De Indianapolis 500 geldt als het hoogtepunt van het IndyCar-seizoen en vormt samen met de 24 uur van Le Mans en de Grand Prix van Monaco de zogeheten Triple Crown of Motorsport. Traditiegetrouw verschenen er 33 coureurs aan de start, onder wie Rinus VeeKay. De 23-jarige coureur wist zich na een moeizame kwalificatie ternauwernood te plaatsen voor de race. Tijdens de trainingen en kwalificaties bleek de #18 askROI Dale Coyne Racing Honda een van de langzaamste auto’s van het veld. Een ultieme poging in de laatste kwalificatiesessie stelde VeeKay echter alsnog in staat zich te kwalificeren.
Tijdens de race liet VeeKay zien over veerkracht te beschikken. De Nederlander koos samen met zijn team voor een alternatieve strategie door al vroeg in de race zijn eerste pitstop te maken. Deze aanpak wierp zijn vruchten af: na vijftig van de tweehonderd ronden lag hij, gestart vanaf de 31ste plek, al op de zesde positie. De snelheid en consistentie die tijdens de kwalificatie ontbraken, leken in de race wél aanwezig.
Foto door: Michael L. Levitt / Motorsport Images via Getty Images
Halverwege de wedstrijd sloeg echter het noodlot toe. Tijdens het remmen voor zijn derde pitstop begaven de remmen het. VeeKay verloor de controle en crashte met hoge snelheid achterwaarts in de muur. Zijn race was daarmee direct voorbij. Later bleek uit data-analyse dat hij met een snelheid van 193 kilometer per uur de pitstraat in was gereden. “We hadden een zeer goede race”, blikt VeeKay terug. “De auto lag goed, ik kon het tempo volgen en druk zetten op de mannen voor me. Het ging fout bij de derde pitstop. Ik trapte op de rem, maar er gebeurde niets – ik voelde nauwelijks remkracht. Toen ik harder in de ankers moest omdat de pitstraatingang wel heel dichtbij kwam, blokkeerden de achterbanden agressief. De achterkant haalde de voorkant in, ik raakte de muur en het was over.”
De oorzaak van het probleem werd na afloop vastgesteld. “Op de Speedway rijdt iedereen met andere remmen, waardoor er bijvoorbeeld meer remolie nodig is. Bij mijn bolide heeft de voorste master cilinder gefaald, waardoor de rembalans – die normaal 60-40 is – volledig naar de achterkant verschoof. Ik kon dat niet zien aankomen en heb enkel kunnen kiezen tussen twee kwaden: of vól in de remmen, of met bijna 200 kilometer per uur door de pitstraat heen racen, met alle gevolgen van dien.”
VeeKay blikt ondanks de teleurstelling hoopvol terug op zijn race. “Het was een merkwaardige ‘500’. Het was erg lastig, iedereen was erg bedacht op het weer. We gingen later van start dan gepland vanwege de baanomstandigheden en hebben ook een kortstondige neutralisatie gehad door regenval. Tot het moment in de pitstraat ging het eigenlijk heel erg goed en ik moet zeggen dat het ook hoop geeft. We zaten er in de kwalificatie niet bij, maar in de race kwamen we sterk naar voren. We nemen dit mee naar de ovalraces die later dit jaar plaatsvinden en focussen ons nu op Detroit.”
Source: Motorsport