De demonstratie tegen de oorlog in Gaza en het uitblijven van een expliciete afwijzing door het kabinet-Schoof trok zondag vele tienduizenden deelnemers. Volkskrant-verslaggever Maartje Geels was erbij in Den Haag. ‘Ik denk dat veel partijen verrast waren dat er zó veel mensen op af kwamen.’
is economieredacteur van de Volkskrant.
Dag Maartje, de opkomst in Den Haag was boven verwachting. Weten we al hoeveel deelnemers er waren?
‘Ik heb net de politie gebeld, die kon het exacte aantal mensen dat op de been was nog niet inschatten. De organisatie spreekt van 100 duizend mensen. Nu is mijn ervaring dat die de opkomst soms iets ruimer inschatten, maar dat moeten we zien. Duidelijk is dat het heel druk was in Den Haag.’
Hoe merkte je dat?
‘Ik stapte in Amsterdam-Noord op de metro richting Amsterdam-Zuid en daar zag ik de eerste rode kleren al opduiken. Toen dacht ik al: dit kan weleens een heel grote demonstratie worden.
‘De oproep van de organisatie om iets roods aan te trekken was slim, daardoor konden demonstranten elkaar meteen herkennen. Onderweg in het openbaar vervoer raakten mensen al met elkaar aan de praat.
‘Op Den Haag Centraal was het een zee van rood. Mensen keken elkaar opgelucht aan: gelukkig, we zijn met veel. Daardoor heerste er meteen al een opgetogen, strijdbare stemming. Het Malieveld stond al vol nog voordat de demonstratie om 1 uur ’s middags begon. Toen de mensen op gegeven moment in beweging kwamen, werd het nog indrukwekkender: de massa bleef maar stromen.
‘Op het podium zei iemand van de organisatie op gegeven moment: het openbaar vervoer richting Den Haag kan de toestroom nauwelijks aan. Ik denk dat het voor partijen een verrassing was dat er zóveel mensen op af kwamen. Voor de gemeente, de NS én de organisatie.’
Hoe was de sfeer?
‘Rustig en gemoedelijk. Ik heb geen onvertogen woord gehoord. Maar als ik mensen vroeg waarom ze hier waren, hoorde ik steeds: ‘Ik voel me zo machteloos, dit is de enige manier waarop ik mezelf kan laten horen.’
‘De demonstratie was vooral sterk gericht op de Nederlandse regering. Zo van: waarom blijven jullie de Israëlische regering steunen? Waarom blijven jullie wapens kopen? Waarom geen boycot? Er was een man met een bord met het opschrift: ‘Genocide staat niet in het hoofdlijnenakkoord’. Een veelzeggend moment was toen iemand halverwege een speech ‘Schaam je, Schoof’ inzette. Dat zwol aan in de mensenmassa.’
Er wordt al langer gedemonstreerd tegen het leed dat Israël in Gaza aanricht, maar niet eerder waren er in Nederland zoveel mensen op de been. Is er iets veranderd, denk je je?
‘Voor veel mensen die ik sprak, was het de eerste keer. Ze spraken van een opstapeling van allerlei misdaden van de Israëlische regering. De aanval op de hulpverleners, die door het Israëlische leger werden gedood en in een massagraf gegooid, werd veel genoemd. En dat Israël het staakt-het-vuren in maart met voeten trad door weer te door te gaan met bombarderen.’
‘Eerdere protesten kwamen vaak voort uit specifieke groepen, zoals de moslimgemeenschap of studenten. Nu zie je dat het sentiment breder gedragen wordt. Ik zag mensen van alle leeftijden. Er waren veel mensen met kinderen bij. Ik sprak ook doorgewinterde demonstranten die er al sinds het begin staan. Die zijn heel blij met deze brede steun.’
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant