Op het zonovergoten Zandvoort had Emil Frey Racing de beste papieren in handen voor de tweede race van de GT World Challenge Europe Sprint op Zandvoort. De #14 van Ben Green mocht het tempo aanvoeren bij de start en had de #69 van Chris Lulham en Thierry Vermeulen naast zich. Bij de start van de race verloor Lulham even wat terrein, maar die maakte hij snel weer goed en zodoende keek hij al bij de Tarzanbocht aan de buitenkant voor een inhaalactie. Ook aan de binnenkant van de Gerlachbocht keek de Brit even, maar opnieuw moest hij achter de stalgenoot aansluiten. Jordan Pepper kon daardoor wel bijblijven in de #63 Grasser Racing Team Lamborghini. Hij had bij de start de #50 AF Corse Ferrari van Arthur Leclerc verschalkt.
De onderlinge verschillen in rondetijd waren zeer klein, waardoor de de top-drie niet kon weglopen van de rest van het veld. Het gat werd wel gecreëerd na een moment van Leclerc in bocht 13 dankzij een lekke band, waardoor hij wijd uitkwam en via de grindstrook het asfalt weer moest opzoeken. Dat uitstapje kostte hem acht posities - hij zou een ronde later uitvallen - en daardoor ontstond nu wel het gat naar de top-drie, met Lorens Lecertua in de #26 Sainteloc Racing Audi als naaste belager. Intussen begon Pepper de druk op te voeren bij Lulham, maar die sloeg de eerste aanval af. Bovendien wist Lulham op dat moment dat hij virtueel aan de leiding lag, want Ben Green kreeg een tijdstraf van tien seconden voor een valse start.
Het ging daarna van kwaad tot erger voor Emil Frey Racing, dat de één-twee door het putje gooide want ook Lulham kreeg een tijdstraf van tien seconden voor een valse start. Zo lagen ze op de baan op de eerste twee plekken, maar zouden zij flink terugzakken na de pitstop en wist Pepper op de derde plek dat hij de beste uitgangspositie had. Met iets minder dan een halfuur te gaan dook Green de pitstraat in en overhandigde - met tien seconden vertraging - het stuur aan Konsta Lappalainen. Een ronde later kwam Lulham binnen en mocht Vermeulen daar de auto naar de streep rijden. Door die tijdstraf zakte Lappalainen terug tot de elfde plek, Vermeulen sloot aan op de dertiende plek - maar had nog wel de koppositie in de Gold Cup.
In de pitstopreeks nam Charles Weerts in de #32 Team WRT BMW de leiding over na een sterke openingsstint van teamgenoot Kelvin van der Linde. De #26 Audi met nu Ivan Klymenko achter het stuur klom op naar de tweede plek, maar kon het tempo van Weerts niet bijbenen en moest vooral in de spiegels kijken. Daar zaten Luca Engstler, Marvin Kirchhöfer, Lucas Auer en Patric Niederhauser namelijk te jagen op podiumplekken. Klymenko maakte zijn Audi R8 LMS GT3 EVO II zo breed mogelijk op het krappe circuit en kon lang stand houden, maar het gat naar de leider bleef maar groeien.
Na zestig minuten racen kwam Weerts met een comfortabele voorsprong van twaalf seconden als winnaar over de streep, voor Klymenko die erin slaagde het jagende veld achter zich te houden en zo als Silver Cup-auto als nummer twee mee te gaan naar het algemene podium. Engstler moest genoegen nemen met de derde plek nadat hij lange tijd tegen de achterkant van de Audi had aangekeken. Op de achtste plek eindigde het Nederlandse duo Mex Jansen en Maxime Oosten in de #992 Paradine Competition BMW. Dat leverde hen de derde plek in de Silver Cup op.
Lappalainen moest uiteindelijk genoegen nemen met de elfde plek, Vermeulen kwam als dertiende over de streep. Zo besloot Emil Frey Racing de veelbelovende race buiten de top-tien. Wel was er nog enige troost voor de Zwitserse renstal, want Vermeulen en Lulham eisten wel de zege op in de Gold Cup. Loek Hartog besloot de tweede race op P27 in de #97 Rutronik Racing Porsche - tiende in de Silver Cup - terwijl de #93 Ziggo Sport Tempesta Racing Ferrari als P34 over de streep kwam, zevende in de Bronze Cup.
Source: Motorsport