Martins kwam vanaf de tweede plek beter weg dan polesitter Dunne en was er bij de eerste bocht al bijna volledig voorbij. Dunne weigerde echter zijn plek op te geven en tikte zijn rivaal op het achterwiel, die daardoor de banden in gleed. De Ier schoot mee de muur in en gleed terug de baan op, waarna Verschoor hem op de achterkant raakte en zijn voorwielophanging afbrak. Het incident leidde tot een kettingreactie met heel wat schadegevallen. Zo’n tien rijders stonden stil in de eerste bocht, al dan niet met schade. Een rode vlag was het logische gevolg.
Na lang oponthoud werd een fors ingekorte race van dertig minuten, met een aanzienlijk kleiner startveld, opnieuw weggestuurd. In totaal stonden slechts vijftien rijders aan het vertrek voor een rollende start, aangevoerd door Fornaroli, Montoya en Lindblad. Het drietal reed als aan een touwtje over de baan, maar wederom bleek inhalen nagenoeg onmogelijk. Een aantal rijders maakte vroeg hun verplichte stop in de hoop met een undercut flink wat plaatsen te winnen, maar een safetyy car in de laatste tien minuten na een crash van Beganovic gooide roet in het eten.
Die neutralisatie kwam op het best denkbare moment voor Crawford, die voor dat moment op de vierde plek lag. Hij kon als eerste zijn stop maken en kreeg zo de leiding in handen, ten koste van Fornaroli en Lindblad. Niet veel later ging de rode vlag uit vanwege schade aan de Tec-Pro barrier door de crash van Beganovic, waarna de uitslag vast stond. Lindblad kreeg echter nog een tijdstraf vanwege speeding in the pitlane, die zijn podiumplaats verloor aan Montoya.
Source: Motorsport