DEN HAAG - 'Ik had één keer gewonnen in het casino, nou, toen had ik het ontdekt. Maar dan ga je je winst wegspelen en dan wil je die altijd terugpakken. Dan gaat het fout.' Amir kan precies uitleggen hoe fout het ging en waarom. Hij weet hoe stom hij is geweest en hij kan niet genoeg benadrukken hoeveel het hem spijt.
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter.
De verdachte is een stevig gebouwde dertiger met een stoere kop, maar hij is zo nerveus als een klein kind. 'Sorry als ik niet uit mijn woorden kom', begint hij als hij tegenover de politierechter zit, 'maar het is voor mij de eerste keer.'
De rechter knikt bemoedigend en zegt dat ze het snapt, waarna Amir losbarst in een spraakwaterval. Hij had een goeie baan, dus hij kon wel wat geld missen, maar al gauw ging het mis. Hij kan nog steeds nauwelijks geloven hoe gemakkelijk het ging, hoe snel hij gokverslaafd was.
Zijn salaris was ineens niet meer toereikend. Hij bouwde schulden op, ging geld lenen bij vrienden. Hij wist dat in de zorg goed geld te verdienen is, dus solliciteerde hij op een baan als zorgmedewerker op niveau 2. Eén kleinigheidje: Amir is helemaal geen zorgmedewerker. Hij is boekhouder.
Omdat de instelling waar hij solliciteerde een diploma wilde zien, veranderde hij zijn boekhouddiploma in een mbo-diploma zorg en welzijn. Toen de zorginstelling dat vervalste diploma checkte bij DUO, waar alle diploma's geregistreerd staan, was de fraude snel ontdekt.
'Ik heb mensen hun gezondheid in gevaar gebracht door te solliciteren voor iets waar ik niet bekwaam in ben', zegt hij nu schuldbewust, 'maar ik ben best zorgzaam dus ik dacht dat als ik op het laagste niveau instap dan leer ik de rest wel tijdens het werk.'
Op mbo niveau 2 mag iemand bijvoorbeeld niet prikken. 'Maar ook iemand optillen die is gevallen is al een probleem', weet de rechter. 'We nemen dit hoog op want we willen geen ongekwalificeerde mensen in de zorg. Was u echt van plan om de baan te doen als u werd aangenomen?' Amir knikt.
De rechter wil weten of iemand anders van Amirs problemen weet. Hij schudt zijn hoofd. 'Ze zouden het niet eens geloven, want zo ben ik helemaal niet. En als ze het wel weten dan ben ik nog verder afgeschreven. Ik heb mijn leven gesloopt.'
De rechter vindt dat de verdachte wel heel hard is voor zichzelf. 'Het zou juist kunnen helpen voor anderen als ze het wel weten. Ook om anderen met een gokverslaving te helpen. Helpt u uzelf door het zo bij uzelf te houden?', vraagt ze zich af.
Amir zegt dat als hij mensen ziet gokken hij wel probeert om ze ervan af te helpen. Daarom wil hij ook nieuwe diploma's halen, echte, in de sociale zorg. Alleen zit een mogelijke veroordeling hem dan straks weer in de weg bij het verkrijgen van een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG).
Van het gokken is hij afgekickt. Dankzij Cruks, het systeem wat je gokmogelijkheden drastisch inperkt. 'Kent u dat?', vraagt hij aan de rechter. Ze schudt haar hoofd. Amir schiet in de lach. 'Gelukkig maar', zegt hij vanuit de grond van zijn hart, 'nooit aan beginnen.'
Ondanks het berouw van de verdachte vindt de officier van justitie wel dat er een straf moet volgen. 'Iedereen weet dat er grote tekorten zijn in de zorg. We zien dat steeds meer mensen daar misbruik van maken door onbevoegd en dus onbekwaam in de zorg te gaan werken.'
'Daarmee brengen ze levens in gevaar van de meest kwetsbaren in de maatschappij. Patiënten krijgen mensen aan hun bed die het niet kunnen.' Hij eist een taakstraf van 120 dagen, waarvan de helft voorwaardelijk.
De advocaat van Amir snapt ook wel dat er een straf moet volgen, maar hij wijst op de houding van zijn cliënt en het probleem dat een taakstraf gaat opleveren voor Amirs VOG als hij weer aan de slag wil. Hij pleit voor een boete.
De rechter waardeert de proceshouding van de verdachte. 'Ik zie dat u doordrongen bent van de ernst van de feiten. We moeten er vanuit kunnen gaan dat diploma's kloppen en al helemaal in de zorg. U heeft een diploma valselijk opgemaakt en mensen voor de gek willen houden.'
Toch strijkt ze met haar hand over haar hart. 'Ik denk dat dit een eenmalige, grote fout is geweest. Ik begrijp de officier van justitie met zijn eis, maar ik vind een boete in dit specifieke geval passender. Duizend euro, waarvan de helft voorwaardelijk.'
'Kan u vijfhonderd in één keer betalen, of heeft u liever een regeling? Dan wordt het vijf keer honderd.' Amir kiest voor de regeling.
'Hartstikke bedankt, mevrouw', zegt hij, terwijl hij opstaat. 'Het beste met alles', wenst de rechter hem toe. Amir snelt opgelucht naar de deur.
De naam van Amir is gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag