Honderdduizend toeschouwers zagen donderdagavond witte rook op het Sint-Pietersplein. De katholieke kerk heeft voor het eerst een Amerikaanse paus: Robert Francis Prevost. Tot verbazing van sommige toeschouwers. ‘Het is een politieke keuze.’
‘Witte rook, mama, het is witte rook!’ schreeuwt een vrouw ongelovig door de telefoon, terwijl haar zoontjes elkaar om de hals vallen. ‘De kinderen zijn door het dolle heen!’ Het Romeinse gezin behoort tot de geluksvogels die rond 6 uur ’s avonds net het Sint-Pietersplein opgestapt zijn, en dus niet lang hoefden te wachten.
Een paar minuten na zessen gaat er gejuich op uit de menigte, die tegen de late middagzon in naar het kleine schoorsteentje tuurt. ‘Bianca, bianca’, klinkt het overal. Priesters vallen elkaar geëmotioneerd in de armen, vlaggen van tientallen katholieke landen zwaaien tussen het publiek heen en weer, alsof ze allemaal het wereldkampioenschap voetbal gewonnen hebben.
Dan breekt er na twee dagen conclaaf een nieuwe, veel kortere wachtperiode aan op het plein. De turende wachtenden hebben hun blik verlegd, van het schoorsteentje naar het balkon van de Sint-Pietersbasiliek, waar de nieuwe paus zo zal verschijnen.
Terwijl hij zich binnen in de ‘kamer van de tranen’ klaarmaakt om zich aan de wereld te tonen, wacht de menigte op het plein ongeduldig op de aankondiging van zijn naam. De Kroatische priester Josip Papak (27) dankt ondertussen de Voorzienigheid voor zoveel geluk: hij is slechts een paar maanden in Rome op bezoek voor een studieverblijf.
‘Het maakt niet uit wie het is’, zegt twintiger Papak, die een rood-wit-blauw sjaaltje van zijn favoriete voetbalteam Hajduk Split over zijn priesterkledij draagt. De keuze is immers in de handen van de Heilige Geest. En de twee Kroatische kardinalen maken toch geen kans, voegt hij daar met een grijns aan toe.
Hopen de gelovigen op continuïteit met de vorige paus? Ook die vraag vindt Duitser Florian Huber (40) eigenlijk irrelevant. ‘De paus is de opvolger van Petrus’, legt hij uit. ‘Niet van de vorige paus.’ Continuïteit is er in hun ogen dus altijd.
Amerikanen Tony (72) en Nina Fischer (67) hopen zelfs níét op een landgenoot, zeggen ze beslist. Ze zijn speciaal uit Philadelphia afgereisd voor het conclaaf, samen met vriend en emeritus hoogleraar theologie John Haas (81). Na het overlijden van paus Franciscus hebben ze hun reis naar Rome geboekt. Vooruit, als het dan tóch een landgenoot zou moeten worden, hopen ze op de conservatieve Timothy Dolan, aartsbisschop van New York.
Om tien over zeven, ruim een uur na de witte rook, beginnen de bordeauxrode gordijnen achter het balkon van de Sint-Pieter te bewegen. Opnieuw barst het plein uit in gejuich en geklap. De Franse kardinaal Dominique Mamberti stapt naar buiten. ‘Annuntio vobis gaudium magnum’, lipt Romein Alessandro Forti (68) het Latijn hardop mee, terwijl hij zijn zoontje Francesco (7), die op zijn schouders zit, in zijn been knijpt.
De naam van kardinaal Robert Francis Prevost zegt hem weinig. ‘Een Amerikaan?’ fronst Forti verbaasd. ‘Dat is een politieke keuze.’ Het overvolle plein barst ondertussen weer in gejuich uit, honderdduizend paar ogen zijn gericht op één man: de in Chicago geboren Prevost, die onder luid applaus het balkon opstapt in het witte pauskleed.
‘Vrede zij met u allen’, luiden de eerste woorden van paus Leo XIV. Dan bedankt hij zijn voorganger, paus Franciscus, waarna het plein opnieuw explodeert in het luidste applaus dat donderdag voor de Sint-Pieter heeft geklonken. Uit zijn eerste toespraak wordt direct duidelijk dat Prevost van plan is zich net zo nadrukkelijk uit te spreken voor vrede als zijn voorganger.
Leo is een mooie naam, zegt Forti intussen tegen zijn zoon. ‘Een goede keuze’, zegt hij uiteindelijk, alsof hij zichzelf ervan wil overtuigen. Na drie buitenlandse pausen had hij stiekem op een Italiaan gehoopt.
Voor de kleine Francesco duurt Prevosts eerste toespraak, die in tegenstelling tot die van zijn voorgangers uitgeschreven is, te lang. Zijn vader tilt hem van zijn schouders, ze gaan. Forti woont op een paar minuten lopen van het plein, dus de achtste nieuwe paus van zijn leven kan hij nog vaak genoeg horen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant