De politieke rol van Pakistaanse topmilitair Asim Munir leek drie jaar geleden uitgespeeld. Sinds de militaire spanningen tussen Pakistan en buurland India de laatste dagen in rap tempo opliepen, staat hij als stafchef echter weer vol in de schijnwerpers.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
De hoogste militair van Pakistan liet er deze week geen twijfel over bestaan: zijn land, en dus zijn leger, zou niet met de armen over elkaar blijven zitten als buurland India zijn grondgebied zou blijven bestoken. ‘Iedere militaire miskleun van India kan rekenen op een snelle, resolute en stevige reactie’, zei Asim Munir, staande op een tank.
De angel lijkt voorlopig uit het conflict, nadat Amerikaanse diplomaten vandaag een wapenstilstand hebben weten te bereiken tussen de gezworen vijanden. Is dat genoeg voor Munir?
De opgelopen spanningen tussen India en Pakistan hebben Munir (56 of 57 jaar oud, zijn geboortedatum is onbekend) plotseling in de internationale schijnwerpers gezet. De stafchef van de Pakistaanse strijdkrachten is in eigen land echter geen onbekende. Betogers die om wraak roepen na India’s aanvallen lopen met zijn portret rond, in plaats van dat van een van de politieke kopstukken van het land.
Het politiek verdeelde Pakistan richt zich vaker tot het leger om het land politiek en economisch op het rechte spoor te houden, en anders nemen de militairen ongevraagd het heft in handen. Tussen 1958 en 1971, van 1977 en 1988 en tussen 1999 en 2008 heerste er een militaire dictatuur.
Toen het land vorig jaar naar de stembus ging, signaleerde de Volkskrant al wie de winnaar zou zijn: het leger. ‘Welke partij er ook aan de macht komt, het blijven de militairen die de lakens uitdelen.’
Munir is een van die militairen. Hij begon in 1986 aan een carrière als beroepssoldaat, na een uitvoerige gang langs allerlei militaire opleidingsinstituten.
Het is een man die meestal achter de schermen werkt, maar in 2019 verscheen zijn naam in krantenkoppen. India en Pakistan waren weer eens slaags geraakt over Kasjmir, de regio waarvan beide landen een deel in handen hebben. India beschuldigt Pakistan ervan islamitische separatisten in het gebied te steunen. Pakistan spreekt van een legitieme vrijheidsstrijd.
Munir diende in die tijd als het hoofd van de machtige Inter-Services Intelligence (ISI), Pakistans belangrijkste inlichtingendienst. Hij leidde ook een commissie die de regering adviseerde over de respons op India’s ‘agressie’: Munir stond voor een harde lijn.
De militair viel echter een jaar later in ongenade, toen hij de vrouw van de toenmalige premier Imran Khan beschuldigde van corruptie. Het werd de kortste ambtstermijn van een ISI-chef ooit. Munirs rol leek uitgespeeld.
Ook Munir zelf zag geen politieke toekomst meer voor zichzelf in Pakistan. In november 2022 diende hij een verzoek in om met pensioen te mogen gaan. De Pakistaanse regering had echter andere plannen.
Drie dagen voor Munir zou afzwaaien werd hij benoemd tot stafchef van het leger. Hij tekende voor drie jaar bij. Vorig jaar werd die ambtstermijn door de zittende regering met nog eens twee jaar verlengd.
Pakistan kreeg zo een legerchef die staat voor een ‘Pakistan eerst’-beleid. Munir schrikt er niet voor terug om buurlanden als Afghanistan en Iran te waarschuwen voor ernstige repercussies als ze de grenzen negeren of zich mengen in de binnenlandse aangelegenheden van het land.
De stafchef is ook voorstander van de deportatie van miljoenen Afghanen die de laatste decennia toevlucht zochten in Pakistan, eerst op de vlucht voor de sovjets en later de taliban.
Munir heeft niet veel op met het recht op vrije meningsuiting. Hij heeft bij herhaling de vrijheden gehekeld die sommigen zich permitteren op sociale media. Vorig jaar augustus beschuldigde Munir ‘buitenlandse elementen’ ervan via sociale media een ‘digitale oorlog’ tegen het leger te voeren.
‘Hij lijkt er meer op gebrand om gezien te worden als een man die de teugels strak in handen heeft dan iemand die geliefd is’, zegt Husain Haqqani, een voormalige Pakistaanse ambassadeur in de VS in The New York Times. ‘Dat is zijn benadering van de binnenlandse politiek en zal vrijwel zeker ook zijn richtsnoer zijn in de aanpak van India.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant