Nergens in Europa zijn er zoveel werkenden met een onzeker dienstverband als in Nederland. Dat blijkt uit recente cijfers van het Europese statistiekbureau Eurostat. Eind 2024 had bijna een kwart van de Nederlandse beroepsbevolking een flexcontract.
Als het aan het huidige kabinet ligt, komt daar snel verandering in. Maandag stuurde het een langverwacht wetsvoorstel naar de Kamer dat flexwerk aan banden moet leggen. Nulurencontracten worden verboden en uitzendkrachten krijgen dezelfde rechten als vaste werknemers.
In het eerste kwartaal van 2025 hadden 2,7 miljoen Nederlanders een flexibel contract, tegenover 5,6 miljoen werkenden met een vast contract. Daarbovenop kwamen nog eens 1,3 miljoen zzzp’ers. Al is die verhouding wel aan het verschuiven.
Mede als gevolg van de arbeidsmarktkrapte, waardoor werkgevers schaars personeel aan zich willen binden, is het vaste contract namelijk al enkele jaren aan een opmars bezig. Zo nam vorig jaar het aantal flexwerkers met 53 duizend af, terwijl er 51 duizend vaste werknemers bijkwamen.
Die ontwikkeling is voor het kabinet geen reden om af te zien van de grootscheepse verbouwing van de arbeidsmarkt. Want de gevolgen van flexwerk voor de bestaanszekerheid zijn groot. Zo is de kans op een eigen woning 25 procent lager voor schoolverlaters met een flexibel contract. En is de kans dat een vrouw met een flexcontract voor een eerste kind ‘kiest’ 20 procent lager dan bij vrouwen met een vast contract.
De risico’s van flexwerk zijn bovendien ongelijk verdeeld over de samenleving. Met name in laagbetaalde sectoren als horeca en cultuur wordt veel gewerkt met flexcontracten. Van alle flexwerkers is bovendien bijna 70 procent tussen de 15 en 35 jaar oud. Ook is de beroepsbevolking met een vast contract voornamelijk hoogopgeleid; ongeveer 85 procent heeft minimaal een havodiploma.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant