputation, een van de laatste albums die de zangeres nog niet opnieuw had uitgegeven. Voor fans die hoopten op een nieuwe versie van Reputation is de mededeling van hun idiool vandaag een bittere pil. In de brief aan haar fans schrijft Swift dat ze ‘nog geen kwart’ van het album opnieuw heeft opgenomen en dat ook niet verder van plan is. Wel komt er een ‘TV’ van haar debuutalbum aan.
In de brief bedankt Swift Shamrock Capital nadrukkelijk. Daarbij maakte ze niet bekend hoeveel ze voor de mastertapes heeft betaald, maar volgens het doorgaans goed ingevoerde Billboard zou ze ongeveer 360 miljoen dollar neergeteld hebben – ongeveer het bedrag dat de investeringsmaatschappij er zelf ook voor betaalde. ‘Voor hen was het een zakelijke deal, maar ze zagen ook wat het voor mij betekende. Mijn herinneringen, mijn zweet, handschrift en decennia aan dromen. Ik ben ze eeuwig dankbaar’.
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant