Systeemkritiek Straatarts Michelle van Tongerloo ziet een dakloze moeder stranden.
Afgelopen jaar heb ik me bezig gehouden met een dakloze moeder met twee kinderen. Overal waar we aanklopten voor hulp, werden we weggestuurd. Afgelopen week heb ik haar gemeentelijke en juridische dossiers bestudeerd. Op een gegeven moment dacht ik: wat zijn er veel mensen bij betrokken. Toen besloot ik haar dossiers van voren af aan te bekijken en alle medewerkers op te schrijven.
Dit is de lijst:
Het zijn er in feite nog meer dan honderd, maar hier ben ik gestopt met tellen.
Honderd medewerkers. Honderd salarissen. Honderd mensen druk bezig, maar het helpt niets.
Tientallen ambtenaren waren druk bezig rapporten schrijven over haar ‘zelfredzaamheid’, zodat ze het zelf moest uitvogelen. En toen ze het niet meer aankon werd ze geclassificeerd als ‘niet meewerkend’. Maar triage is geen antwoord op structureel falend beleid.
Er worden fundamentele rechten geschonden: een overheid mag zich niet verschuilen achter allerlei verschillende hulploketten en instanties.
Michelle van Tongerloo is huis- en straatarts in Rotterdam. Dit is een bewerkte versie van een bericht van haar op LinkedIn.
Source: NRC