Onze internationale redacteuren geven hun visie op de toepassing van de nieuwe F1-regel, waarbij elke coureur verplicht was twee keer van banden te wisselen. Deze ‘tweestops-regel’ maakte haar debuut tijdens de GP van Monaco, die werd gewonnen door polesitter Lando Norris namens McLaren.
Ronald Vording
Heeft de nieuwe pitstopregel van de Grand Prix van Monaco een moderne klassieker gemaakt, of überhaupt een race om te onthouden? Nee, absoluut niet. Maar wat het wél heeft gedaan, is voorkomen dat we een herhaling van vorig jaar hebben gekregen – toen de race niet meer was dan een regelrechte optocht. De Grand Prix van dit jaar leverde in ieder geval nog iets meer spanning (hetzij kunstmatige spanning) op, zowel vooraf als ook tijdens de race.
In de paddock was de nieuwe regel dagenlang hét gespreksonderwerp. Teams waren onzeker, soms zelfs nerveus over de mogelijke uitkomst ervan. Het woord ‘loterij’ werd vaak gebruikt, maar achteraf gezien is dat niet helemaal terecht gebleken. Ja, de timing van een virtual safety car, safety car of rode vlag was zeker een element van geluk, maar deze nieuwe regel heeft laten zien dat er veel meer bij kwam kijken.
De regelwijziging heeft de teams beloond die slim speelden. Racing Bulls had als eerste door hoe dit spel gespeeld moest worden. Liam Lawson vertraagde opzettelijk om een gat te creëren voor teamgenoot Isack Hadjar. Williams deed er nog een schepje bovenop door de rijders van positie te laten wisselen, zodat beide auto’s ervan konden profiteren. Eens, opzettelijk langzaam rijden is wellicht niet sportief en bepaald ook niet wat de Formule 1 zou moeten zijn, maar het loonde wel de slimme teams.
Foto door: Sam Bloxham / Motorsport Images via Getty Images
Aan de andere kant zijn teams zoals Mercedes – die helemaal niets probeerden en de boot volledig hebben gemist - afgestraft voor hun verbazingwekkende aanpak. Doordat inhalen vrijwel onmogelijk is, biedt deze regel tenminste nog enkele variabelen en wordt de uitdaging voor teams er ook aanzienlijk groter op dan voorheen. Ja, het is bijzonder kunstmatig, maar waarschijnlijk nog net iets beter dan vorig jaar - oftewel beter dan kijken naar een ‘race’ zonder enige spanning.
Het echte probleem is dat moderne F1-auto’s veel te groot zijn voor een stratencircuit als Monaco. Dat gaat ook niet zomaar veranderen, en dan was dit als tijdelijke oplossing misschien zo slecht nog niet.
Filip Cleeren
Ik heb gemengde gevoelens over de ingreep van de FIA in Monaco. Enerzijds had deze race echt iets extra’s nodig. En als verslaggever was ik blij met de verschillende strategieën om over na te denken, in plaats van slechts toe te kijken hoe een optocht richting de finish reed. Ik moet toegeven: ik heb me geen moment verveeld, en teams die hun strategie perfect uitvoerden – zoals Racing Bulls – werden beloond.
Anderzijds zorgde de verplichting om drie verschillende bandensets te gebruiken ook voor wat vreemde strategieën. Daarmee werd nog maar eens onderstreept dat Monaco misschien een geweldige kwalificatie-uitdaging is, maar als circuit eigenlijk niet geschikt is voor een echte race. Coureurs die anderen opzettelijk ophielden en vier seconden per ronde langzamer reden, zorgden voor interessante schaakspelletjes – maar met echte autosport had het weinig te maken, toch?
Jake Boxall-Legge
Foto door: Peter Fox / Getty Images
Eerlijk gezegd vond ik de Grand Prix van Monaco dit jaar niet slecht. Aan de kop van het veld zorgde de verplichte pitstops voor twee totaal verschillende benaderingen. Verstappen en Red Bull besloten af te wachten en hoopten op een rode vlag om hun laatste bandenwissel zonder tijdverlies te kunnen uitvoeren. Norris en Leclerc daarentegen kozen voor een ‘normale’ strategie en hoopten op een ongestoorde race. Die laatste aanpak bleek succesvol, maar gezien de fouten die in Monaco vaak voorkomen, was Verstappens gok zeker niet onlogisch.
Achteraan het veld gebeurde wat we eigenlijk níét verwachtten. De vroege pitstops van Tsunoda, Bearman, Gasly en Bortoleto leken aanvankelijk slim, zeker toen ze weer aansloten bij het achterveld. Maar Racing Bulls had een duidelijk plan en hield zich daar met overtuiging aan. Door de gaten in het middenveld bewust op te rekken, haalden ze de angel uit de strategie van vroege stops.
Het resultaat was een heel andere Grand Prix van Monaco dan we gewend zijn. Zou ik dit volgend jaar opnieuw willen zien? Nee, want inmiddels heeft iedereen deze strategie door. Je zou vanaf het begin gewoon direct gaan ‘afstoppen’ om voordeel te halen. De spelregels zouden dus aangepast moeten worden als men vasthoudt aan de tweestopper, maar dan wordt het al snel te voorspelbaar – dan kun je net zo goed willekeurige getallen uit een hoed trekken om spanning te creëren.
Het is lastig. Ik ben er geen voorstander van om Monaco van de kalender te halen, maar ik moet toegeven: Bernie Ecclestone's idee van sproeiers op het circuit wordt met de dag aantrekkelijker...
Ben Vinel
Foto door: Zak Mauger / Motorsport Images via Getty Images
Ik vind dat de nieuwe bandenregel een succes is geweest. De regel zorgde voor strategische variatie en dus enige mate van onzekerheid, ook al veranderde het uiteindelijke wedstrijdverloop vooraan het veld niet drastisch – ondanks de poging van Max Verstappen om via een late stop en een mogelijke rode vlag van de vierde plek naar de overwinning te springen.
Het was boeiend om te zien hoe middenmoters zoals Racing Bulls en Williams de regels tot het uiterste benutten. Eén coureur werd ingezet om het veld op te houden, terwijl de teamgenoot kon profiteren van een ‘gratis’ pitstop. Deze tactieken zijn vanuit sportief oogpunt discutabel en die coureurs mogen van geluk spreken dat ze niet bestraft zijn voor ‘onnodig langzaam rijden’. Toch is Formule 1 net zo goed een teamsport als een individuele strijd en vanuit dat perspectief was het slim uitgevoerd.
Een bijkomend – minder opvallend – voordeel van de nieuwe regel waren de veel snellere rondetijden. Vorig jaar was de snelste ronde een 1.14.165 van Lewis Hamilton, terwijl de gemiddelde snelheid van racewinnaar Charles Leclerc onder racecondities 1.18.4 was. Dit jaar reed Lando Norris de snelste ronde in 1.13.221, maar belangrijker nog: zijn gemiddelde rondetijd lag op 1.15.7. En dat is uiteindelijk wat iedereen wil zien.
Owen Bellwood
Tijdens de Grand Prix van Monaco van vorig jaar kregen alle coureurs in feite een gratis bandenwissel, doordat een vroege rode vlag hen in staat stelde van banden te wisselen zonder posities te verliezen. Het resultaat was een saaie optocht door het prinsdom, wat aanleiding gaf voor herziening van de regels. Dit jaar had ik echter gehoopt dat een rode vlag sommige coureurs alsnog een gratis bandenwissel had opgeleverd.
De nieuwe regels, die voorafgaand aan het seizoen 2025 werden ingevoerd, schreven voor dat elke coureur twee pitstops moest maken. Maar dat leidde niet tot een race vol uiteenlopende strategieën of inhaalacties in de pitstraat. In plaats daarvan leek het alsof er geen ronde voorbijging zonder dat er een auto de pits in reed, terwijl teams op het circuit trucjes uitvoerden om tegenstanders op te houden en ruimte te creëren voor veilige stops.
Ja, de nieuwe regels zorgden ervoor dat er meer stops waren en dus meer om over te praten voor de commentatoren, maar het voelde niet als het soort chaos dat de Formule 1 voor ogen had met deze ingreep. Dus hoewel de tweestopsregel ervoor zorgde dat er méér gebeurde dan in de editie van 2024, veranderde het de race niet in het onmisbare spektakel zoals de race zo vaak wordt neergezet.
Source: Motorsport