Aan de vooravond van de finale van het Eurovisie Songfestival was op televisie nauwelijks iets te merken van het ongemak rond het feest voor verbinding en inclusie. EenVandaag meldde eerder dat meer dan de helft van de door hen geënquêteerden vindt dat Israël niet mee had moeten doen aan het Songfestival vanwege de genocide in Gaza. Ook in talkshows kwam het onderwerp en passant voorbij. Hoe anders was dat vrijdagavond.
Aran Bade bracht bij RTL Boulevard vanuit Basel het laatste gerucht: Céline Dion, die in 1988 voor Zwitserland het Songfestival won, zou een gastoptreden verzorgen. Een privéjet was gespot. Meer aanwijzingen voor haar aanwezigheid waren er niet. Ja, de verslaggever had op het balkon van het duurste hotel van Basel wel een vrouw zien staan. Maar dat was, tot zijn grote teleurstelling, niet Céline Dion.
RTL-verslaggever Jaïr Ferwerda stond voor Renze bij het Catshuis om het enthousiasme van de politici voor het Songfestival te peilen. Maar die hadden, heel Zwitsers, geen mening. De bewindslieden waren totaal niet op de hoogte van Claudes deelname namens Nederland. Hij komt uit een asielzoekerscentrum, probeerde Ferwerda nog bij minister Faber.
De verslaggever begreep er niets van; Mark Rutte had zich wel altijd vrolijk gemaakt over het Songfestival. Ferwerda leek vergeten dat Rutte óveral om lachte.
‘Dit is toch een schande?’, moedigde Renze zijn tafelgasten aan. Als je het nieuws volgt, is het onmogelijk om niets over het Songfestival mee te krijgen, zei politiekverslaggever Frits Wester. ‘Als je dit niet weet, weet je ook niet wat je eigen achterban beweegt.’ ‘Het is het gesprek bij zo’n beetje iedere koffieautomaat’, bevestigde peiler Gijs Rademaker. Renze Klamer, ter afronding: ‘We dienen hier aan tafel een motie van wantrouwen in.’
Al die lichtvoetigheid en positiviteit over de kansen van Nederland voelde als een krampachtige bezwering. Van het nieuws uit Gaza dat al dagen onveranderd is en tot een vast onderdeel van het NOS-journaal is verworden: meer geweld, meer honger, meer doden, meer wanhoop.
Anders dan sommige andere festivalkijkers, die vanwege Israëls deelname besloten het feest dit jaar te boycotten, zat deze tv-recensent zaterdag klaar voor de uitzending van de European Broadcast Union (EBU). Niet zozeer uit enthousiasme voor het glitter- en latexfestijn, want dat was – voor zover dat er was – door alle controverse grotendeels verdampt. Wel om te kijken of er iets nieuwswaardigs zou gebeuren.
Wat we niet te zien kregen: twee betogers die tijdens de Israëlische act het podium probeerden te beklimmen. Er waren weglopers, ‘rugkeerders’ en joelers. Fans toonden de Palestijnse vlag. Buiten vond een confrontatie plaats tussen pro-Palestijnse demonstranten en de Zwitserse politie.
Thuis op de bank was daar niets van te merken. Na een gladgestreken show werd het tijdens de puntentelling nog spannend. Het ging tussen Israël en Oostenrijk. De Oostenrijkse JJ betrad als winnaar het podium. Een mogelijk drama was daarmee afgewend.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant