is media- en cultuurredacteur van de Volkskrant.
Mohammad bin Salman al-Saoed, de kroonprins van Saoedi-Arabië en beter bekend als ‘MBS’, naast Gianni Infanto, de directeur van de wereldvoetbalbond Fifa, met vlak daarachter techmiljardair Elon Musk. Ondertussen, op een groot glimmend podium, de Amerikaanse president Donald Trump, heen en weer wiegend op het nummer God Bless the U.S.A., dat op maximaal volume uit de speakers dreunt.
Ja, dat krijg je als je Amerikaanse ijdelheid en Saoedische protserigheid bij elkaar brengt: een spetterende heksenketel, met geboefte uit alle windstreken bij elkaar.
Locatie was de Saoedische stad Riyad afgelopen dinsdag, waar de bazen van multinationals en politici uit beide landen elkaar ontmoetten om elkaar nog iets rijker te maken. Hoogtepunt zou de speech van Donald Trump worden.
Die speech, in zijn geheel op YouTube te zien, is onderdeel van een jonge traditie. President Obama ging Trump in 2009 voor met een bezielde speech in de Egyptische hoofdstad Caïro, waar hij de verstoorde relaties met de Arabische wereld enigszins probeerde te herstellen.
Trump probeerde in Riyad iets soortgelijks, en verbaasde vriend en vijand met een paar best wel redelijke uitspraken, woorden die je niet zo snel zou verwachten uit de mond van een Amerikaanse leider. Met name een fragment uit de vijftig minuten durende toespraak deed de Arabische kijkers rechtop zitten en ging viraal in de Arabische onlinemedia.
Trump begint met het bewieroken van de nieuwe generatie Arabische leiders, die oude sektarische conflicten achter zich willen laten en vooral economische voorspoed nastreven.
Deze transformatie, gaat Trump verder, en hier wordt het saillant, is niet de verdienste van ‘westerse interventionisten’ die de Arabische wereld komen vertellen hoe te leven.
‘Nee, het glimmende marmer van Riyad en Abu Dhabi zijn niet het werk van de zogenaamde ‘natiebouwers’, neoconservatieven, of non-profitorganisaties. De geboorte van een nieuw Midden-Oosten is het werk van de mensen uit deze regio zelf, de mensen die hier hun hele leven hebben gewoond, die hun eigen unieke toekomstvisies voor elkaar krijgen.’
Een Amerikaanse president die op Arabische grond afgeeft op de westerse hoogmoed van de afgelopen twintig jaar, en afrekent met al die schijnheilige praatjes over democratie exporteren, terwijl financiële macht en politieke controle in het Midden-Oosten het eigenlijke doel waren. Menig Arabische kijker zal vermoedelijk gedacht hebben dat er met zijn internet- of tv-verbinding was geknoeid, dat iemand een AI-kloon van Trump uitzond die de opdracht had om lijnrecht tegen een nog springlevend koloniaal gedachtegoed in te gaan.
Natuurlijk is het maar Trump. Bungel hem oliedollars of een luxe privéjet voor de neus en hij zal zelfs beweren dat Saoedi-Arabië een voorbeeldige democratie is, waar dissidenten heel worden gelaten en vrouwen de boel leiden.
Maar toch. Zulke scherpe woorden over Amerikaanse arrogantie, uit de mond van een Amerikaanse president, leken de getormenteerde Arabische ziel een klein beetje soelaas te bieden. En hup, viraal ging het fragment, gedeeld door duizenden van zulke Arabische zielen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant