is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Het lijkt op de oude cola-oorlogen, alleen gaat het niet om dikmakers maar om afslankproducten. Of op de zeeppoederoorlogen, alleen wast de ene niet witter dan wit maar wordt de taille-omtrek kleiner dan klein.
Het Deense Novo Nordisk en het Amerikaanse Eli Lilly strijden om marktdominantie voor hun obesitasmedicijnen, zoals Coca Cola en PepsiCo ooit streden om die van frisdranken en Procter & Gamble (Ariel) en Unilever (Omo) om die van wasmiddelen.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Eli Lilly liet zondag weten dat zijn geneesmiddel Zepbound 47 procent meer gewichtsverlies oplevert dan Wegovy van Novo Nordisk. Eli Lilly zegt ook veel verder te zijn met de ontwikkeling van Orforglipron, een afslankpil. Daardoor hoeven klanten zichzelf niet langer te injecteren – de heilige graal in deze oorlog.
Met de ontwikkeling van het diabetesmedicijn Ozempic en het daarvan afgeleide middel Wegovy verwierf het Deense farmacieconcern aanvankelijk een enorme voorsprong in de strijd tegen de grootste welvaartsziekte van deze tijd: overgewicht. Sinds 2020 vervijfvoudigde de beurswaarde van Novo Nordisk van 120- miljard tot 600 miljard in de zomer van vorig jaar. Hiermee was het bedrijf meer waard van de hele Deense economie. Beroemdheden als Oprah Winfrey, Kim Kardashian, Elon Musk en Sharon Osbourne verklaarden publiekelijk hun gebruik van Ozempic dan wel Wegovy. In de soms schijnbaar hopeloze strijd tegen de kilo’s bleek het een succesvol middel. Lang niet iedereen wilde aan de grote klok hangen dat op deze wijze – in plaats van door een spartaans regime van minder eten en meer bewegen – een ideaal figuur was verkregen.
In Nederland liet televisiekok Herman de Blijker zich ontvallen met het middel 40 kilo te zijn afgevallen. Verder bleef het bij veel speculatie in de roddelbladen, waarbij zelfs de Oranjes werden genoemd. Een reden was ook dat er maatschappelijk kritiek kwam op de massale vraag naar deze medicijnen, waardoor soms diabetespatiënten misgrepen.
Maar zoals dat gaat bij succesproducten, doken al snel concurrenten op die dachten het nog beter te kunnen doen. Eli Lilly ontwikkelde zich daarbij tot de grote concurrent van Novo Nordisk. Toen in december het Deense concern meldde dat het gewichtsverlies van een verbeterd middel onder de naam CagriSema niet 25 procent was maar ‘slechts’ 22,7 procent, verloor het op één dag 21 procent van zijn beursaandeel. Novo Nordisk heeft tot nu toe nog geen volwaardig alternatief in pilvorm weten te ontwikkelen. Tabletten zijn veel praktischer dan injecteerbare middelen – die moeten gekoeld bewaard worden en vereisen speciale spuiten.
Een ander probleem voor Novo Nordisk is dat marktintroductie in de VS wordt geremd door de trage procedures van de Amerikaanse voedsel- en medicijnwaakhond FDA. En dan dreigen er nog importheffingen door het beleid van Trump. Novo Nordisk wil 7 miljard investeren in een fabriek in de VS, Eli Lilly maar liefst 27 miljard in vier fabrieken.
Inmiddels is de beurswaarde van Nova Nordisk meer dan gehalveerd. Het Duitse SAP, het Nederlandse ASML en de Franse concerns Hermès en LVMH hebben nu een hogere beurswaarde dan het paradepaardje van de nieuwe economie. Opnieuw dreigt Europa een concurrentiegevecht te verliezen.
Source: Volkskrant columns