Winnen is nooit vanzelfsprekend in voetbal. Is het teamverband van koploper Ajax in de laatste twee competitiewedstrijden sterk genoeg om de ultieme aanval van PSV af te slaan? Davy Klaassen (32): ‘Je gaat een keer op je bek. Het gaat niet altijd goed.’
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Davy Klaassen, teamspeler bij uitstek, geniet van het groepsdenken onder trainer Francesco Farioli. Hoe het seizoen ook afloopt voor Ajax, het teamverband is sterk. Ajax moest wel, om te klimmen na twee desastreuze seizoenen, om het gebrek aan topkwaliteit op sommige posities te compenseren. Strijden, samenwerken, weinig doelpunten incasseren. Slim zijn, na twee moeilijke jaren.
‘Sommige jongens kwamen van een heel lastig seizoen, met beschadigingen. Nu heeft iedereen zijn invloed en zijn impact. Niemand valt erbuiten.’
Wat hij met al zijn ervaring dan zei tegen pakweg Anton Gaaei, die vorig seizoen moeilijke tijden beleefde? ‘Dat hij gewoon in zichzelf moet geloven. Hij heeft toch laten zien dat hij het kan. Ja, het zal best nog een keer fout gaan. Dat is dan maar zo. Het is pas erg als jongens het niet meer proberen, als ze zichzelf de put inpraten. Dat moet je met zijn allen zien te voorkomen. Bij jezelf, en bij teamgenoten. Ik heb altijd zelfvertrouwen gehouden, ook toen ik bij Everton op de tribune zat. Altijd doorgaan. Ja, je gaat een keer op je bek. Het gaat niet altijd goed.’
Klaassen praat in de aanloop naar Ajax - NEC (0-3), voor het bizarre weekeinde dat de kansen op het kampioenschap onder stroom zette. Hij is zes keer landskampioen geweest, met Ajax (5) en Inter. Ajax heeft de titelkansen nog steeds in eigen hand, met nog slechts één punt voorsprong op PSV, in plaats van negen punten, onlangs. Moeilijke slotwedstrijden tegen FC Groningen (woensdag, uit) en FC Twente (zondag, thuis) wachten. De Champions League is bereikt, en dat is meer dan menig Ajacied had verwacht, maar alsnog de titel verspelen zou een domper zijn.
De harde werker Farioli maakte het team groter dan de individuele kwaliteiten bij elkaar. Ja, dat doen meerdere trainers, maar deze net iets meer. Dat moest ook, want de echte blikvangers ontbreken. Ajax is ook een vorm van schraalheid. Een doelsaldo van 63-30, waarvan acht tegendoelpunten in de laatste drie duels. Niemand maakte tien goals of meer. Klaassen staat op acht, eentje minder dan Kenneth Taylor.
‘Een team zijn is een groot onderdeel van wat we goed doen, maar alle goede ploegen zijn een team. Dat wordt vaak misschien overschaduwd door de individuele klasse die je soms ziet in echt goede teams. Maar het is niet zo dat de beste spelers altijd winnen in voetbal.’
Hij houdt ook van doelpunten als gevolg van innig teamwerk. ‘Je denkt dan gelijk aan een doelpunt over veel schijven. Een doelpunt dat we vaak als voorbeeld hebben gebruikt, is de 1-1 van mij tegen PSV, in Amsterdam. Daarin zaten veel dingen waarop we hebben getraind. Dat Josip Sutalo instapt, allemaal kleine momentjes in die aanval, bal naar de zijkant, diepteloop, terugleggen op Jorrel Hato, aanname, voorzet, inlopen en inkoppen door mij. Kleine dingen waarop we veel trainen. Terwijl de mensen thuis denken: oh, dat is een mooie aanval, ze zetten de bal voor en daar staat toevallig iemand. Het is leuk als je ergens veel op traint en ergens veel over praat, en het komt eruit. Die aanval duurde best lang, dus je vergeet een beetje wat er in het begin gebeurde. Maar als je het doelpunt dan terugziet in de bespreking, is dat mooi.’
Het zijn spannende weken, waarin het ook de kunst is enigszins ontspannen te blijven, ook in moeilijke tijden. ‘Wij staan op het veld, wij moeten het doen. Als wij op het veld gespannen zijn... Het helpt misschien dat ik vaker in deze situatie heb gezeten, dat je weet hoe het eraan toegaat, wat je kunt verwachten, wat er in je hoofd kan gebeuren. Je moet overal rekening mee houden, overal op voorbereid zijn.’
Het is een apart seizoen voor Klaassen. Hij vertrok bij Internazionale en liep op een mooie zomerdag bij Ajax binnen om mee te trainen, zonder contract. Hij mocht minimaal één jaar blijven. ‘De anderen waren in juni al begonnen, ik was twee, drie maanden later bij de groep. We weten waar we vandaan komen. Maar ik ben niet anders gewend dan om de eerste plek te spelen. Ik kom niet en denk: nou, we gaan eens voor de derde plaats. Die gedachte was wel te begrijpen, zeker als je het vorige seizoen hebt meegemaakt. Niemand had verwacht dat Ajax zou meedoen om plek één en twee. Je moet altijd willen meedoen om het hoogste. Dan kan het dat je het niet haalt. Maar het moet wel het streven zijn.’
Klaassen zit in het zonnetje op de tribunes van de Toekomst. Het haar blijft keurig in model, nadat hij vorig seizoen transplantaties heeft laten doen. Nee, niet omdat zijn echtgenote het wilde. Of dat haar zijn zelfvertrouwen heeft vergroot? ‘Haha, niet per se. Misschien thuis, tegenover mijn vrouw, maar voor de rest...’
Hij lacht om de grap: die aansteker in de bekerwedstrijd tegen Feyenoord, die twee seizoenen geleden voor een hoofdwond zorgde, was nu gewoon weggeketst. ‘Ik stoorde me niet aan mijn kaalheid, maar ik dacht: ik ga het gewoon doen. Als het niet zou staan, of als ik het niets zou vinden, had ik het weer weggehaald. Met koppen kan het uit model gaan, maar dat is dan maar zo.’ Maar extra zelfvertrouwen? Nee, al is hij blij met het resultaat.
Zijn wereld is sowieso veranderd, sinds de komst van een dochter, twee maanden geleden. ‘Het is nog leuker dan ik had verwacht.’ Hij doet zoveel mogelijk thuis. Met een grappige lach: ‘Het is ook mijn kind.’
Als hobbypianist heeft hij het pianospel weer opgepikt, en merkt hoe rustgevend het kan zijn voor de baby. ‘Ik ging even spelen en bij de liedjes die ik goed ken, zoals Another day in paradise van Phil Collins, is ze rustig. Maar als ik een nieuw liedje oefen, als er nog iets misgaat, piept ze soms.’
Hij heeft het naar de zin, hij wil graag bijtekenen als echte Ajacied, met vijf titels in twee periodes. Ja, hij ziet ook wel dat de selectie kwalitatief minder is dan onder bijvoorbeeld Erik ten Hag, maar dat wil niet zeggen dat de ambitie lager is. ‘En als je het hoogste uitspreekt, kun je ook falen. Het hoogste moet het streven zijn, en dan ga je soms maar op je bek, met falen, of hoe je het ook wilt noemen.’
Hij geniet ook van Farioli en zijn staf. Iedere trainer heeft zijn standpunten, zijn ideeën, zijn visie. ‘Iedere trainer heeft ijkpunten. Deze trainer noemde vanaf het begin iedereen een onderdeel van de selectie. Ik weet ook wel dat iedere trainer zegt dat elke speler belangrijk is. Maar Farioli heeft het ook laten zien. Iedereen voelt zich echt onderdeel van de groep en heeft inbreng gehad. Dan krijg je ook iedereen mee. Kijk, een trainer kan dat ook alleen zeggen, terwijl hij je tijdens de week niet aankijkt. Spelers prikken daar doorheen. Een trainer moet zoiets echt menen, dan voelt de speler dat ook zo. Het feit dat iedereen zich zo betrokken voelt, betekent dat de trainer het uitdraagt, dat het echt zo is.’
Klaassen hoort de kritiek, op de eeuwige controle, op de trage opbouw, op het gebrek aan creativiteit. ‘Wij pressen één op één, al liggen de accenten iets anders. Er wordt te makkelijk gezegd: ze spelen alleen op de counter. Dat vind ik totaal niet. Aan de bal willen we nog steeds zo snel mogelijk doelpunten maken. Alleen wel volgens een bepaalde structuur, en daarin zit iets meer controle. De structuur is voetbal vanuit vaste posities, en van daaruit proberen op te bouwen, en snel naar voren, maar dat ligt ook aan de tegenstander. Soms nodigt een tegenstander uit om zo snel mogelijk naar voren te gaan, en soms niet.’
Hij speelde zelf op 6, als defensieve middenvelder, en was vooral een 8, in de rol van veel lopen tussen de strafschopgebieden. Het verloren duel met NEC was zijn 250ste wedstrijd in de eredivisie voor Ajax, als eerste sinds Frank de Boer die dat aantal behaalde. Tegen Heracles maakte hij zijn honderdste doelpunt voor Ajax en reageerde hij emotioneel. ‘Dat heb ik niet alleen bij Ajax, ook bij familiezaken. Ik ben normaal rustig. Alleen als het gaat over dingen die me aan het hart gaan, ben ik snel emotioneel. Of het nu met familie en vrienden is, of met voetbal. Zolang ik er niet over hoef te praten is het prima.’
Ook dit seizoen maakte hij belangrijke doelpunten, zoals dus de 1-1 tegen PSV thuis en de 0-1 in Eindhoven. Mister 1-0, is zijn bijnaam, vanwege 28 keer de 1-0 in de eredivisie. ‘Ik wil belangrijk zijn, of het nu met goals is of met iets anders. Maar een goal blijft het mooiste in het voetbal. Tenminste, als je wint.’
Maar praten over de titel, dit seizoen, dat heeft geen meerwaarde, of het nu voor de wedstrijd tegen NEC was of erna. ‘We proberen alles zo normaal mogelijk te houden, want zo zijn we ook op deze positie gekomen. Hoe moeilijk het ook is, je moet proberen al die gevoelens uit te schakelen. Je moet er ook van proberen te genieten, van deze positie. Dat genot hoort een soort rust te geven.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant