De lezersbrieven, over de aanpak van het watertekort, kinderen als slachtoffer van de oorlog in Gaza, populisme, Jan Terlouws ‘touwtje’ en de mislukte vredesbesprekingen met Poetin.
Ben van Raaij geeft vijf ‘missies’ om droogte te bestrijden. Zijn informanten komen helaas niet uit de politieke impasse rond landbouw en waterbeheer. Ruud Bartholomeus bijvoorbeeld beschouwt de eis van boeren om waterpeilen laag te houden in het voorjaar als een gegeven, niet als een probleem. Tegelijkertijd signaleert hij kunstmatig lage grondwaterstanden en toenemende onttrekkingen voor de landbouw.
Maar dat de door BBB gedomineerde waterschappen begin dit jaar stevig bleven doorpompen, veroorzaakte juist het watertekort waardoor boeren eerder ‘moesten’ gaan sproeien. Een zesde ‘missie’ zou kunnen zijn dat burgers bij de volgende keer waterschapsverkiezingen massaal gaan stemmen op partijen die wél verantwoord en duurzaam met water willen omgaan.
August Hans den Boef, Vorden
Ik zag in het Zaterdagkatern de foto van een kapotgeschoten meisje in de Gaza, ze heeft de leeftijd van een van mijn kleindochters. Ik heb gehuild zoals ik dat nog nooit heb gedaan. En we doen niets, helemaal niets.
Magda Willems, Enkhuizen
Iedere dag zijn er reclames op de radio om je lastige en ongemotiveerde puber privéonderwijs te laten volgen, want: zo zielig, mijn zoon was zijn motivatie helemaal kwijt maar op die – enorm dure – privéschool doet hij weer mee.
Hoe wrang is de tegenstelling met de kinderen in Gaza waar Merel van Vroonhoven over schreef. Deze kinderen doen er alles aan om goed onderwijs te krijgen, zijn intrinsiek gemotiveerd en wagen zelfs hun leven ervoor. Wanneer deze reclames voorbijkomen zet ik de radio uit, want ik kan er niet meer naar luisteren.
Yolanda Derksen, Amersfoort
Naar aanleiding van de column van Kustaw Bessems over ledenpartijen reageer ik. Het populisme zou moeten blijven waar het zit: in de onderbuik, en niet in het parlement. De vraag ‘rechtsstaat of niet’ mag namelijk nooit een keuze zijn in een democratie die de afwezigheid van willekeur wil behouden. Politieke partijen maken soms enorme fouten, maar dat betekent niet dat de kiezers de keuze moeten hebben om eeuwen van beschaving in een boze bui weg te vagen (zoals nu het geval is in de VS).
Sorry voor de kiezers – in tegenstelling tot wat vaak wordt gezegd, hebben ze niet altijd gelijk. Democratie is slechts een spel om een eerlijk systeem te handhaven, de rechtsstaat. Daarom moet men erop kunnen vertrouwen dat politieke partijen de rechtsstaat willen handhaven – anders zouden ze moeten worden ontbonden, zoals de AfD waarschijnlijk zal ontdekken dankzij de geactualiseerde Duitse grondwet. Gelukkig heeft Duitsland geleerd van zijn autoritaire verleden, zodat het eisen stelt aan de bestaanbaarheid van partijen. Nu Nederland nog.
Albert Koeman, Rijswijk
Het was destijds in 2016 bij DWDD en ook nu nog een ongelukkig gekozen metafoor: het touwtje uit de brievenbus van Jan Terlouw. De metafoor wordt vaak geïnterpreteerd als een hang naar vroeger en een blijk van vertrouwen in elkaar.
In de straat waar ik in de jaren negentig opgroeide, hingen talloze touwtjes uit de brievenbus. Die hingen er niet als blijk van vertrouwen in de buren. Die hingen er zodat de kinderen na het buitenspelen weer naar binnen konden zonder te hoeven aanbellen. Dat er nu nergens meer touwtjes uit de brievenbus hangen heeft dus niets te maken met een gebrek aan vertrouwen (in de buren, in elkaar, in de samenleving). Het is hooguit een signaal dat kinderen nauwelijks nog op straat spelen.
Sven Schellekens, Den Bosch
Vroeger hingen er touwtjes uit de brievenbus zodat de kinderen bij elkaar konden binnenlopen. Nu hangen de kinderen lontjes aan de brievenbus om binnen te komen.
Jos Coenen, Renkum
De vredesbesprekingen tussen Oekraïne en Rusland zijn mislukt. Maar ze hebben mogelijk toch één voordeel opgeleverd: nu kan zelfs president Trump niet meer ontkennen dat de oorlog aldaar toch echt aangejaagd wordt door Poetin.
Maaike van Gilst, Dieren
Thomas van der Meer for president! Ik had net zijn twee boeken gekocht en met veel plezier gelezen. Heerlijk herkenbaar voor een zorgmedewerker, en hij heeft de respectvolle attitude die ik toejuich en gelukkig ook bij mijn dochter (studente verpleegkunde) terugzie. Zaterdagochtend was het feest compleet, Thomas heeft een column in het Magazine. Mijn dag kon niet meer stuk.
Simone Sneekes, Lelystad
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant