De eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival was minder spannend dan verwacht. Er was weinig te merken van de politieke spanningen die de afgelopen editie tekenend waren voor het festijn. De Nederlandse Claude is zoals verwacht door naar de finale, na een prima optreden.
is popredacteur van de Volkskrant. Verslag vanuit Bazel.
Het Songfestival is dit jaar ‘terug’ in Zwitserland, het land waar in 1956 ook de allereerste editie plaatsvond. Het vrolijke liedfestijn werd destijds opgericht om Europa weer samen te brengen na de oorlog. Dat het festival in reactie op de Tweede Wereldoorlog in het neutrale Zwitserland ontstond, verklaart een beetje de krampachtige pogingen om onpartijdig en apolitiek te blijven.
Het wordt bezongen door de presentatoren in hun pauzelied tijdens de stemperiode: oprichter Marcel Bezençon had ‘a vision of a world without division’: een ideaal van een wereld zonder verdeeldheid.
Maar je zou kunnen zeggen dat die missie van een verenigd Europa al in beginsel politiek was. Door de geschiedenis heen en nog altijd is het Eurovisie Songfestival, tegen wil en dank, een politiek beladen evenement.
Dat komt, net als vorig jaar, vooral door de deelname van Israël, wiens kandidaat Yuval Raphael de aanslag van Hamas op muziekfestival Nova op 7 oktober overleefde. De Israëlische deelname aan het Songfestival is een fijn visitekaartje voor de Netanyahu-regering, Netanyahu prees de Israëlische deelnemer vorig jaar uitgebreid. Raphael zingt pas donderdag, in de tweede halve finale.
Het is kandidaten verboden om vlaggen te laten zien anders dan die van het land dat ze vertegenwoordigen. Dat is voor het eerst, in voorgaande edities kwamen er allerlei vlaggen langs op het podium, vaak uit de lhbti-hoek. Hiermee verzekert de organisatie zich ervan dat er niet met Palestijnse vlaggen wordt gezwaaid. Voor de toeschouwers geldt de regel overigens niet, dinsdagavond is er een enkele Palestijnse- en pride-vlag in het publiek te zien.
Maar het blijft bij deze erg minimale politieke uitingen. De eerste halve finale draaide (anders dan vorig jaar) echt om de acts. Nederlands trots Claude haalde zoals verwacht de finale met zijn Frans-Engelse C’est La Vie. Die voerde hij, net als in de repetities, dinsdagavond sterk uit.
Zijn act begon chanson-achtig achter de microfoonstandaard, met de volle aandacht op zijn prettig warme stem. Tot hij zijn act openbrak met zijn stralende glimlach, en de rest van zijn levenslied lopend en dansend ten gehore bracht met zijn typische Claude-charme. Overtuigend genoeg voor de stemmers thuis, en dus mag hij het zaterdag tijdens de finale nog eens laten zien.
Dat geldt niet voor België, hoewel dat land bij aanvang van de halve finale nog boven Nederland stond bij de bookmakers. Ook de Volkskrant-redactie was fan van de originele rave-act, maar de gewaagde uithalen deden niet veel goeds bij het publiek.
Topfavoriet Zweden is wel door naar de finale. Hun ode aan de sauna, gezongen in een Fins (jawel) dialect, is dan ook ontzettend aanstekelijk. Voor je het weet zit je Bara Bada Bastu mee te zingen, zonder te weten wat je precies zingt.
Een modulatie op het einde van een liedje, gepaard met een heel arsenaal aan gekleurde lasers, een accordeon die voor de sier mee is op het podium: de ultieme Eurovisievreugde. Niks begrijpen van de letterlijke betekenis van een liedje, maar er toch totaal door gecharmeerd raken, dat moet de visie van Bezençon geweest zijn.
Noorwegen, Albanië, IJsland, Polen, San Marino, Estland, Portugal en Oekraïne.
Spanje, Italië en Zwitserland traden ook op en staan ook in de finale. Spanje en Italië staan als lid van de ‘big five’, de grootste geldschieters van de organisatie EBU, standaard in de finale, Zwitserland als titelverdediger ook.
Met de deelname van Israël is de spanning rond het ‘apolitieke’ Eurovisiesongfestival om te snijden. Wat zijn de controverses?
Claude (21) vertegenwoordigt Nederland dit jaar. ‘Ik vind het heel fijn dat mensen mijn stem soms ervaren als een warme deken.’
Zweden en Oostenrijk zijn de geduchte concurrenten; tegen wie moet Claude het nog meer opnemen? De Volkskrantredactie luistert naar alle 37 liedjes en geeft ze een rapportcijfer.
Luister hieronder naar onze podcast Culturele bagage. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant