Op wat play-offs na zit het voetbalseizoen 2024-2025 erop. 25 bijzonderheden in een bijzonder seizoen. Over minuut 99 en een schijnbeweging van Hadj-Moussa-achtige proporties.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Heracles zal niet in veel lijstjes bovenaan eindigen. Maar als je een doelpunt maakt, zoals spits Engels dat deed tegen Ajax, is al het andere overbodig. Engels zag de bal op zijn eigen helft op zich afrollen en schoot in een keer. Zorgvuldig als een presidentieel vliegtuig landde de bal achter Ajax-doelman Remko Pasveer. Bryan Linssen van NEC scoorde later ook van eigen helft, maar die van Engels was esthetisch toch mooier.
De soms wat theatrale Farioli was voortdurend verpletterend nuchter als het over de titelkansen van Ajax ging. Er lagen nog talloze levensgevaarlijke beren op de weg voor zijn wankele ploegje, voorspelde de Ajax-coach. Hij kreeg gelijk. Alsnog lag er een traan bijna roerloos op de wang van de oefenmeester na het allerlaatste fluitsignaal. Een traan van verdriet, maar ook een traan van afscheid, zo bleek een dag later.
Het was het seizoen van de inzinkingen. PSV dacht in het diepste zinkgat te zijn gestapt, maar Ajax vond een nóg diepere. Anderzijds waren ze bij Fortuna nog wel het meest met stomheid geslagen. Een heel seizoen gestreden voor een ongekende klassering, met uitzicht op Europees voetbal zelfs, om ineens te vernemen dat het allemaal geen zin had omdat de club niet kan beschikken over een Uefa-licentie volgend seizoen.
De doelman die de wereld hoopte te veroveren na het WK 2022, maar uiteindelijk tweede doelman werd bij Heerenveen was vast van plan zich te revancheren. Het lukte niet onder coach Van Persie, die met hem jojode. Het lukte beter toen Van Persie naar Feyenoord ging. Uitgerekend op de laatste speeldag tegen Feyenoord ging de Tower of Joure naar de grond na een botsing met een ploegmaat. Gelukkig viel het mee.
Een verondersteld enfant terrible uit de semi-failliete inboedel van Vitesse veroverde de Kuip met weergaloze schijnbewegingen die voorafgingen aan doelpunten en assists. Hadj-Moussa werd de Victor Mids van de eredivisie en zelfs even van de Champions League, maar kon zijn topvorm niet vasthouden. Gelukkig bleef de Algerijnse Parijzenaar volharden in het uitvoeren van zijn schijntrap.
Mats Deijl scoorde na 98 minuten en 55 seconden. Noa Lang na 98 minuten en 49 seconden en Thijmen Blokzijl na 98 minuten en 47 seconden. Drie doelpunten die beslissend bleken voor de belangrijkste nationale prijzen in de 99ste minuut. Spookdoelpunten zijn het, feitelijk. Zelden gaat een wedstrijd richting minuut 99. Maar het is ook het loon voor de ultieme doorzetter.
Leuk was de herrijzenis van Ihattaren bij RKC, vooral voor degenen die de eerste wedstrijden van de middenvelder hadden gezien en daarna rondtoeterden dat PSV wel een heel speciaal 17-jarig talent in de gelederen had. De timing, het inzicht, de trap; Ihattaren demonstreerde het eindelijk weer na jaren vol verdriet, volvreterij en rebellie. Het was te weinig voor RKC om erin te blijven.
Er was verdriet, onbegrip en er ontstonden zelfs ruzies in podcasts tussen prominenten na het vroege ontslag van Jeroen Rijsdijk bij Sparta. De teneur was dat dit een nogal vreemde zet was, Sparta presteerde naar behoren. Rijsdijk kreeg direct een nieuwe kans bij Almere City en werd daar ondanks de degradatie ook weer geprezen. Het absurde: de trainer won geen enkele thuiswedstrijd.
In weer en wind blijft het Ken (van Barbie)-kapsel van Sem Steijn in model. Een andere knappe prestatie is dat de middenvelder zoveel scoorde, 24 keer liefst in de eredivisie. Uit alle hoeken en standen, tegen PSV, Feyenoord en het Sparta van vader Maurice. In rustige tijden en met transferperikelen aan het hoofd. Het gevolg van eindeloos kappen, trappen en beelden bekijken.
Niets laat zo makkelijk los als het etiket ‘toptrainer’. Vraag het de voorgangers van Simonis bij Go Ahead Eagles, Kees van Wonderen en René Hake. Vraag het Han Berger, Robert Maaskant, Maurice Steijn, Henk Fraser, Mario Been en Marco van Basten. Maar observeer Simonis, praat met hem, kijk de wedstrijden van Go Ahead terug en je weet: Simonis staat straks in het rijtje Michels, Van Gaal, Slot.
Perisic verliet als puberjongen zijn droomclub Hajduk Split voor het tweede van het Franse Sochaux omdat de kippenboerderij van zijn vader anders failliet ging. Na omzwervingen langs diverse topclubs en liefst 140 interlands voor Kroatië maakte de schriele jongen, die door zijn vriendjes spottend ‘de hen’ werd genoemd, op zijn 36ste nog even PSV kampioen.
De arbitrage deed dit seizoen bijna Monty Pythonesque aan. Zelfs de immer vrolijke trainer Robin van Persie riep woedend ‘stelletje amateurs’ toen de tegenstander ineens twaalf man in het veld had staan. Dieptepunt was toch het afkeuren van een PEC-doelpunt tegen RKC vanwege buitenspel bij een hoekschop wat volgens de regels onmogelijk is. De twee punten die PEC Zwolle misliep, kwam het te kort om de play-offs te halen.
Hij zegt weinig, komt soms te laat en na een goede wedstrijd volgt geregeld een enorme sof. Maar de gracieuze Tillman met zijn wonderschone techniek, zuivere trap, ultraverre ingooien en superieure inzicht overwon alles. Bijna achteloos trapte hij de bevrijdende 3-1 in de kruising tegen Sparta in de kampioenswedstrijd, als kroon op zijn onmetelijke klasse, en op zijn trainer die hem vertrouwen bleef schenken.
Symbool voor het falende aankoopbeleid van Ajax de laatste jaren. Het kwam vooral tot uiting in de twee wissels van Gaaei voor rust vorig seizoen. De arme Deen, die een leven lang linksbuiten was, verzoop als rechtsback in het Amsterdamse drijfzand. Maar hij kroop er dit seizoen knap uit, denderde als een Dumfries over de rechterflank, gaf de beslissende voorzet tegen Feyenoord en zette Ajax zelfs op titelkoers in Groningen. Wie had Gaaei geen titel gegund?
Stond symbool voor het nieuwe aankoopbeleid van Ajax. Het mocht niet veel meer kosten, en er moest werklust en ‘winnaarsmentaliteit’ in zitten. Weghorst is in alles geen Ajax-spits, maar won harten in Amsterdam met belangrijke goals. Werd net zo hard verguisd vanwege de vele drama-momentjes, met een tik tegen een camera als dieptepunt. Wie gunde Weghorst nog wel de titel?
Tal van trainers beten hun tanden stuk op het wakker kussen van de bevallige, maar chronisch wispelturige prinses FC Utrecht. Ron Jans reanimeerde eerder FC Groningen, PEC Zwolle en FC Twente. Hij durfde het wel aan, en doorstond ook het eeuwig moeilijke tweede seizoen in Utrecht met glans. Tevens niet te beroerd om aan te schuiven in voetbalpraatprogramma’s, want praten kan Jans als de beste. En lachen ook.
‘Ik denk dat als PSV alle wedstrijden wint, dat ze dan nog kampioen worden.’ Hoongelach was het deel van analyticus Rafael van der Vaart een maandje geleden toen Ajax nog zes punten voor stond op PSV met vier duels te gaan. PSV was immers vooral bezig met Feyenoord achter zich houden. Maar oud-Ajacied Van der Vaart kreeg toch gelijk. Tot zijn grote verdriet trouwens.
Goed nieuws over scheidsrechters was er ook. Sukrula maakte als eerste vrouwelijke arbiter haar debuut in het betaald voetbal, bij TOP Oss - ADO op 4 oktober 2024. ‘Girl power’ stond er op een spandoek. Op een andere: ‘Shona, een echte Keuken Kampioen’. Ze reageerde na afloop als een winnaar: ‘Dat is toch grappig? Mijn oom heeft het opgehaald bij die supporters als aandenken.’
Meest originele liedje was voor Feyenoorder In-Beom Hwang, dat ineens vanuit het uitvak tijdens Almere City - Feyenoord klonk: ‘Hwang is onze Koreaan, niemand die hem kan verslaan. En zelfs niet Kim Jong Un kan daar nog wat aan doen. Hwang die maakt Feyenoord kampioen!’ Maar kampioen werd regerend kampioen PSV en dus klonk toch weer: ‘Eens per jaar wordt PSV kampioen’.
Het ontslag van Feyenoord-trainer Brian Priske was dusdanig een thema binnen Feyenoord, dat het door meerdere media werd gemeld. Maar de twijfel sloeg toe bij directeur Te Kloese toen Feyenoord ineens in de Champions League Bayern München versloeg. Priske mocht na een doorwaakte nacht toch blijven, om een paar weken later alsnog ontslagen te worden. Het was een schijnbeweging van Hadj-Moussa-achtige proporties.
Vliegtuigen van de nazi’s raasden voorbij in de nok van De Kuip, eronder werd een stad verwoest. Maar uiteindelijk trokken tal van supporters een enorm dundoek van de gekleurde skyline over de andere spandoeken heen. Dit alles voorzien van stemmig jaren veertigcommentaar, speciaal gefabriceerd door kunstzinnige Feyenoord-supporters voor de bevrijding van Rotterdam. En dan was ook nog een soort reuzenstrip voor afzwaaiend speaker Peter Houtman.
Het was rust bij Feyenoord-PSV, het stond 2-0 en in Rotterdam en Amsterdam was het feest. PSV dreigde alles te vergooien. Voor een keer verhief PSV-coach Peter Bosz zijn stem. ‘Schijtbakken!’ riep hij in de kleedkamer. De Spaans-, Portugees-, Frans- en Engelstaligen zullen het niet verstaan hebben. Maar de felheid waarmee Bosz het riep liet weinig te raden over. Het moest anders. Het ging anders.
Victor Edvardsen was in augustus al medisch gekeurd door het Engelse Barnsley, een League One-club die hem graag wilde huren van Go Ahead Eagles. Een laatste handtekening was benodigd maar kwam er niet. Edvardsen bedacht zich, na overleg met zijn vrouw. Hij bleef bij Go Ahead en had met zijn sprints, goals, uitstraling en veelzijdigheid een groot aandeel in de zegetocht in het bekertoernooi.
Misschien verdient Jordy Clasie het nog meer om namens AZ te worden uitgelicht. De routinier stuwde AZ op in een seizoen met een bekerfinale en overwintering in de Europa League. Toch blijft het vooral de jaargang waarin Kees Smit doorbrak. Naam, haar, ogen, stijl, teksten, inzicht, techniek, zelfvertrouwen, uitstraling; alles klopt bij dit talent.
Afgeschreven na een vroege wissel op het EK vorige zomer. Weinig clubs die zich meldden (‘alleen Swift Boys en De Poldervogels’). Een liesblessure, een vormdip en toch kwam PSV-middenvelder Joey Veerman bovendrijven. Even dreigde hij nog de kampioenswedstrijd te missen. Maar zoon Jame besloot al op donderdag ter wereld te komen. Veerman moest nog op en neer naar het ziekenhuis, maar nam, gezeten ‘op een roze wolk’ tegen Sparta het stuur stevig in handen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant