Wat zijn dit voor vragen? Naar aanleiding van haar nieuwe talkshow Vier avonden op rij zeven dilemma’s voor presentator Hila Noorzai, die komende week – vier avonden op rij inderdaad – te zien zal zijn op NPO 1.
Vier avonden op rij of een heel seizoen achter elkaar?
‘Tegen een heel seizoen zou ik natuurlijk geen nee zeggen. Maar realistisch gezien zit het talkshowlandschap nu helemaal vol, dus mijn eigen show zit er op korte termijn niet in. Er is met Avrotros niets afgesproken, maar tegelijkertijd ligt alles open. Ik krijg nu de kans om een paar avonden een programma te maken, en daar wil ik zo goed mogelijk gebruik van maken.
‘Tegelijkertijd wil ik mezelf geen druk opleggen. Het is maar voor vier dagen en in zo’n korte tijd is het heel moeilijk om een band op te bouwen met de kijker, of onderscheidend te zijn. Ik wil ook geen talkshow met allemaal tierelantijnen – uiteindelijk is het ook gewoon een tafel met pratende mensen.
‘Ik vind het belangrijker dat we het hebben over onderwerpen die mij aan het hart gaan dan dat er veel show is. Vooral op onrecht ga ik aan: eerwraak vind ik bijvoorbeeld een belangrijk onderwerp om over te spreken. En dan het liefst met de betrokkenen.’
Emoties de vrije loop of kop op?
‘Als ik thuis ben, kan ik mijn emoties de vrije loop laten. Ik kan echt héél goed huilen. Maar als ik aan het presenteren ben, lukt het me om de regie te houden over het gesprek en over mijn emoties. Het kan niet zo zijn dat de presentator getroost moet worden. Mijn ergste nachtmerrie is dat ik moet huilen terwijl de geïnterviewde de kracht opbrengt om rustig een emotioneel verhaal te vertellen.
‘Huilen heb ik moeten leren in therapie. Thuis heb ik het niet meegekregen: mijn ouders zijn geen mensen die blijven hangen in het verleden. Ze zijn gevlucht uit Afghanistan toen ik een half jaar oud was. We hebben in een azc in Leidschendam gezeten en zijn daarna naar Heerlen verhuisd.
‘In die tijd konden mijn ouders niet bij de pakken neer gaan zitten, er waren drie kleine kinderen om voor te zorgen. In hun leven was er geen ruimte voor emoties.
‘Door de jaren heen hebben mijn ouders ook geleerd om beter te praten. Mijn vader schrijft nu gedichten. Die zijn niet alleen prachtig, maar het is voor hem ook een manier om eindelijk te delen wat er zich in zijn ziel afspeelt.’
Afghanistan of Nederland?
‘Nederland, natuurlijk. Alleen al qua veiligheid en vrijheid is er geen discussie mogelijk. En ik ben nog nooit in Afghanistan geweest, zelfs al woont er veel familie. Ik zou er wel graag heen gaan, het liefst met een cameraploeg om een programma te maken. In de media zie je de meest verschrikkelijke verhalen over de Taliban, maar ik wil laten zien hoe het normale leven daar doorgaat.
‘Ik merk wel dat ik veel Afghaans in me heb. Ik ben pragmatisch, probeer altijd het beste van de situatie te maken zonder te zeuren. Dat herken ik in mijn moeder en andere Afghaanse vrouwen.
‘Maar ook de Nederlandse nuchterheid heb ik heel erg in me zitten. Dat merk ik als ik met mijn familie uit Afghanistan praat. Zij vragen eerst een minuut lang hoe het met me gaat. En je vader? Je moeder? De buurt? Afghanen zijn zulke verfijnde, zachte mensen. Vergeleken met hen ben ik een menselijke sloopkogel.’
Presentator op radio of tv?
‘Tv, omdat het nog steeds een magisch medium is. Ik vind het fantastisch dat er zo veel mensen klaarzitten voor de tv en dat ík dan degene ben die ze mag bijpraten. En omdat het bereik zo groot is, hebben de verhalen die daar worden verteld echt invloed.
‘Maar ook radio heeft me veel gebracht en brengt me nog steeds veel. Ik maak nu nog één keer per week een uur radio voor EenVandaag, en ik ben mijn carrière bij de radio begonnen. Tijdens mijn studie kreeg ik de kans om ’s nachts een show te maken voor Qmusic: vier avonden per week, drie uur per nacht. Nooit daglicht en zwaar onderbetaald, maar het was een kans die ik niet kon laten gaan.
‘Ik heb daar veel geleerd: mixen, praten, improviseren. Er was niemand om me te helpen en de enige met wie ik praatte waren de nachtbrakers en vrachtwagenchauffeurs die naar de show luisterden. Later ging ik bij Qmusic hitradio maken, maar daar was geen ruimte om door te groeien. Bij hitradio heeft geen enkele vrouw een soloshow op de belangrijkste momenten van de dag.
‘Ik heb in mijn carrière vaak met mannen samengewerkt, maar een duopresentatie met een man wil ik niet meer doen. Toen ik de AD Ochtendshow presenteerde, kwam het voor dat ik in een pauze een vraag stelde aan een gast en dat een van mijn copresentatoren die vervolgens zonder blikken of blozen jatte. Hij had het niet eens door; hij leefde zijn eigen leven en ik was een figurant in zijn wereld.
‘Begrijp me niet verkeerd: het zijn lieve mannen en ik ben dol op ze. Maar ze konden hun positie moeilijk delen.’
Presentator of deelnemer?
‘Presentator. Ik heb twee keer meegedaan aan een spelprogramma op tv: in 2022 aan Wie is de mol? en dit jaar aan Het perfecte plaatje op reis, een programma waarin BN’ers de beste foto proberen te maken.
‘Na de opnamen heb ik mijn manager beloofd dat ik dit nooit meer ga doen. Deelnemen aan een spelprogramma is niets voor mij, ik ben inmiddels te veel televisiemaker geworden om nog een leuke kandidaat te zijn. Ik kan me niet meer verliezen in het spel. Als ik fotografie zo leuk vond, had ik beter een cursus kunnen doen.
‘Daarbij weet ik al sinds de middelbare school dat ik presentator wil worden. Ik was een moeilijke leerling. Ik spijbelde veel en zakte de eerste keer voor het gymnasium. Gelukkig was er op school veel ruimte voor creativiteit, en zo kon ik ontdekken dat ik presenteren leuk vond. Alle danswedstrijden en talentenjachten mocht ik aan elkaar praten. Op het podium was ik blij.
‘Mijn decaan heeft me uiteindelijk op het idee gebracht dat ik van presenteren mijn baan zou kunnen maken. Ik was er zelf niet op gekomen. Er was ook geen rolmodel: biculturele vrouwen waren niet als presentator op tv te zien.
‘Ik moest nog wel mijn ouders overtuigen van mijn keuze. Die vonden dat ik iets met meer baanzekerheid moest gaan doen. Vanuit hun perspectief als vluchteling snap ik dat, maar ik heb toch mijn eigen weg gekozen. Ze hebben het geaccepteerd, omdat ik tenminste ging studeren.’
Vragen of gevraagd worden?
‘Vragen. Ik heb daar geen moeite mee. Het is volgens mij belangrijk om kenbaar te maken wat je wil. Hoe moet iemand anders weten of ze mij een kans moeten geven?
‘Ik probeer jonge vrouwen mee te geven dat ze moeten durven vragen, en niet bang moeten zijn om afgewezen te worden. Ik zie dat veel vrouwen excuses bedenken om de confrontatie uit de weg te gaan. Dat is zonde, want wie niet vraagt houdt alleen zichzelf tegen. Als ik altijd had gewacht tot iemand me iets zou vragen, was ik er misschien ook wel gekomen, maar het had in ieder geval langer geduurd.
‘Vroeger was ik na een afwijzing ook echt een tijdje van slag. Ik kon niet inzien dat het geen persoonlijke afwijzing was, maar een professionele. Met de tijd heb ik geleerd dat een ‘nee’ tijdelijk kan zijn.
‘Ik wilde bijvoorbeeld heel graag meedoen aan Wie is de mol?, maar na een gesprek met de productie bleek dat ik niet in de samenstelling van de groep paste. Het jaar erop mocht ik wel meedoen. Soms gaat er later een deur open, omdat ik dan duidelijk heb gemaakt wat ik wil bereiken.’
Plannen of laten gebeuren?
‘Ik plan alles in mijn leven. Ik heb bijvoorbeeld een boekje waarin ik rond oud en nieuw mijn doelen voor het komende jaar opschrijf. Het helpt me te beseffen hoe ver ik ben gekomen. Als je me tien jaar geleden had verteld dat ik een talkshow zou mogen presenteren, had ik je niet geloofd.
‘Ik heb nu het gevoel dat ik op de juiste plek ben. Mensen zeggen ook vaak dat de reis belangrijker is dan de bestemming, maar daar ben ik het niet mee eens. Ik vind de reis niet altijd leuk: er is veel concurrentie met anderen om de beste te zijn. Nu ben ik op mijn bestemming en kan ik genieten van het uitzicht.
‘Ik heb een vast contract bij Avrotros en dus zekerheid in de mediawereld. Mijn ouders hoeven zich geen zorgen meer te maken. Het zijn geen grote vierders, er was thuis geen feest toen ze hoorden dat ik een contract kreeg. Maar ze zeiden dat ze trots op me waren. Dat is ook vieren, toch?’
Vier avonden op rij is van 2 t/m 5/6 te zien op NPO 1, om 19.05 uur.
1992 Geboren op 22 juli in Kabul (Afghanistan)
2012 Begint haar studie Media en Entertainment Management
2015 Begint als nacht-dj bij Qmusic
2019 Presentator Ochtendshow op AD.nl
2022 Presentator EenVandaag
2022 Deelnemer Wie is de mol?
2024 Presenteert onlineversie van Wie is de mol? met onbekende Nederlanders
2024 Documentaireserie Dichter bij Anne Frank
2025 Talkshow Vier dagen op rij
Hila Noorzai woont met haar man in Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant