Toine Heijmans is rondreizend columnist van de Volkskrant. Daarnaast is hij romanschrijver.
Twee 13-jarigen op een fiets, de een groeide op in het dorp, de ander in het asielcentrum, ze zitten samen op school, zijn beste vrienden (‘nou ja, hij van mij’, zeggen ze allebei) en begrijpen wel wat hier gebeurt. ‘Je hebt mensen die normaal doen, je hebt mensen die niet normaal doen, en je hebt mensen die overdreven doen en dan krijg je dit.’
De kermis begint morgen, dan is het vijf dagen ‘Stannemet’, het dorpsfeest met een uitpuilend programma. Altijd een belevenis, maar vorig jaar ging het mis: drie gewonden bij een steekpartij. De daders bleken minderjarige asielzoekers, dat is al erg genoeg. Maar dit jaar tilde asielminister Faber (PVV) de gebeurtenissen naar nationaal niveau, waar ze – losgeweekt van het dorp – beproken worden tot in het Catshuis en de Tweede Kamer. Zo verspreidt ze vreemdelingenhaat, meer behelst haar taakopvatting waarschijnlijk niet.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Sint Annaparochie heeft het ermee te doen. Er zijn problemen, zeggen de bewoners. Er was diefstal en jonge meiden werden lastiggevallen. Tegelijk zijn asielcentrum en dorp ook met elkaar vergroeid sinds de vestiging van het azc, 22 jaar geleden. Vrijwilligers helpen belangeloos in het taalcafé, asielzoekers helpen belangeloos met het opruimen van zwerfafval. Daar hoor je Den Haag niet over, laat staan dat er steun voor is.
‘Het gaat eigenlijk best goed’, zegt makelaar Gosse Miedema, ‘in het begin was het dorp enórm tegen, maar inmiddels is het azc aardig geïntegreerd.’ Door het hele land zijn er incidenten op kermissen, zegt hij ook, ‘dan is de drank in de man, zo kun je ook die steekpartij bekijken.’ Dat uitvergroten door de Haagse politiek ‘is nooit verstandig’, omdat feiten verdwijnen in meningen. ‘Het wordt opgerakeld en legt een smet op het dorpsfeest.’
Het kamp ligt nog geen kilometer van het kermisterrein, een kwartiertje lopen, 7 minuten met buslijn 70. Sobere groene barakken en sobere stacaravans (‘woonunits’), een basisschool en een speeltuin. Vierhonderd asielzoekers op een dorp van vijfduizend inwoners; zij vonden het plan prima om een uitje naar de Efteling te organiseren tijdens de kermis, zei de burgemeester, maar door het gestook van de minister is het ‘een beetje een affaire geworden die nergens naar leidt’.
Geholpen door De Telegraaf en omroep WNL die gedienstig koppen maken als ‘Bewoners Sint Annaparochie woest’, ook al blijkt uit hun reportage het tegendeel. Dit is nu eenmaal het land dat alle asielzoekers gemakzuchtig belastert, behalve als ze de finale halen van het Songfestival.
Met zoons en dochter bouwt Herman van Kammen zijn kermisattractie op, de Pandora Polyp, zes armen met elk vijf bakken; het is een grote. Ze hebben ook twee zweefmolens en een patatkraam, en komen in alle dorpen van het noorden. Kermissen als deze leiden soms tot opstootjes, maar niet vaak: in Burgum gebeurde niks ‘en daar is ook een asielcentrum’. Zo werkt het, zegt Herman: ‘Als jij normaal doet tegen mensen, doen de mensen normaal tegen jou.’ Dat zou hij de minister en de Tweede Kamer ook wel willen vertellen, ‘wát een kleuterklas is dat’.
Zo kijken hardwerkende Nederlanders als hij naar Den Haag: hoofdschuddend. Soms vragen asielzoekers hem om werk op de kermis, maar dat mag niet van de politiek, ‘terwijl werken zo belangrijk is om te integreren’.
Het klimaat in Den Haag is ‘giftig’, zei Pieter Omtzigt bij zijn afscheid deze week, maar zelf ging hij ook in zee met de grote gifmengers van de huidige politiek. Coalitie en kabinet, inclusief de vriendelijk-rechtschapen mensen van NSC, doen niets tegen Fabers politieke propaganda. Dat maakt ze medeverantwoordelijk. Net als de minister laten ze dorpen als Sint Annaparochie en Ter Apel in de steek.
De Trip Temptation, de Toy-Store, de Zan-Zibar: morgen draait de kermis en niemand die ik spreek is bang voor ongeregeldheden, wel voor de opgevoerde beveiliging die een hypotheek legt op de sfeer. De school gaat uit. ‘Kijk de octopus staat er al’, zeggen de twee 13-jarige jongens op een fiets. Van de een werd de voetbaltrainer vorig jaar gestoken op de kermis. Dat was heel naar, zegt hij. De ander zegt: ‘Het is belangrijk om je in te houden als iemand begint met uitdagen.’
Wijze raad voor wie wil weten hoe giftige politiek ontstaat.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant