Van een indrukwekkende documentaire over architectuur tot een prachtfilm over de wederzijdse onmacht tussen vader en zoon: dit zijn de beste films die op dit moment in de bioscopen draaien.
Black Bag (****), de nieuwste productie van veelfilmer Steven Soderbergh, mag dan verpakt zijn als een doordeweekse spionagethriller, maar zijn film over het huwelijksleven van twee Britse spionnen (Michael Fassbender en Cate Blanchett) is óók de meest eigenzinnige genre-oefening die Hollywood recentelijk heeft geproduceerd. Wie naar een crux speurt in deze prettig lichtvoetige spionagepastiche treft in elk geval de onmogelijkheid om werk en privé te scheiden. Lees de recensie.
De superhelden van Marvel zaten de afgelopen jaren in een flink wak. De films werden steeds inwisselbaarder, en slaagden er nauwelijks nog in om iets van culturele impact te hebben. Die impact zal Thunderbolts (****) vermoedelijk ook niet hebben, maar geslaagd is deze nieuwe Marvelfilm zeker, vooral omdat de film qua toon en sfeer eindelijk voorzichtig iets anders probeert dan de voorgangers. De toon is net wat ernstiger, zonder aan actieplezier in te boeten. Lees de recensie.
Erg knap, hoe de Russische cineast Victor Kossakovsky in een scène uit zijn nieuwe documentaire Architecton (****) een empathische blik op rotspuin schept. De film vormt het slotstuk van Kossakovsky’s A-trilogie, die verder het excentrieke aardbolportret ¡Vivan las antípodas! (2011) en de imposante waterdocumentaire Aquarela (2018) omvat. Architecton is vooral een aanklacht tegen de roofbouw die de mens op de aarde pleegt, maar ook een liefdesverklaring aan architectuur en beton. Lees de recensie.
Wonderbaarlijk knap, hoe goed regisseur Peter Hoogendoorn de wederzijdse onmacht tussen een vader en zoon vangt in zijn nieuwe tragikomedie Drie dagen vis (****). Gepensioneerde COPD-patiënt Gerrie (een formidabele Ton Kas) woont het hele jaar in Portugal, maar komt eens per jaar drie dagen naar Rotterdam om wat dingen te regelen. Zoon Dick (Guido Pollemans) slentert er achteraan, stiekem hopend op een knuffel of een compliment. Maar grote momenten van verzoening zijn er niet: alles zit in deze prachtfilm in kleine gebaren of blikken die je zomaar kunt missen. Lees de recensie.
Regisseur Andres Veiel kreeg voor zijn uitvoerige documentaire Riefenstahl (****) beschikking over het volledige privéarchief van nazi-regisseur Leni Riefenstahl. Het leven van een van de meest markante filmmakers van de vorige eeuw was al uitvoerig gedocumenteerd, maar toch vult deze documentaire een leemte, vooral door de vele privéfilms, brieven, cassettebandjes en zelfs de telefoongesprekken die ze voerde met vrienden en ‘fans’. Veiel zet daarbij van meet af in op één spoor: aantonen hoe Riefenstahl na de oorlog nooit haar ware gezicht liet zien. Lees de recensie.
Een Chinese woestijnstad die tegelijkertijd groeit en verdwijnt, dat is het onwerkelijke decor van het innemende, bijzondere drama Black Dog (****). Tien jaar voor de Olympische Spelen in Beijing in 2008 draaide lokaal beroemde stuntmotorrijder Lang (Eddie Peng) de bak in wegens doodslag. Wanneer deze zwijgzame figuur uiteindelijk weer vrijkomt, ondergaat hij alles gelaten. Totdat hij al plassend in aanraking komt met een eenzame hond, die langzaam door Langs pantser heen breekt. Terecht won Black Dog de hoofdprijs in de Un Certain Regard-selectie van het filmfestival van Cannes. Lees de recensie.
Meer filmtips? Kijk hier welke interessante films nog meer in de bioscopen draaien.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant