is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
‘Fijne zondag mama, fijne Moederdag’. Noa Lang gaf nog snel een handkusje in de camera, na een interview op ESPN dat naar het sportmuseum van het gesproken woord kan. Die blik, de ogen, het vermaak, het spottende lachje, het lef, de opmerking dat PSV gewoon lekker had gewonnen bij Feyenoord, door twee keer Noa Lang. ‘Ze bekijken het maar.’
Lang was bij balbezit uitgefloten en beledigd door een deel van het publiek in de Kuip, zo erg dat scheidsrechter Danny Makkelie hem vroeg of het te erg was. Nee hoor, ze doen maar. Maar dan doet hij wel wat terug. Wie uitdeelt, moet ook kunnen incasseren.
Had Ajax, om een dwarsstraat te noemen, maar één type als Noa Lang in de selectie. Eén speler die werkelijk kan verrukken, die snelheid en vermogen tot dribbelen heeft op de vleugels, die de ene week alles kan en de volgende week misschien niets. Noa Lang, zelfs bij PSV hebben sommigen een hekel aan hem, bijvoorbeeld toen hij tijdens de sportieve crisis eerder dit seizoen vertelde dat het publiek gewoon voor PSV moest juichen.
Bij Feyenoord kunnen ze hem niet luchten, omdat hij als jeugdspeler in Rotterdam liet blijken dat hij voor Ajax was. En bij Ajax ging hij al weg voordat hij echt goed was, terwijl Ajax in zijn hart zijn favoriete club is. Maar als hij Ajax pijn moet doen, zoals zondag het geval was, dan moet het maar. Het was even niet anders.
Het is gek en bijzonder: zo’n goede voetballer, zo’n heerlijke, wisselvallige pingelaar, met zoveel oprispingen op en buiten het veld. Dergelijke spelers roepen extreme emoties op, uit alle hoeken. Natuurlijk provoceerde hij na de beledigingen van de tribunes, vooral bij de 2-2, toen hij op een reclamebord ging staan, vlak voor de supporters van de thuisclub, en bij de 2-3 in de 100ste minuut opnieuw. Lang incasseerde de haat met satanisch genoegen. Het is goed dat ze bij Feyenoord de vangnetten hebben laten hangen, anders was hij bedolven onder bier en rotzooi en was de wedstrijd tijdelijk gestaakt.
Zeker, hij overdreef het uitlokken, ook na afloop, toen ze hem weghaalden bij zijn ereronde, de persoonlijke triomftocht, maar er was ook iets voor te zeggen. Wie over zijn moeder en kinderen ‘de meest rare dingen’ roept (citaat Lang), moet een stootje terug verwachten. Wat iedereen van zijn manier van juichen en doen vindt, interesseert hem niet. Zo is hij, dat is zijn karakter.
Zo was hij onderdeel van een legendarische voetbalmiddag. Buiten, bij de Arena, stonden ze al te zingen en te springen na de tussenstand van 2-0 in Rotterdam, bij de glorende titel voor Ajax. Maar uiteindelijk liep het totaal anders, en dat kwam allereerst door Ajax zelf, en ook door Noa Lang, die het in de slotfase helemaal omdraaide en de druk op Ajax al voor de aftrap opvoerde. ‘Soms houden we van voetbal door de tranen van de zege, maar naast winnaars zijn er ook verliezers’, zei trainer Francesco Farioli van Ajax bedrukt.
Noa Lang was de winnaar van de dag en gebruikte de gelegenheid voor een felicitatie aan zijn moeder, rechtstreeks op tv, op Moederdag. Plus een handkusje.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant