Frank Heinen is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
Streed tegen miljardairs die hun belastingaangifte slordig invullen, strijdt nu tegen de ‘online left’, die weigert in te zien hoe lekker hij bezig is. Woont in New York, struint conferenties af, betovert podcasthosts en gaat op de thee bij Walt Disneys kleindochter. Bulkt van de morele ambitie. Wie hem ooit ‘stukje noblesse oblige’ heeft horen zeggen, zoals recent bij Eva Jinek, zal dat nooit vergeten. Kijkt nu vanaf de andere kant van de oceaan vol milde verwondering naar dat Hollandse maaiveld vol puriteinen en is blij dat zijn kop er nog op zit. Verricht zijn intellectuele acrobatiek in een werkkamer waar een klassieke wereldkaart hangt, vol landen waar mensen wonen die hem wél waarderen. Zal blijven strijden. Stukje noblesse oblige.
Zelfs een held kan een ‘giftig politiek klimaat’ – waarin, ik noem maar wat, een coalitie van NSC, VVD, BBB en PVV kan bestaan – te veel worden.
Is het de zon die aankondigt dat mei in volle gang is? Zijn het de bloeiende rodondendrons? Nee, het is de jaarlijkse verbijstering over de bonussen van de KLM-top. Ditmaal heeft de leiding van een bedrijf dat geregeld loonoffers aan zijn werknemers vraagt zichzelf 530.950 euro aan kortetermijnbonussen toegekend. Volgens minister Heinen is dat ‘zeer ongepast’. ‘Hoge bonussen dragen niet bij aan kostenbesparingen’, zegt Heinen, het type onweerlegbare observatie dat onder mensen met die achternaam courant is. Er zit iets onweerstaanbaar heroïsch in het jezelf een paar ton extra toestoppen, terwijl het personeel wordt afgescheept met een extra Bounty in het kerstpakket. Het wordt onderschat, hoe heldhaftig het is om het dag in, dag uit op te nemen tegen de logica.
Dat ook gevaarlijke gekken helden kunnen zijn, bewees Robert F. Kennedy dit weekend. Trumps minister van Volksgezondheid zwom in een watertje in Washington waar zwemmen al tientallen jaren verboden is wegens ernstige verontreiniging. Dat iemand zelf onderkent dat hij een gevaar is voor de volksgezondheid en zichzelf op dergelijke, elegante wijze tracht uit te schakelen om verdere schade te voorkomen, getuigt van een uitzonderlijke opofferingsgezindheid. Geef Robert F. Kennedy – de F. staat voor ‘Floddertje’ – een erelint, en een lekker stukje worst.
Je hebt helden, je hebt superhelden en je hebt Marco Kroon. Hoe Kroon tijdens de 5 mei-lezing van minister Brekelmans een demonstrant uitschakelde, nog voor het demonstreren begonnen was, krijgt een ereplaats in het pantheon van Hollandse heldhaftigheden. Alle prominenten van de coalitiepartijen waren door het dolle. Laat onze helden maar schuiven. Eigenrichting ten op zichte van afwijkende meningen, heus, het klinkt enger dan het is. Dat er vervolgens aangifte werd gedaan, omdat de held mensen had bezeerd, werd afgedaan als watjesgedrag. En terecht.
‘Nu waren wij het,’ las Brekelmans ijzerenheinig voor, terwijl de demonstrant werd weggesleept, ‘die in actie moesten komen, met daarbij de fundamentele vraag: kijken we weg, of staan we op?’
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant