De (mogelijke) finale van de Mission: Impossibe-reeks komt wat moeizaam op gang, maar dan volgt fabuleuze actie en uitgebreide Ethan Hunt-bewieroking. Gelukkig neemt de film zichzelf niet te serieus.
Tom Cruise wil u, de bioscoopbezoeker, persoonlijk bedanken. Dus verschijnt de ster eerst als zichzelf op het doek, nog voor Mission: Impossible - The Final Reckoning aanvangt. ‘Enjoy the show, we made it for you!’
Waar de meeste acteurs hopen te verdwijnen in een rol, doorbreekt hij opzettelijk de magie, of slaat er een deuk in, vlak voordat zijn publiek achterover zakt in de stoel.
Het hindert niet. En vermoedelijk bevalt het Cruise ook wel als we aan hem denken wanneer zijn alter ego Ethan Hunt onder een vliegtuigje hangt, bezig met weer nieuwe en nóg gevaarlijkere stuntcapriolen (hoe doet-ie het toch? En dat op zijn 62ste!). De achtste film in de Mission: Impossible-filmreeks beleefde woensdagavond zijn galapremière op het filmfestival van Cannes, en is vanaf dit weekend te zien in de bioscopen.
Waar waren we?
Aan het slot van Mission: Impossible - Dead Reckoning Part One (2023) legde meesterspion Hunt eindelijk de hand op beide delen van een kruisvormige sleutel die toegang biedt tot de zo benodigde ‘broncode’. Daartoe dient nog wel te worden afgedaald naar de gezonken Russische onderzeeër waaruit de ‘entiteit’ ontsnapte: zelfbewust geraakte artificiële intelligentie die nu aast op wereldheerschappij, of totale vernietiging.
En voor wie geen zin (of tijd) heeft om de vorige episode te herkijken, vat regisseur en coscenarist Christopher McQuarrie de plotverwikkelingen samen aan het begin van de tweede Reckoning-helft, die vanwege het overschot aan flashbacks en alle informatie-overdracht wel wat moeizaam op gang komt. De vorm is vertrouwd: Hunt en zijn wisselende club kornuiten komen bijeen, waarbij elk (bij)personage op afroep iets verstandigs mag zeggen over het ‘plan’. Daarna zien we dat plan in werking, de actie waarin de reeks zo uitblinkt.
De onderwatercènes zijn fabuleus uitgelicht: Hunt/Cruise met zijn van lampjes voorziene duikhelm, tussen de tollende torpedo’s in de buik van die langzaam naar een zee-afgrond schuivende onderzeeër. En gaandeweg, als McQuarrie de actie op diverse locaties samenvlecht tot een simultaan vertelde apotheose, waarbij vanzelfsprekend ook nog een aftellende kernbom wordt ontmanteld, komt Mission: Impossible - The Final Reckoning echt op stoom.
In zijn (mogelijke) finale van de reeks stuwt McQuarrie de Ethan Hunt-bewieroking op tot Bijbelse proporties: zie de buiten bewustzijn geraakte redder (de ‘uitverkorene’) in foetushouding opstijgen vanuit de ijszee-diepte, enkel gekleed in witte onderbroek. Boven wacht de wederopstanding. Gewijde heroïek die gelukkig gepaard gaat met relativerende humor, Mission: Impossible neemt zichzelf nooit langdurig serieus.
De entiteit vormt een abstracte en ietwat kleurloze tegenstander, wederom bijgestaan (en gehinderd) door het hulpje Gabriel (Esai Morales), wiens sardonische flair ondertussen wat opgebruikt aandoet. Maar zodra het zelfdenkende computervirus bezit neemt van ’s werelds nucleaire arsenalen, en regeringen uit angst om te laat op de knop drukken opteren voor wederzijdse vernietiging, krijgt de film een waarlijk verontrustend tintje, in de traditie van Kubricks atoomoorlog-klassieker Dr. Strangelove.
‘De wereld verandert, de waarheid vervaagt en er is oorlog in aantocht’, krijgt held Hunt voorafgaand aan zijn missie ingeprent. Mission: Impossible - The Final Reckoning is, naast een vermakelijk en tamelijk zot spionagespektakel, óók een film van zijn tijd.
Actie
★★★★☆
Regie Christopher McQuarrie
Met Tom Cruise, Hayley Atwell, Angela Bassett, Ving Rhames, Simon Pegg, Esai Morales
170 min., in 135 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant