Home

Willen de Britten niet de 51ste staat van de VS worden?

is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.

‘In plaats van vrede en harmonie te brengen, zal de EU oproer en geweld veroorzaken’, zei hij.

Nigel Farage, de leider van Reform UK die vorige week een verpletterende overwinning behaalde bij de lokale verkiezingen, is eenzelfde populistische clown als Donald Trump. Zijn cynisme over het Europese vasteland is even weerzinwekkend als effectief. ‘Ik houd van Europa. Frankrijk is prachtig. Dat moet ook wel, we hebben het veertig jaar gesubsidieerd.’

Hij – en niet Boris Johnson – was de grote man achter de Brexit. Het lukte hem om de toenmalige premier David Cameron tot een referendum te dwingen die uiteindelijk door de brexiteers werd gewonnen.

En nu wil hij premier van Groot-Brittannië worden, hij zou dan de eerste premier in 110 jaar zijn die geen leider is van Labour of de Conservatieve Partij. De kans daarop stijgt met de dag.

Volgens de laatste opiniepeilingen zien de Britten in Farage een kansrijkere premierskandidaat dan in de huidige Tory-leider Kemi Badenoch. En hij is groot fan van Donald Trump. ‘Wat er ook over hem wordt gezegd, zijn moeder was een Schotse en hij is eigenaar van de golfcourse in Turnberry (aan de westkust van Schotland, red.). Hij besteedt veel tijd in ons land: hij houdt van ons land, onze cultuur en waar we voor staan.’

Nog geen week nadat Farage met zijn partij had gezegevierd, sloot de huidige Britse premier Keir Starmer een handelsakkoord met Trump. Misschien wilde hij hem de wind uit de zeilen nemen, want de Labourleider heeft met afgrijzen moeten toezien hoe Farage juist in de rode bolwerken won.

Hoewel het akkoord met veel aplomb werd aangekondigd en als historisch werd bewierookt, tijdens de 80-jarige viering van Victory in Europe Day, stelt het weinig voor en is het amper uitgewerkt. Groot-Brittannië krijgt korting op de importheffingen voor staal en auto’s. Staal maken de Britten amper meer. Er staat nog wat oud roest in Scunthorpe, dat onlangs werd genationaliseerd door Starmers regering omdat de Chinese eigenaar er geen brood meer in zag. En aan de zuidkust van Wales ligt nog het laatste restje van een Tata-vestiging in Port Talbot dat immer in crisis verkeert.

Ook de auto-industrie is relatief klein. Jaguar Land Rover is in Indiase handen, Mini in Duitse handen en Nissan in Japanse handen. Veelbetekenend was het, dat de enige automobielfabrikanten die een zucht van verlichting slaakten Rolls-Royce en Aston Martin waren, die in de VS een zeer kleine exclusieve markt bedienen.

Starmer heeft alles gedaan om Trump stroop op de mond te smeren. Hij nam geen tegenmaatregelen toen Trump zijn importheffingen aankondigde, zoals Brussel wel deed. En hij werd niet boos toen Trump één dag na de deal ineens met een importheffing kwam op buitenlandse films die juist de Britse filmindustrie treft.

Groenland en Canada hebben geen zin om de 51ste staat van de VS te worden. Misschien Groot-Brittannië wel. Dat is niet erg. De Britten hebben Europa bevrijd, maar daarna 80 jaar getreiterd. En Farage heeft er nooit een geheim van gemaakt de speciale relatie met de VS belangrijker te vinden dan die met Europa.

Het zou mooi zijn om de Brexit te compenseren door Canada en Groenland als 28ste en 29ste lidstaat van de EU te verwelkomen.

Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

Source: Volkskrant columns

Previous

Next