Frank Heinen is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
Jip loopt in de tuin en hij verveelt zich zo.
Maar kijk: daar is Janneke. Aan de andere kant van de heg.
‘Hallo’, zegt Jip.
Maar Janneke zegt niks terug. Ze kijkt naar beneden. Ze heeft een apparaatje in haar hand. Een klein apparaatje met een groot scherm.
Jip kruipt door de heg. Hij ziet allemaal ijsjes op het scherm, en dan vissen, en dan weer een mevrouw in een badpak.
‘Een toverscherm’, zegt Jip.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
‘Dat heet een smartphone’, zegt Janneke. Ze kijkt Jip niet aan. Ze kijkt naar twee zwaaiende kikkers. ‘Ik heb hem nog maar pas.’
Janneke tikt op het scherm. Nu staan er plaatjes op. Een groen plaatje, en een blauw plaatje, en een zwarte met een rode N erin. Jip heeft de N net geleerd, op school.
‘De N’, zegt Jip trots. ‘Van Nakkie.’
‘Het is Takkie’, zegt Janneke. ‘En het is de N van Netflix. Om series te bingen.’
Jip knikt, maar hij begrijpt er niets van.
‘Mag ik ook?’, vraagt Jip.
‘Nee’, zegt Janneke. ‘Jij kan dat niet aan. Jij bent nog een kind.’
Nu wordt Jip vreselijk boos.
‘Je bent zelf een kind’, gilt hij en hij gooit het ding op de grond.
Krak, zegt het toverscherm.
‘Zie je wel!’, gilt Janneke. ‘Stomme jongen!’
Jips moeder komt aangelopen.
‘Wat is dat hier’, zegt ze. ‘Wat doen jullie daar?’
‘Wij spelen samen’, zegt Janneke.
‘Analoog’, zegt Jip.
‘Is dat een smartphone?’ Jips moeder klinkt boos.
Janneke knikt. ‘Wij navigeren door de moderne tijd. Behalve Jip. Jip niet. Jip maakt alles kapot.’
‘Jip mag geen smartphone’, zegt Jips moeder. ‘Jip is te klein. Jip moet buiten spelen en vies worden. Ik heb net met allemaal vaders en moeders het pact ‘smartphonevrij opgroeien’ getekend. Jip mag alleen soms even proberen.’
Jip knikt. Als moeder niet thuis is, leest vader hem voor. En als vader te moe is, krijgt Jip vaders aaipet. Dan kijkt Jip Endroeteet. Jip begrijpt niet veel van Endroeteet. Volgens vader moet Jip onthouden dat Janneke stiekem gedombireerd wil worden.
‘Smartphones zijn er nu eenmaal,’ zegt Janneke. ‘Je kunt er maar beter op jonge leeftijd mee leren omgaan.’ Ondertussen refresht ze Poppejans’ Insta.
‘O ja?’, zegt Jips moeder.
‘Je kunt ook huiswerk doen’, zegt Janneke. ‘En vrienden eppen. En je locatie doorgeven. En vogels spotten. En betalen. En met de trein. En boeken lezen, kijk.’
Janneke laat het zien. Je kunt heel, heel veel met de smartphone. O, zo veel. Ze wil niet meer zonder. Ze is altijd bereikbaar. En ze zal zich nooit, nooit meer vervelen.
Maar Jip moet naar binnen. Met moeder mee.
Janneke kijkt hem na. Ze heeft Jip niet nodig. Met z’n pact, en z’n krak en z’n toverscherm. Haters gonna hate.
En dan gaat ze tiktokken.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.